Constam podaje dożylnie glukozę

Istnieją statystyki, które przemawiają przeciw podawaniu dożylnemu glukozy w śpiączce, przynajmniej w pierwszym okresie.
Constam podaje dożylnie glukozę, jeżeli poziom cukru we krwi obniży się już wydatnie lub gdy po 6 godzinach leczenia chory nie może jeszcze przyjmować płynów doustnie.
Wtedy podaje się 150 mI 10 % glukozy dożylnie lub 300 ml 5 % roztworu podskórnie, co 3 godziny.
Natomiast Węgierko i jego szkoła uważają, że śpiączka jest wyrazem nasilonego do najwyższych granic głodu węglowodanowego i ujemnego bilansu węglowodanowego.
Ustrój w stanie śpiączkowym jest prawie całkowicie pozbawiony węglowodanów, a krążący we krwi cukier nie może dać odpowiedniej ilości materiału dla powstawania glikogenu.
Ilości podawanej insuliny stoją w rażącej dysproporcji z ilością cukru, jaką dysponuje ustrój.
Również Bogolepow podkreśla, że w czasie podawania insuliny w śpiączce należy trzymać się dwóch zasad: podawać insulinę jak naj wcześniej i jednocześnie z glukozą.
We wszystkich przypadkach śpiączki cukrzycowej należy bardzo pilnie kontrolować stan układu krążenia.
Konieczne jest zwłaszcza podawanie leków naczyniowych (strychnina, kofeina, efetonina, sympatol), w razie potrzeby stosujemy również środki kardiotoniczne – strofantynę, ouabainę.
W razie znaczniejszego spadku ciśnienia podajemy perkorten w ilości 10-20 mg domięśniowo.
Dla pobudzenia układu krążenia ważne jest stosowanie ciepła w postaci termoforów i flaszek z ciepłą wodą.
Oczywiście należy uważać, aby nie oparzyć nieprzytomnego chorego.
Chorego należy okryć, płyny podawane podskórnie i dożylnie powinny być ogrzane do 380, podobnie ogrzany powinien być płyn do lewatywy.
Należy również wypłukać żołądek i spuścić mocz, gdyż ostra rozstrzeń żołądka i pęcherza odruchowo obciążają układ krążenia, a zdarzające się nieraz w stanie śpiączkowym wymioty mogą powodować zachłystowe zapalenie płuc, niekiedy nawet chorzy mogą udusić się wymiocinami.
Zawsze należy na początku leczenia opróżnić za pomocą lewatywy jelito grube (usunięcie związków toksycznych, wzdęcia).
W razie atonii pęcherza zakładamy kateter.
Zwalczamy w końcu przyczynę wywołującą śpiączkę, jeśli ta jest uchwytna (np.
zapalenie płuc, karbunkuł, ropień).
Jeżeli istnieją ogniska zakaźne stosujemy antybiotyki, nacinamy ropnie (bez narkozy).
Ważne jest wczesne leczenie ewentualnej nadczynności tarczycy.
Po ustąpieniu stanu śpiączkowego należy choremu podać doustnie wodę ocukrzoną, soki owocowe i jarzynowe, sok pomarańcz, kisiel, owsiankę.
Mniej więcej, co godzinę podaje się 100 ml płynu z 10 g węglowodanów
[hasła pokrewne: , , ]
[patrz też: stomatolog ursynów, powiekszanie ust wroclaw, ośrodek terapii uzależnień nfz ]