Mechanizm regulujący przemianę węglowodanową ustroju jest zawiły

Mechanizm regulujący przemianę węglowodanową ustroju jest zawiły, bierze tu udział wiele czynników działających z wielką precyzją.
Człowiek może spożyć znaczne ilości węglowodanów (400-500 g), a poziom cukru we krwi podniesie się jedynie przejściowo do 160-180 mg%.
I przeciwnie, podczas głodzenia poziom ten rzadko opada poniżej 70 mg %.
Na gromadzenie się węglowodanów w ustroju wpływa stopień wchłaniania się ich z przewodu pokarmowego.
Wchłanianie to zależy od działania czynników dokrewnych – zmniejsza się ono znacznie po usunięciu przedniego płata przysadki i tarczycy, wzmaga się w nadczynności tarczycy pozostaje, więc w pewnym związku ze stopniem zużytkowania glukozy w tkankach.
Wchłanianie glukozy zależy jednak w największej mierze od kory nadnerczy.
U Zwierząt pozbawionych kory nadnerczy wchłanianie glukozy z jelit ulega zahamowaniu, zahamowanie to ustępuje po parenteralnym podaniu wyciągu z kory nadnerczy.
Według Verzara glukoza, aby mogła ulec wessaniu przez ściankę jelita, musi wpierw ulec połączeniu z fosforem (fosforylacji), a hormony kory nadnerczy są biokatalizatorami przyśpieszającymi tę reakcję.
W zaopatrzeniu tkanek w glukozę dużą rolę gra też wątroba, która gromadzi nadmiar glukozy, zamieniając ją na węglowodan zapasowy – glikogen, a również tworząc w razie potrzeby glikogen ze źródeł nie węglowodanowych.
Przy zużytkowywaniu glukozy -krwi następuje stopniowe oddawanie glukozy z wątroby z rozpadających się zapasów glikogenu.
Wszystkie te trzy procesy: glikogeneza, glikoneogeneza i glikoliza zależą od czynników dokrewnych (insulina, hormony kory nadnerczy, adrenalina).
W regulowaniu poziomu cukru we krwi ważną rolę grają też kanaliki nerkowe, które wchłaniaj ą zwrotnie cukier z przesączu kłębuszkowego.
Przechodzenie, więc glukozy do krążenia i tkanek zależy głównie od 3 czynników: 1) wchłaniania w jelitach; 2) działania wątroby; 3) działania kanalików nerkowych.
Dostarczona do tkanek glukoza zostaje tu zużytkowana w trojaki sposób: 1) utleniona do wody i dwutlenku węgla; 2) przekształcona na glikogen; 3) przekształcona na kwasy tłuszczowe.
Na wszystkie 3 rodzaje zużytkowania glukozy ważny wpływ wywiera insulina.
Przy niedoborze insuliny przekształcanie węglowodanów w tłuszcze spada do 10 % poziomu normalnego.
Insulina ma też katalizować reakcje Cyklu kwasów 3-karboksylowych w czasie spalania glukozy.
Istnieje uzasadnione przypuszczenie, że u osób otyłych spożywających nadmierne ilości węglowodanów, z których tworzą się zapasy tłuszczu, zachodzi równocześnie nadmierne zużycie insuliny.
Trzustka zostaje zmuszona do nadmiernego wysiłku, ale mimo tego powstaje niedobór insuliny do celów gospodarki węglowodanowej, a ponadto z czasem przeciążona trzustka ulega uszkodzeniu
[podobne: , , ]
[patrz też: stomatolog na nfz bydgoszcz, reishi zarodniki, endometrioza po cc ]