Istnieją również przypadki cukrzycy

Istnieją również przypadki cukrzycy (akromegalia, zespół Cushinga) oporne na działanie wielkich nawet dawek insuliny.
WNIOSKI Leczenie cukrzycy opiera się głównie na racjonalnej diecie i podawaniu insuliny.
Należy jednak pamiętać, że uwzględnienie także i innych momentów może wywierać wysoce korzystny wpływ na przebieg tej przewlekłej choroby.
W cukrzycy bardzo często schorzeniu ulega także wątroba, wiemy, że narząd ten jest w dużej mierze odpowiedzialny za powstawanie przecukrzenia krwi, kwasicy, Iipemii i nadmiernej glikoneogenezy.
Wątroba osób chorych na cukrzycę jest często powiększona, wykazuje nacieczenie tłuszczowe i niską zawartość glikogenu.
Dlatego – niezależnie od innych wskazań – dieta osób chorych na cukrzycę powinna zawierać dostateczną ilość węglowodanów i pełnowartościowego białka oraz witamin.
Nie wolno podawać konserw, marynat, nadmiaru tłuszczów, octu, alkoholu.
Leczniczo działają w cukrzycy wody alkaliczne, np.
woda Zubera, która obniża hiperglikemię.
W lekkich i średnio ciężkich przypadkach cukrzycy umiarkowana praca fizyczna jest czynnikiem, który wpływa korzystnie na przyswajanie węglowodanów i poprawia poczucie chorego.
Dodatni wpływ na przebieg cukrzycy ma też leczenie uzdrowiskowe, zwłaszcza w klimacie podgórskim.
W zdrojowisku w atmosferze spokoju chorzy przy tej samej ilości insuliny i tej samej diecie wydzielają mniej cukru z moczem i czują się lepiej.
Współczesne kompleksowe leczenie cukrzycy nie tylko przedłuża życie chorym na cukrzycę, ale czyni je łatwiejszym, zaoszczędza cierpień i zmniejsza ilość powikłań.
W ZSRR zarządzeniem Ludowego Komisariatu Ochrony Zdrowia z dnia 25.
X.
1935 stworzone zostały specjalne przychodnie dla chorych na cukrzycę oraz specjalne oddziały szpitalne.
Przychodnie prowadzą ewidencję i ambulatoryjne leczenie chorych, bezpłatnie rozdzielają insulinę i kierują do odpowiednich stołówek dla chorych na cukrzycę, a w razie potrzeby zarządzają hospitalizację.
B.
DNA (DIATHESIS URICA) Dna jest schorzeniem o nieznanej etiologii.
Charakteryzuje się głównie napadami zapalenia stawów, zaburzeniami przemiany purynowej, podwyższonym poziomie kwasu moczowego we krwi, odkładaniem kryształów moczanu sodu w tkankach stawowych, okołostawowych, w tkance podskórnej, a czasami w nerkach.
Zagadnienie patogenezy dny, pomimo odkrycia kwasu moczowego, do dnia dzisiejszego jest jeszcze w wielu punktach niejasne i sporne.
Pewnym jest, że dużą rolę gra konstytucja chorych, ich sposób odżywiania się oraz tryb życia.
U chorych na dnę występuje często otyłość, nierzadko cierpią oni na kamicę nerkową, rozedmę płuc, przedwczesną miażdżycę naczyń, wyprysk
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]