LECZENIE DIETĄ

Przejadanie się, siedzący tryb życia, wstrząsy nerwowe, brak witamin w pokarmie są czynnikami sprzyjającymi powstawaniu cukrzycy.
Na odporność trzustki, a zapewne też i innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, biorących udział w regulacji przemiany węglowodanowej, wpływ mają niektóre witaminy oraz związki białkowe.
LECZENIE DIETĄ W niewielu chorobach dieta odgrywa tak wielką rolę jak w cukrzycy.
Aż do chwili wynalezienia insuliny dieta była tu jedynym środkiem przedłużającym życie, a po wprowadzeniu do leczenia cukrzycy insuliny pozostała nadal podstawą leczenia tej szeroko rozpowszechnionej choroby.
Jak się wyraził Minkowski, leczenie cukrzycy dietą w erze insulinowej nabrało jeszcze większego znaczenia.
Pierwsze próby leczenia cukrzycy dietą podjął w roku 1796 John Rollo, wprowadzając pożywienie z ograniczoną ilością węglowodanów.
Dieta wprowadzona przez Rollo składała się tylko z pokarmów zwierzęcych.
Bouchardat (1870/71) zauważył korzystny wpływ niedożywiania na przebieg cukrzycy.
Na poprawę stanu tych chorych wpływało ograniczenie spożywania tłuszczów, białka i oczyszczonych produktów mącznych korzystnie działało dostarczenie większej ilości węglowodanów pod postacią jarzyn, które jednocześnie zawierają zasadowe sole mineralne i witaminy rozpuszczalne w wodzie.
Dieta Bouchardata polegała na znacznym ograniczeniu węglowodanów, niewielkim ograniczeniu kalorii i stosunkowo obfitym dowozie tłuszczu i białka.
Na początku XX w.
Guelpa i Allen propagowali dietę o niskiej zawartości kalorii, nalegali na konieczność niedożywiania (około 1200 kalo dziennie).
Diety układane na wzór Bouchardata i Allena dawały poprawę w lekkich postaciach cukrzycy, ale wśród innych chorych na cukrzycę często następowała śmierć w śpiączce lub z powodu gruźlicy płuc.
Kobiety chore na cukrzycę nie zachodziły w ciążę, a dzieci nie rozwijały się prawidłowo.
Noorden zaproponował, aby w odżywianiu chorych na cukrzycę uwzględniać 2 podstawowe środki spożywcze z silnym ograniczeniem składnika trzeciego.
Przy tym systemie skład diet może być następujący: 1) białko + tłuszcze; 2) węglowodany + tłuszcze; 3) węglowodany + białko.
W dietach tych trzeci podstawowy składnik powinien stanowić nie więcej niż 6 wagi całej racji pokarmowej.
Petren poszedł jeszcze dalej i zaproponował dietę z całkowicie zachwianą równowagą między poszczególnymi składnikami i złożoną prawie całkowicie z tłuszczów, podając od 200-300 g tłuszczu i ograniczając dowóz białka nieraz do 20-25 g dziennie.
Była to dieta tłuszczowo-jarzynowa, W rzeczywistości jednak część tłuszczu nie przyswajała się
[patrz też: , , ]
[hasła pokrewne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]