Jednoczesne podanie ryboflawiny wzmaga, skuteczność działania kokarboksylazy

Jednoczesne podanie ryboflawiny wzmaga, skuteczność działania kokarboksylazy.
Samą kokarboksylazą oczywiście leczyć śpiączki nie można, lekiem naczelnym pozostaje w tych razach zawsze insulina.
Boulin wykazał nagromadzenie się kwasu pirogrenowego w śpiączce cukrzycowej i uważa, że gromadzi się on wskutek zahamowania przemian cyklu Krebsa.
Kwas pirogrenewy stanowi w tym cyklu ważne ogniwo niezbędne dla przemian białek w węglowodany.
W coma diabeticum przy braku kokarboksylazy kwas pirogronowy me może wejść do cyklu Krebsa i gromadzi się we krwi i tkankach.
Działanie kokarboksylazy ułatwia witamina B2.
Insulina znosi zahamowanie heksokinazy, odkładanie glikogenu, ale nie wpływa na przemianę kwasu pirogronowego, odgrywającego tak ważną rolę w pośredniej przemianie węglowodanów.
Boulin leczył dwie grupy (po 10 osób) chorych na śpiączkę cukrzycową, w pierwszej grupie oprócz zwykłego leczenia podawał dożylnie 100 mg kokarboksylazy (biały krystaliczny proszek rozpuszczalny w roztworze fizjologteznym soli) + 10 mg witaminy B Bardzo ważnym i istotnym momentem w leczeniu śpiączki cukrzycowej, jest również podawanie płynów i elektrolitów.
Niezwłocznie po podaniu insuliny należy rozpocząć podawanie fizjologicznego roztworu soli kuchennej w kroplówce dożylnej.
W ciągu pierwszych 2 godzin podajemy przeciętnie 1500-2500 mI płynu fizjologicznego soli, dawkę tę należy powtórzyć w ciągu następnych 4-6 godzin, zwłaszcza, jeżeli istnieje zagęszczenie krwi, skąpomocz lub bezmocz, niskie ciśnienie krwi.
Płyn, musi być dostarczony dla wyrównania niedoborów w tkankach, dla pracy nerek, wydalenia odpadków przemiany materii.
Nieraz trzeba dostarczyć 5-6 litrów płynu, aby wyrównać niedobory.
U starszych chorych podejrzanych o zmiany w mięśniu sercowym i niewydolność wieńcową szybkość kroplówki ustalamy na 40-60 kropel na minutę, u chorych z wydolnym układem krążenia na 120-150 kropel na minutę.
Bardzo korzystnie działa przetoczenie krwi, a zwłaszcza osocza.
W śpiączce cukrzycowej istnieje niedobór nie tylko płynów, ale i związków mineralnych, Atchley obliczył, że chory na śpiączkę cukrzycową powinien otrzymać dla wyrównania niedoborów powstałych w okresie przedśpiączkowym około 5 litrów płynu, 13 g soli kuchennej, 30 g dwuwęglanu sodu i 24 g potasu.
Schematycznie podaje się zwykle tylko wodę i sól kuchenną, co może jednak okazać się niewystarczające.
W roku 1946 Honer wykazał, że w stanach śpiączkowych w cukrzycy obniża się w osoczu poziom potasu.
Autor ten podał jednemu ze swych chorych 2 X 150 ml 2 % KCl i doustnie (po obudzeniu) 4 g cytrynianu potasu
[patrz też: , , ]
[hasła pokrewne: densytometria cena badania, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]