Dieta z niską zawartością węglowodanów może spowodować obniżenie poziomu cukru w moczu

Natomiast, jak to wykazał Węgierko, zwiększenie ilości tłuszczu zwiększa cukromocz i zmniejsza przyswajanie węglowodanów.
Dieta z niską zawartością węglowodanów może spowodować obniżenie poziomu cukru w moczu, ale mimo tego chorzy tacy czują się źle, są niezdolni do pracy i, jak mówi Węgierko, mogą zginąć z dobrą analizą w ręku.
Chorzy na cukrzycę potrzebują więcej węglowodanów niż ludzie zdrowi, gdyż organizm chorego na cukrzycę jest niedocukrzony, a często ,,obdarty z węglowodanów (Węgierko).
Normalnie ustrój zawiera około 400-500 g węglowodanów zmagazynowanych w wątrobie i tylko około 5 g w surowicy krwi (około 0,10,%).
W przebiegu cukrzycy ustrój ma małe rezerwy węglowodanów w wątrobie i mięśniach (20-40 g), a wysoki poziom cukru we krwi.
Jednakże nawet przy 100 mg % cukru we krwi ilość cukru W całej krwi wynosi tylko około 15 g, czyli łączna zawartość węglowodanów w ustroju chorego na cukrzycę nie przewyższa w danym wypadku 35-55 g węglowodanów.
Jeśli tego rodzaju chorych będziemy karmić dietą ubogowęglowodanową, to doprowadzimy, do dalszego zubożenia ustroju w węglowodany i do rozwoju.
Celem leczenia w cukrzycy jest osiągnięcie u chorego dodatniego bilansu węglowodanowego, usunięcie ketonurii, podniesienie zdolności do pracy i odporności na czynniki zakaźne.
Autorzy radzieccy Genes i Reznicka zaproponowali 3 rodzaje diet wysokowęglowodanowych odpowiednio do wagi, wieku i wykonywanej pracy.
W 1950 r.
inni autorzy radzieccy podali spostrzeżenia kliniczne nad wpływem tych diet węglowodanowych na przebieg klinicznych przypadków cukrzycy.
Autorzy ci obserwowali 120 chorych w wieku 13-66 lat.
Większość chorych otrzymywała dietę II, dietę III podawano pracownikom fizycznym przy upośledzonym stanie odżywiania i w przebiegu gruźlicy.
Wszyscy chorzy otrzymywali insulinę (przeciętnie 40-50 j.
na dobę), Autorzy radzieccy stwierdzili pod wpływem takiego postępowania szybkie ustępowanie ketonurii, zwiększenie tolerancji na węglowodany, wzrost wagi.
Mimo dużych ilości węglowodanów w diecie u 96 na 120 chorych cukromocz znikał lub obniżył się do ilości nieprzewyższającej 10-15 % podawanych węglowodanów.
U 46 chorych cukier we krwi spadł do 130-190 mg%, u innych pozostawał w granicach 220-250 mg %.
Należy podkreślić, że według badań i doświadczenia Węgierkt, Genesa, Brentano i innych przecukrzenie krwi nie jest czynnikiem szkodliwym i może być nawet uważane za czynnik wyrównawczy.
Według spostrzeżeń Gelfanda, poczynionych na 800 chorych w szpitalu im.
Botkina w Moskwie, diety z ograniczoną ilością węglowodanów powodują zwiększenie się ketonemii przy względnie niewysokim poziomie cukru we krwi i moczu, obniża się tolerancja na węglowodany, chorzy są niezdolni do pracy, przy przejściu na bardziej rozszerzoną dietę zapotrzebowanie na węglowodany zwiększa się nieproporcjonalnie do ilości węglowodanów
[podobne: , , ]
[patrz też: nfz bydgoszcz ekuz, koszt badania fsh, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]