Ostatni posiłek powinien być spożyty na 4-6 godzin przed snem

Ostatni posiłek powinien być spożyty na 4-6 godzin przed snem, gdyż zatrzymywanie kwasu moczowego zwiększa się w godzinach nocnych.
Istnieją sprzeczne opinie, co do skuteczności stosowania diety w okresie pomiędzy napadami.
Bauer i Klemperer są nastawieni sceptycznie, wręcz przeciwnego zdania jest Hench, który uważa, że leczenie dietetyczne zmniejsza częstość występowania i natężenia ostrych ataków.
Dobre wyniki leczenia dietetycznego obserwował również BarteIs.
Liczne obserwacje wskazują, że chorzy na dnę mogą uzyskać poprawę przestrzegając diety ubogiej w tłuszcze, ciała purynowe, a bogatej w węglowodany, jeżeli objawy dny zależą od uszkodzenia nerek (zatrucia ołowiem), dieta ta nie wywiera tak dobroczynnego wpływu.
W czasie ostrego napadu dny zarządzamy dietę ścisłą: najlepiej jest podawać jedynie płyny, unieruchamiamy chory staw, stosujemy okłady pod ceratką, nagrzewania aparatem Polano lub Solux.
Ze środków farmakologicznych stosujemy w razie niezbyt silnych bólów salicylaty, w razie dużych dolegliwości – morfinę z atropiną.
W przerwach między napadami można podawać atofan (kwas fenylo-chinolino-karbonowy).
Atofan stosuje się okresowo pod postacią tak zwanych dni atofanowych.
Lek ten podajemy przez 2-3 dni po 0,5 trzy razy dziennie, po czym musi nastąpić dłuższa, np.
15-20-dniowa przerwa.
W czasie podawania atofanu należy zalecić picie wód alkalicznych (np.
Zuber i Vichy), aby zalkalizować mocz i nie dopuścić do wypadania złogów kwasu moczowego.
Do atofanu można dodać równe ilości aspiryny.
Należy z naciskiem podkreślić, że nie dopuszczalne jest stosowanie atofanu czas dłuższy, gdyż lek ten działa toksycznie na miąższ wątrobowy.
Wątroba chorych na dnę zawiera mało glikogenu i jest podatna na zmiany zwyradniające aż do ostrego żółtego zaniku wątroby włącznie.
Atofan obniża poziom kwasu moczowego we krwi i zwiększa przepuszczalność nerek dla tego związku.
C.
SKAZA SZCZAWIANOWA Skaza szczawianowa zależy od nieprawidłowej przemiany kwasu szczawiowego.
Prawidłowy poziom kwasu szczawiowego we krwi całkowitej na czczo nie przekracza 19-15 mg %, a w moczu wydala się od 15-20 mg kwasu szczawiowego na dobę (w związku z wapniem).
W skazie szczawianowej poziom we krwi osiąga nieraz 30-50 mg %, a nawet i więcej.
Kwas szczawiowy ma szczególne powinowactwo do tkanki nerwowej.
Grott podkreśla, że obraz dny może zależeć nie tylko od zaburzeń w przemianie purynowej, ale i od zmian w przemianie kwasu szczawiowego.
Badania Grotta wykazały, że w dnie wokoło 60 % przypadków wzmożony jest również we krwi poziom kwasu szczawiowego.
Złogi w podagrze złożone są często z kwasu moczowego i szczawiowego – podagra i skaza szczawianowa nieraz się z sobą kojarzą
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: apteka internetowa chrzanów, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]