Wzdęcie może towarzyszyć rakowi jelita grubego

Wzdęcie może towarzyszyć rakowi jelita grubego, ostrym chorobom zakaźnym (dur brzuszny, posocznica, zapalenie płuc), w kamicy nerkowej, zapaleniu otrzewnej, w chorobach układu nerwowego, w histerii.
Ludzie starsi często cierpią na wzdęcie – składa się na to upośledzone wydzielanie soków trawiennych w żołądku, trzustce, jelitach, częste choroby układu krążenia i wątroby, siedzący tryb życia i zaparcie.
Tam, gdzie wzdęcie zależy od nadmiernej fermentacji lub gnicia, dieta może odnieść dobry skutek.
W gniciu ograniczamy mięso, ryby, jaja, mleko, w nadmiernej fermentacji ograniczamy podawanie pokarmów zawierających duże ilości skrobi, przeciwwskazane są kapusta, groch, fasola, bób, brukselka, kalafiory, ogórki, cebula, rzodkiewki, grzyby, świeże pieczywo, chleb razowy, sery, przyprawy korzenne, napoje silnie słodzone, piwo, woda sodowa.
Przy współistniejącej niedokwaśności podajemy kwas solny, pewne znaczenie może mieć węgiel, przetwory trzustkowe.
Nieraz z dobrym skutkiem stosujemy napary z ziół wiatropędnych.
W zaparciu z bębnicą można stosować mieszankę ziołową według Modlakowskiego.
Rp.
: Herbae MillefoLii, Herbae Violae tricoloris, Herbae Cardui benedicti, Florum Chamonillae vulgciris, Foliorum Sennae, Foliorum Menthae piperitae, Corticis Frangulae aa 30,0.
S.
: Łyżkę ziół zaparzyć w szklance wrzącej wody, po 10 minutach przecedzić i wypić na ciepło przed snem.
LECZENIE DIETETYCZNE W CHOROBACH WĄTROBY I DRÓG ŻÓŁCIOWYCH 1.
WSTĘP Wątroba ma niezwykle ważne znaczenie dla naszego organizmu, czynność jej jest niezbędna do utrzymania życia.
Różne czynniki uszkadzają i niszczą komórki miąższu wątrobowego, jednakże Organizm nasz ma niejako zapas tkanki wątrobowej – wystarcza około 20 % posiadanego przez nas miąższu wątroby, aby były zachowane wszystkie zasadnicze jej czynności.
Już w połowie ubiegłego stulecia Claude Bernard wykazał główną rolę wątroby w przemianie węglowodanowej, Od wątroby zależy w znacznej mierze utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi.
Wątroba magazynuje nadmiar znajdujących się w ustroju węglowodanów w postaci glikogenu, który w razie potrzeby może nam ponownie dostarczyć glukozy.
Glikogen jest magazynowany również i w mięśniach.
Wątroba stanowi około 3 % ogólnej wagi ciała, mięśnie około 50 %, jest, więc rzeczą zrozumiałą, że całkowita ilość glikogenu w mięśniach jest większa niż w wątrobie.
Jednakże glikogen mięśni daje się jedynie z trudem zużyć na potrzeby ogólne ustroju.
Wiadomo, że po usunięciu wątroby rozwija się niedocukrzenie krwi, mimo ze mięśnie są bogate w glikogen
[więcej w: , , ]
[patrz też: nfzbydgoszcz, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]

DIETA W CZASIE LECZENIA „CHOROBY ROBACZEJ”

DIETA W CZASIE LECZENIA CHOROBY ROBACZEJ Ludowym środkiem przeciw owsikom i glistom jelitowym są świeże nasiona dyni.
Podaje się je bez twardej skorupki, zmieszane z mlekiem lub słodzoną wodą.
Suszone nasiona nie zawierają ciał działających czerwiogubnie.
Jednorazowa dawka nasion dyni wynosi 20-30 g (A.
Landau).
Czosnek, a w mniejszym stopniu cebula działają przeciwczerwiowo, a działanie to zależy od obecności olejków eterycznych zawierających dwusiarczki allylowe.
W czasie kuracji przeciw owsikom zaleca się podawanie przecieranej marchwi, selerów, czosnku, cebuli, szczypiorku.
Dla leczenia zakażeń owsikami zalecono ostatnio stosowanie diety z czarnych jagód.
Ten sposób leczenia podał Flnlandczyk, Landman (Nordisk Medicin 47/1952 : 673).
Autor ten podaje przez trzy dni dietę z czarnych jagód z dodatkiem mleka i cukru.
Nieraz trzeba przeprowadzać dwie – trzy serie leczenia.
Czarne jagody są skuteczne i w stanie suszonym, a więc leczenie to może być u nas stosowane i poza okresem zbierania jagód.
O dobrych wynikach leczenia owsicy za pomocą czarnych jagód donieśli u nas J.
Grott, Z.
Dzięciołowski i R.
Kuźmiński (Wiadomości Lekarskie 9/1953, str.
460).
Podczas leczenia przeciwczerwiowego (zwłaszcza przy użyciu paprotki samczej lub santoniny) dieta powinna być beztłuszczowa, gdyż środki przeciwczerwiowe rozpuszczając się Vi tłuszczach mogą ulec wessaniu i spowodować objawy zatrucia.
W ciągu najbliższych dni po kuracji przeciwczerwiowej należy stosować dietę lekko strawną.
WZDĘCIE (METEORISMUS) Wzdęcie należy do najczęściej spotykanych zaburzeń w cierpieniach przewodu pokarmowego, a w powstawaniu tego zjawiska gra rolę wiele czynników, jak nadmierne wytwarzanie gazów w jelitach, upośledzone ich wydalanie i wchłanianie, działalność bakterii, połykanie powietrza.
Należy podkreślić, że wzdęcie jest objawem, a nie jednostką chorobową, objaw ten może towarzyszyć rozmaitym chorobom przewodu pokarmowego, wątroby, układu krążenia, a nawet układu nerwowego.
Łykanie powietrza (aerophagia) jest dość częstym objawem występującym u neuropatów.
Mamy wówczas niedokładne żucie pokarmów i połykanie powietrza podczas jedzenia.
Gazy powstają w dużej ilości w czasie fermentacji węglowodanów zawierających dużo błonnika (chleb razowy, jarzyny strączkowe), skrobi.
Z błonnika podczas fermentacji powstają między innymi metan i wodór, ze skrobi dwutlenek węgla.
W czasie gnicia białek powstaje amoniak, siarkowodór, metan.
Dwutlenek węgla powstaje z węglanów, zawarty jest on też w napojach gazowanych.
Wzdęcie występuje często w chorobach serca (nieżyt zastoinowy przewodu pokarmowego), wątroby – w tych przypadkach trzeba leczyć energicznie chorobę podstawową
[przypisy: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Mięso ograniczamy do 3-4 razy tygodniowo, podajemy raczej gatunki tłuste

Mięso ograniczamy do 3-4 razy tygodniowo, podajemy raczej gatunki tłuste.
Podobnie podajemy niewielkie ilości tłustych serów.
Zwalczając zaparcie stolca należy pamiętać jeszcze o kilku zasadach, m.
in.
nie wolno nigdy, lekceważyć pozwów na stolec.
Do ustępu należy chodzić o jednej porze, gdyż wówczas wyrabia się odruch warunkowy.
Należy unikać życia siedzącego, nie nosić uciskającej odzieży, gorsetów i pasów, posiłki należy spożywać regularnie i raczej częściej, gdyż wiemy, że perystaltyka żołądka przenosi się odruchowo na jelito grube.
W zaparciu należy dążyć do wzmocnienia czynności tłoczni brzusznej przez fachowe mieszenie i leczenie hydropatyczne.
W stanach kurczowych zaleca się kąpiele i ciepłe okłady, a w stanach atonicznych zimne natryski szkockie.
Jeżeli konieczne są już środki czyszczące, to nie należy ich nadużywać.
W zaparciu typu skurczowego dobre wyniki daje często parafina podana łącznie ze środkami przeciwskurczowymi.
Nieraz podajemy wody mineralne (np.
Zuber).
Zawsze należy zapewnić chorego cierpiącego na zaparcie, że chociaż jest ono dokuczliwe, to jednakże nie zagraża bynajmniej jego zdrowiu.
Należy zakazać rozmyślania o cierpieniach i rozmawiania na ten temat z otoczeniem.
Pomyślny wpływ wywiera zwykle zmiana miejsca otoczenia, uprawianie lekkiego sportu.
GUZY KRWAWNICOWE W przypadku guzów krwawicowych należy dbać, aby wypróżnienia były codzienne, papkowate.
Należy ograniczyć podawanie mięsa (gnicie), nie podajemy zwłaszcza mięsa marynowanego, peklowanego, konserw, kiełbas.
Należy unikać pokarmów i napojów, które wywołują przekrwienie narządów położonych w obrębie miednicy małej, podkreślić należy szczególnie bardzo szkodliwe działanie alkoholu.
Dieta powinna sprzyjać regularnemu oddawaniu stolca.
Lewatyw należy unikać, Podajemy kefir 2-dniowy, soki owocowe, jarzynowe, kompoty, chude gatunki mięsa i ryb, czerstwe pieczywo, masło, miód, biały ser, marmolady owocowe.
ZAPALENIE WYROSTKA ROBACZKOWEGO (APPENDICITIS) Choroba ta należy do dziedziny chirurgii i leczy się sposobem operacyjnym.
Przewlekłe zapalenie wyrostka robaczkowego kojarzy się często z zaparciem, w tych przypadkach zwykła dieta stosowana w zaparciu może wpływać łagodząco na przebieg cierpienia.
Należy unikać pokarmów powodujących fermentację i wzdęcia (cebula, kapusta, świeży chleb itp.
).
Leczenie dietetyczne ma ważne znaczenie po okresie ostrego napadu.
Ważne jest też odpowiednie postępowanie dietetyczne po zabiegu operacyjnym.
Zbyt wczesny powrót do/pełnego pożywienia może spowodować szereg dolegliwości, jak bóle, mdłości, wzdęcia
[podobne: , , ]
[podobne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

W tych przypadkach pomocne być może tylko leczenie miejscowe

W tych przypadkach pomocne być może tylko leczenie miejscowe (czopki glicerynowe, lewatywy, wlewania oliwy do odbytnicy).
Niedowład mięśniówki jelita grubego spotyka się często przy otyłości, w wieku starszym, przy zwiotczeniu mięśni powłok brzusznych.
Stany hipotonicznie widuje się też przy niedoborze witaminy Br (Cowgill).
Według Robertsona i Doylea u szczurów trzymanych na diecie pozbawionej soli organicznych występowała utrata napięcia i zmniejszenie się ruchów przewodu pokarmowego.
Dodanie do pożywienia soli wapnia i potasu spowodowało poprawę.
Zaparcie typu kurczowego występuje zwykle u osób neuropatycznych i umiejscawia się w poprzecznicy i okrężnicy zstępującej.
W tym typie zaparcia dochodzi do stanów kurczowych mięśniówki, co hamuje lub uniemożliwia przesuwanie się zawartości jelit.
Niekiedy obmacywaniem można wyczuć poprzez powłoki brzuszne skurczone jelito grube w postaci twardego wałka.
W tej postaci zaparcia stolec ma barwę ciemnobrunatną, jest uformowany w postaci cienkich wałeczków, a Ilość jego jest mała.
Jest rzeczą znamienną, że w tych przypadkach mimo kilku nawet wypróżnień chory nie ma nigdy uczucia pełnego wypróżnienia.
Zaparciu kurczowemu towarzyszą często bóle brzucha i wzdęcia.
Kojarzenie się stanów atonicznych i kurczowych nie jest, niestety, rzadkością i ta postać jest najbardziej uciążliwa dla chorego i naj trudniej sza do leczenia.
Należy pamiętać, że stany kurczowe jelita grubego mogą być wywołane na drodze odruchowej przy sprawach chorobowych toczących się w narządach miednicy małej lub jamy brzusznej.
Schorzenia narządów kobiecych, gruczołu krokowego, pęcherzyka żółciowego, żołądka i dwunastnicy, stany gorączkowe, nerwicowe, przemęczenie, nadużycie środków czyszczących może powodować długotrwałe kurcze okrężnicy.
Wobec nadmiernej pobudliwości jelita grubego należy unikać środków drażniących, środki przeczyszczające oprócz oleju lnianego i parafinowego są przeciwwskazane.
Często pomocne są środki przeciwkurczowe: belladona, atropina, papaweryna.
Układając dietę należy wyłączyć z pożywienia pokarmy zawierające większe ilości błonnika, szkodliwie działają w zaparciu spastycznym, czarna kawa, mocna herbata, alkohol, palenie papierosów, przepracowanie i zdenerwowanie.
W zaparciu spastycznym podajemy mleko, mleko zsiadłe, kefir 1-2-dniowy, mleko z cukrem mlecznym, jarzyny przetarte, soki owocowe i jarzynowe (jabłka, pomarańcze, pomidory, marchew, buraki, kapusta), białe pieczywo, drobne kasze (manna, krakowska, jęczmienna), jaja na miękko, kompoty ze śliwek, jabłek, maliny, marmolady owocowe, dżemy, miód, masło, kawę zbożową z mlekiem, lekką herbatę
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu, potraw zimnych, piwa, czekolady, orzechów, migdałów, ciastek z kremem, żółtek jaj, smażonych ziemniaków, mięsa kaczek, gęsi, tłustych ryb, tłustych serów.
Podajemy cielęcinę, wołowinę, kury gotowane, duszone lub w potrawce.
Można pozwolić na nieco chudej szynki lub polędwicy, chude ryby (świeże).
Podajemy białka jaj, biały ser, twaróg, z jarzyn podajemy marchew, ziemniaki, zielony groszek, kwiat kalafiora, zieloną sałatę.
Owoce tak jak w okresie drugim najlepiej w postaci gotowanej, jabłka można podawać pieczone.
Należy podkreślić, że leczenie dietetyczne miąższowego zapalenia wątroby powinno trwać dość długo po ustąpieniu zmian w moczu i żółtaczki.
Dieta musi zawierać odpowiednią ilość węglowodanów, białek pełnowartościowych i witamin, chronić miąższ wątroby i ułatwiać odnowę uszkodzonych komórek.
W ostatnich latach zaproponowano szereg metod pomocniczych dla leczenia stanów zapalnych miąższu wątroby.
Autor radziecki Ratner podawał w przewlekłych stanach zapalnych miąższu wątroby dietę wysokokaloryczną bogatą w białko, węglowodany, ubogą w tłuszcz i chlorki z dodatkiem witamin, zwłaszcza zespołu B.
Leczenie trwało od 6-8 tygodni.
Dieta zawierała 135-150 g białka, 350-500 g węglowodanów i 50 g tłuszczu – 3000 do 3500 kalorii, płynów około 1200 ml.
Równocześnie podawano po 2 ml kampolonu domięśniowo, witaminy B1 10 mg doustnie, witaminy B2 3 mg doustnie, kwasu nikotynowego 30-50 mg doustnie oraz witaminy C (do 500 mg dziennie).
Przy Objawach skazy krwotocznej podawano witaminę K.
We wszystkich przypadkach stwierdzono szybką- poprawę kliniczną i polepszenie stanu czynnościowego wątroby (zwiększenie syntezy kwasu hipurowego).
Starostienko oraz Czerkes i Szejmuk stwierdzili lecznicze działanie kwasu nikotynowego u chorych z ostrym miąższowym zapaleniem wątroby.
Starostienko spostrzegał 55 chorych z żółtaczką miąższową.
Leczenie kwasem nikotynowym było stosowane u 31 chorych, w tym u 13 kobiet w dąży.
Chorym tym podawano 100 mg kwasu nikotynowego domięśniowo lub doustnie 100 mg 1-2 razy dziennie.
Wpływ leczenia kwasem nikotynowym zaznaczał się szybko, zwłaszcza prędko ustępowało swędzenie skóry, objawy niestrawności.
Bardzo dobre wyniki leczenia ostrego miąższowego zapalenia wątroby kwasem nikotynowym uzyskał też wspomniany badacz radziecki u kobiet w ciąży.
U 13 chorych stwierdził On szybkie ustępowanie objawów, wszystkie pacjentki wyzdrowiały, nie było ani jednego przejścia choroby w ostry żółty zanik wątroby.
Jak wiadomo, rozmaici autorzy podają częstość występowania tego bardzo ciężkiego powikłania u kobiet w ciąży i z miąższowym zapaleniem wątroby na 15-25 %
[patrz też: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Jeżeli jednak uszkodzenie miąższu jest bardzo duże

Jeżeli jednak uszkodzenie miąższu jest bardzo duże, to sprawa przybiera zły obrót i przechodzi w ostry żółty zanik wątroby.
W leczeniu ostrych zapaleń miąższu wątroby należy rozróżnić 3 okresy, w których postępowanie dietetyczne będzie się kształtowało nieco odmiennie: 1) okres objawów ostrych; 2) okres uspokajania się objawów; 3) okres powrotu do zdrowia.
W okresie pierwszym staramy się złagodzić objawy żołądkowo-jelitowe i uchronić wątrobę przed dalszym uszkodzeniem.
Zalecamy spoczynek w łóżku, okłady rozgrzewające na okolicę wątroby.
W razie wymiotów podajemy doodbytniczo i dożylnie glukozę (5 % doodbytniczo, 10-20 % dożylnie) łącznie z witaminą B1 i C.
Wczesne podanie Wyciągu z kory nadnerczy wpływa korzystnie na dalszy przebieg choroby i w pewnej mierze zmniejsza liczbę przypadków żółtego ostrego zaniku wątroby.
W tych wczesnych okresach dieta powinna składać się ze słodzonych płynów, herbaty, soków owocowych, jarzynowych, kompotów, miodu, kasz, ryżu, nieco później można dodać sucharki, biszkopty, przetarte ziemniaki.
Okres ten trwa zwykle 7-10 dni.
W okresie pierwszym nie podajemy większych ilości białka, gdyż istnieje brak łaknienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a prócz tego wiemy, że niedobory białkowe nie rozwijają się w ciągu kilku dni.
W tych wczesnych okresach można pewne ilości, białka podać w postaci zbieranego mleka i żelatyny.
W okresie drugim przechodzimy stopniowo do diety o większej zawartości kalorii i podajemy około 500 g węglowodanów, 100-120 g białka i 50 g tłuszczu (około 2800 kall.
Węglowodanów dostarczamy w postaci kasz (manna, grysik, perłowa, krakowska, tapioka, ryż), białego pieczywa, sucharków, biszkoptów, miodu, marmolad, ziemniaków (gotowane, puree), zupy mączne, kluseczki lane, kompoty, cukier.
Białko podajemy łatwo przyswajalne, pełnowartościowe, jak mleko w rozmaitych postaciach (mleko zbierane, zsiadłe, kefir), białko jaj, biały twarożek (do 250 g dziennie).
Z mięsa podajemy te gatunki w postaci gotowanej, które zawierają mało nukleoproteidów.
Jarzyny podajemy gotowane w postaci puree marchew, ziemniaki, buraczki (bez octu), czarną rzodkiew, która wzmaga wydzielanie żółci, nieco drobno pokrajanej sałaty z sokiem cytrynowym.
Nie podajemy trudno strawnych i wzdymających jarzyn strączkowych, a także szczawiu i szpinaku, zawierających w znacznych ilościach kwas szczawiowy.
Owoce podajemy w postaci kompotów, soków owocowych.
Okres drugi trwa od 8 do 12 tygodni, po czym dietę stopniowo i ostrożnie rozszerzamy.
W okresie trzecim chorzy po przebyciu ostrych spraw zapalnych miąższu wątroby muszą jednak zachowywać pewne przepisy dietetyczne
[więcej w: , , ]
[hasła pokrewne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

W niektórych przypadkach przyczyna uszkodzenia miąższu pozostaje nieznana

W niektórych przypadkach przyczyna uszkodzenia miąższu pozostaje nieznana.
Rozmaite czynniki stwarzają podatny grunt do wystąpienia uszkodzeń miąższu wątroby – należy tu niedożywienie, anoksemia, cierpienia gruczołu tarczowego, stany alergiczne, długotrwała gorączka.
Dieta uboga w białko, niedobór witamin, zwłaszcza witaminy A i zespołu B, grają ważną rolę usposabiającą, W stanach zapalnych miąższu wątroby komórki miąższu obrzmiewają, torebka Glissona zostaje napięta, a zatoki żylne uciśnięte.
Dopływ krwi i związków odżywczych zostaje w znacznym stopniu upośledzony.
U dobrze odżywionych Osób komórki wątroby mogą przetrzymać ten przejściowy okres, ale u osób źle odżywionych, z uszkodzonym już poprzednio krążeniem wewnątrzwątrobowym może dojść do zmian nieodwracalnych.
Wiemy, że części wątroby, które już w warunkach normalnych otrzymują krew uboższą w związki odżywcze (płat Iewy), bardziej cierpią w tych przypadkach.
O stopniu uszkodzenia wątroby w miąższowych zapaleniach wątroby decyduje siła czynnika uszkadzającego, ale wielką rolę gra również stan odżywienia chorego i krążenia wewnątrzwątrobowego.
Wątroba kontroluje wszystkie produkty wessane w przewodzie pokarmowym, odtruwa je, obarczona jest ogromną pracą.
Wszystkie te czynniki sprawiają, że stosunkowo często dochodzi do uszkodzeń miąższu wątroby.
Uszkodzenia miąższu wątroby na tle zakaźnym i toksycznym mogą przebiegać bardzo rozmaicie – objawy mogą być lekkie lub ciężkie, choroba może niespodziewanie zaostrzać się, może przebiegać z żółtaczką (zwykle) lub bez.
Virchow uważał, że ta postać żółtaczki zależy od zmian nieżytowych dwunastnicy i dużych dróg żółciowych, jednakże już w roku 1887 Aufrecht i Heitler po raz pierwszy wysunęli przypuszczenie, że icterus catarrhalis zależy, od uszkodzenia komórek miąższu wątroby.
Przypuszczenie to ugruntował swoimi badaniami w czasie pierwszej wojny światowej klinicysta wiedeński Eppinger.
Należy podkreślić, że jeszcze w ubiegłym stuleciu klinicysta rosyjski Botkin podkreślał, że wiele żółtaczek zależy od tła zakaźnego.
Późniejsze badania potwierdziły to spostrzeżenie w całej rozciągłości.
Miąższowe zapalenie wątroby z żółtaczką występuje zwykle u ludzi młodych, okres objawów wstępnych trwa 2-7 dni.
Zjawiają się dolegliwości rzekomogrypowe; bóle głowy, stawów, mięśni, osłabienie, stany gorączkowe, brak łaknienia, mdłości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Mocz staje się ciemny, zjawia się wreszcie żółtaczka, której natężenie i czas trwania jest bardzo różny.
Przeciętnie miąższowe zapalenie wątroby trwa 4-6 tygodni, przy właściwym leczeniu i niezbyt silnym uszkodzeniu wątroby choroba uspokaja się
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

W wątrobie odkładają się również witaminy zespołu B, ale w ilości stosunkowo niewielkiej

W wątrobie odkładają się również witaminy zespołu B, ale w ilości stosunkowo niewielkiej.
Działalność miąższu wątroby zależy w dużej mierze od sposobu odżywiania.
Dieta lecznicza powinna chronić wątrobę przed przeciążeniem, a uszkodzonemu narządowi ułatwić funkcjonowanie.
Dawniejsze, diety zalecały w chorobach miąższu wątroby ograniczenie białka do możliwie niskiego minimum.
Jak wykazały późniejsze badania, założenie to było zupełnie fałszywe, gdyż białko jest niezbędne dla prawidłowej czynności wątroby i zachowania odporności tego narządu.
Jeszcze w roku 1930 kolektyw Kliniki Żywienia Leczniczego w Moskwie na dużym materiale klinicznym i w doświadczeniach na zwierzętach udowodnił, że podawanie białka, zwłaszcza mięsa, nie powstrzymuje powrotu do normy działalności wątroby, ale że przeciwnie, dieta wysokobiałkowa przyśpiesza regenerację miąższu wątroby (cyt.
według Peioznerat).
Dopiero w roku 1941 ukazały się prace amerykańskie, potwierdzające spostrzeżenia autorów radzieckich.
Należy podkreślić, że w czasie Wielkiej Wojny Narodowej Lejtes niezależnie od badaczy anglosaskich stwierdził lecznicze działanie związków lipotropowych.
Te nowe dane o wpływie białka i związków lipotropowych dały naukową podstawę dla stosowania nowych diet w chorobach miąższu wątroby.
Jak wykazały doświadczenia Ravdina i jego współpracowników, wątroba najlepiej opierała się czynnikom uszkadzającym jej miąższ, kiedy w diecie 20 % kalorii przypadało na białko, około 70 % na węglowodany, a ilość tłuszczów nie przekraczała 6 %.
Na tych założeniach opiera się dieta Pateka i Posta w marskości wątroby.
Autorzy ci podają w tych przypadkach dietę o wysokiej zawartości białka i węglowodanów, a małą ilość tłuszczów.
Patek i Post wykazali statystycznie, że w drugim roku po wystąpieniu puchliny brzusznej w przebiegu marskości wątroby u chorych żywionych dietą wysokobiałkową pozostało przy życiu 45 %, gdy w kontrolnej tylko 21 %.
Miąższ wątroby jest również bardziej odporny, kiedy zawiera większą ilość węglowodanów, dlatego w cierpieniach miąższu wątroby w diecie uwzględniamy wysoką podaż cukru.
2.
USZKODZENIA MIĄŻSZU WĄTROBY (HEPATITIS I HFPATOSIS) Rozmaite czynniki chorobotwórcze mogą uszkadzać wątrobę – schematycznie dzielimy je na zakaźne i toksyczne.
Do pierwszych zaliczamy zakażenia wirusami (choroba Botkina), krętkami (choroba Weila, kiła), pneumokokami, pałeczkami duru rzekomego B, do grupy drugiej zatrucia arsenobenzenami, chloroformem, atofanem, czterochlorkiem węgla, dwunitrobenzenem, sulfonamidami, fosforem, arsenem, miedzią, ołowiem, grzybami
[hasła pokrewne: , , ]
[hasła pokrewne: stomatolog na nfz bydgoszcz, reishi zarodniki, endometrioza po cc ]

Należy tu wymienić cholesterol

Należy tu wymienić cholesterol, ergosterol, hormony jądra i jajnika, strofantynę, niektóre ciała rakotwórcze.
Dużą rolę odgrywa w syntezie i rozkładzie hemoglobiny.
Przez odszczepienie białka i żelaza z hemoglobiny powstaje protoporfiryna, a ta po utlenieniu daje barwnik żółci bilirubinę.
Bilirubina przechodzi do jelit, tu ulega pod wpływem bakterii jelitowych redukcji i zostaje jako urobilinogen wessana do krwi.
Niewessana cześć bilirubiny przechodzi w barwnik stolca sterkobilinę.
Żółć odgrywa wielką rolę w trawieniu tłuszczów, ma działanie odkażające i pobudza ruch jelit.
Z wątroby odpływa żółć przez przewody wątrobowe do przewodu żółciowego wspólnego, którym uchodzi do dwunastnicy.
Od przewodu żółciowego wspólnego odchodzi przewód pęcherzykowy wiodący do pęcherzyka żółciowego, zbiornika żółci o pojemności około 50 ml.
Pęcherzyk kurczy się i opróżnia, skoro tłuszcze przechodzą do dwunastnicy.
Brak żółci wpływa niekorzystnie na trawienie i wchłanianie – sole kwasów żółciowych hamują gnicie, ułatwiają wchłanianie tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
Stwierdzono, że ilość i skład żółci zależy w znacznej mierze od składu naszego pokarmu.
Przy pożywieniu węglowodanowym ilość żółci oraz soli kwasów żółciowych zmniejsza się, natomiast spożycie mięsa, a zwłaszcza tłuszczów takich jak oliwa czy żółtko jaj, zwiększa znacznie wypływ żółci.
Wątroba gra też ważną rolę w przemianie związków purynowych, które utlenia do kwasu moczowego.
W wątrobie ulega zobojętnieniu wiele związków toksycznych – związki fenolowe zostają związane z kwasem siarkowym i wydalone z moczem, jako nieszkodliwe fenolosiarczany, związki cyjanowe przeprowadza wątroba w nietrujące rodanki, Ważną rolę odgrywa też wątroba w przemianie witamin.
Witamina A magazynuje się głównie w wątrobie – wątroba dobrze odżywionego mężczyzny zawiera około 10 mg % witaminy A w postaci estrów, wątroba noworodka tylko 0,5-2,5 mg % .
Ta ograniczona zawartość witaminy A w wątrobie płodu zależy częściowo od małej przepuszczalności łożyska dla tej witaminy.
Wątroba przekształca prowitaminę A karoten w witaminę A za pomocą enzymu karotenazy zawartego w komórkach Kupfera.
Beta-karoten daje dwie cząsteczki witaminy A, podczas gdy inne prowitaminy dostarczają tylko jednej cząsteczki.
Przekształcanie się karotenów w witaminę A zostaje upośledzone lub nawet zupełnie zahamowane w ciężkich cierpieniach miąższu wątrobowego, w cukrzycy, w niedoczynności tarczycy.
W wątrobie gromadzi się również witamina D, dużo witaminy D odkłada się w wątrobie niektórych gatunków ryb, w wątrobie wieloryba, niedźwiedzia
[więcej w: , , ]
[więcej w: restauracja bracka, powiekszanie ust wroclaw, ośrodek terapii uzależnień nfz ]

TŁUSZCZOWA WĄTROBA Wątroba człowieka w warunkach fizjologicznych zawiera 3-8 % lipoidów

TŁUSZCZOWA WĄTROBA Wątroba człowieka w warunkach fizjologicznych zawiera 3-8 % lipoidów, w pewnych warunkach ilość ta może wzrosnąć nawet do 40-50 %.
Umiarkowany wzrost zawartości tłuszczu nie jest groźny dla wątroby, jednakże znaczne jego nagromadzenie może spowodować uszkodzenie, a według niektórych badaczy nawet marskość wątroby.
Stłuszczenie wątroby może wystąpić wskutek działania rozmaitych czynników: 1.
Wskutek długotrwałego podawania diety bogatej w tłuszcze; 2.
Pod wpływem głodzenia; 3.
Wskutek podawania ketogennej frakcji przedniego płata przysadki, wskutek zatrucia czterochlorkiem węgla, fosforem, arsenem, alkoholem, w czasie niektórych ostrych zakażeń bakteryjnych; 4.
Wskutek braku choliny i przy diecie ubogiej w białko.
W obrazie wątroby tłuszczowej możemy wyodrębnić 2 typy tego schorzenia: 1) naciekowy (infiltratio adiposa hepatis); 2) zwyradniający (steatosis degenerativa hepatis).
W postaci pierwszej tłuszcz pochodzący z innych okolic organizmu zostaje za pośrednictwem krwi odłożony w wątrobie.
W postaci drugiej chodzi o pierwotne zwyrodnienie tłuszczowe uszkodzonych komórek wątroby.
Postać zwyrodnienia występuje po zatruciu fosforem, arsenem, alkoholem, chloroformem, w przebiegu żółtego ostrego zaniku wątroby.
Typ naciekowy spotykamy zwykle w otyłości, w przebiegu niedokrwistości, wyniszczenia i niektórych schorzeń zakaźnych, jak np.
dur brzuszny.
Do usuwania ciał tłuszczowych z wątroby potrzebne są ciała lipotropowe.
Wielu autorów uważa, że aby tłuszcze mogły opuścić wątrobę, muszą przybrać postać fosfolipidów.
Przy nacieczeniu tłuszczowym wątroby gromadzą się w niej tłuszcze obojętne, tłuszcz ten ma niską liczbę jodową.
Dieta bogata w tłuszcze a uboga w białko powoduje w wątrobie wzrost zawartości tłuszczu o niskiej liczbie jodowej.
Normalna przemiana tłuszczów wątroby wymaga nie tylko w diecie choliny, metioniny, tłuszczów obojętnych i białek, ale także obfitej podaży węglowodanów i ich normalnego zużytkowania; Jakże często widzimy, że tłuszczowe zwyrodnienie wątroby kojarzy się ze zmniejszoną zawartością glikogenu w wątrobie.
Przyczyną stłuszczenia wątroby w cukrzycy nie jest brak ciał lipotropowych w diecie, ale nienormalna przemiana węglowodanów.
Jak wynika z dotychczasowych doświadczeń, najlepszym sposobem leczenia zwyradniających zmian miąższu wątrobowego jest podawanie diety bogatej w węglowodany i białko.
ŻÓŁTACZKA MECHANICZNA Leczenie żółtaczki mechanicznej jest zagadnieniem chirurgicznym.
Ważne jest jednakże odpowiednie przygotowanie chorego do operacji.
Podajemy wówczas dietę bogatą w węglowodany i białko (500 g węglowodanów, 100 g białka), a ubogą w tłuszcze (50 g)
[przypisy: , , ]
[hasła pokrewne: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]