W okresie tym pożywienie musi być lekko strawne z dostateczną ilością pełnowartościowego białka

W okresie tym pożywienie musi być lekko strawne z dostateczną ilością pełnowartościowego białka.
Podajemy kasze, ryż, białka jaj (można podawać i pełne jajka, gdyż żółtko zawiera lecytynę, a tłuszczu wagowo mało i to dobrze przyswajalnego), biały ser, twaróg, gotowane chude mięso.
Podajemy również żelatynę, która chociaż jest białkiem małowartościowym, ale urozmaica-dietę i ma zalety smakowe, owoce, soki jarzynowe i owocowe, witaminy A, B1, B2, C.
Płynów i soli w tym okresie nie ograniczamy.
W okresie drugim puchlinowym następuje zubożenie organizmu w białko, zwłaszcza zjawia się niedobór albumin, produkowanych w komórkach wątroby.
W tym okresie zaleca się podawanie diety o zawartości około 3000 kal.
, bogatej w węglowodany, pełnowartościowe białko i witaminy, z niewielką ilością tłuszczu.
Zalecane były rozmaite zestawienia dietetyczne.
Fleming i Snel podają: 100 g białek (białko raczej pochodzenia roślinnego i mleko), 350-500 g węglowodanów, 50 g tłuszczu.
Post i Ptitek: podawali 200 g białka, 50-100 g tłuszczu i około 300 g węglowodanów oraz 15 g drożdży, 50 mg witaminy B1, 15 mg witaminy B2.
Prócz tego autorzy ci zalecają jeszcze po 2,Q g dziennie metioniny i choliny.
Rittermann podawał na 1 kg wagi 6 g węglowodanów, 2 g białka, 1 g tłuszczu uzupełniając tę dietę podawaniem wyciągów wątroby, drożdży i witamin.
Ratner stosował dietę złożoną z 135-150 g białka, 350-500 g węglowodanów i 50 g tłuszczu o zawartości 3000-3500 kal.
Białko podawał badacz radziecki w postaci mięsa, mleka i jaj, węglowodany zawarte były w kaszach, ziemniakach, jarzynach, chlebie i cukrze stołowym.
Codziennie podawano też dożylnie 50 ml 40 % glukozy.
Tłuszcze stosowano w postaci śmietankowego masła.
Potrawy przygotowane były z niewielką ilością soli kuchennej i bez ostrych przypraw.
Prócz tego leczenie dietetyczne uzupełniano podawaniem witamin zespołu B – witaminy B1 10 mg doustnie, B2 3 mg doustnie, B6 30-50 mg doustnie.
Poza tym podawano też 500 mg witaminy C, a w razie objawów krwotoczności również i witaminę K.
Brak witaminy E uczula wątrobę na brak cystyny, przy którym dochodzi do martwicy komórek wątroby.
Stosowanie tych nowych diet opartych na nowych zdobyczach patofizjologii wątroby pozwoliło na znaczne polepszenie rokowania w marskości wątroby i na przedłużenie życia u tych chorych.
Według rozmaitych statystyk śmiertelność w marskości wątroby po zastosowaniu tych diet zmniejszyła się z około 75 % na 15-20%.
Puchlina brzuszna w tych przypadkach ustępuje lub zmniejsza się, konieczność nakłuć jamy brzusznej staje się rzadsza, wzrasta zawartość białka w surowicy krwi, a próby wątrobowe stają się normalne
[hasła pokrewne: , , ]
[hasła pokrewne: stomatolog na nfz bydgoszcz, reishi zarodniki, endometrioza po cc ]

Oprócz niedoboru białka dieta bogata w tłuszcz sprzyja rozwojowi marskości

Oprócz niedoboru białka dieta bogata w tłuszcz sprzyja rozwojowi marskości.
Z tych względów dieta chorych na marskość wątroby powinna obfitować w pełnowartościowe białko i węglowodany oraz witaminy i być uboga, w tłuszcze.
Białko wbrew dawnym poglądom jest konieczne.
Raudin, Miller, Whipple, Riss wykazali, że wysoka zawartość glikogenu w wątrobie przy diecie bogatej w tłuszcze a ubogiej w białko nie chroni wątroby przed działaniem czynników szkodliwych.
W marskości obniża się ilość białek w organizmie, obniża się poziom I białka w surowicy krwi, ulega zachwianiu stosunek albumin do globulin, zmniejsza się ciśnienie osmotyczne krwi, co sprzyja powstaniu obrzęków i puchliny brzusznej.
Niski poziom białek w surowicy krwi zależy od upośledzonego powstawania ciał białkowych w wątrobie; ograniczeń dietetycznych i utraty białek do płynów przesiękowych.
Białko odgrywa rolę ochronną dla komórek wątroby służy, jako materiał do ich odbudowy, bierze Udział w budowie kwasów żółciowych.
Jeśli hipoalbuminemia osiąga wysoki stopień, to spada również zawartość białka w wątrobie, a w jej komórkach pojawiają się zmiany wsteczne i czynność wątroby słabnie.
Ważna jest nie tylko ilość białek, ale także i ich jakość.
Należy pamiętać, że w marskości rozwija się nieraz niedokrwistość, częściowo zależy ona od utraty przez komórki wątroby zdolności do magazynowania czynnika powodującego dojrzewanie krwinek czerwonych.
W tych przypadkach podajemy 2 razy tygodniowo 2-4 ml wyciągu wątrobowego domięśniowo, ważne znaczenie ma też podawanie witamin.
Wiadomo, że wątroba jest składnicą dla witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), a także gra ważną rolę w przemianie witamin B1, B2 i C.
W przebiegu marskości wątroby często dochodzi do braku witaminy A, często występują zaburzenia adaptacji, widzenia o zmroku (kurza ślepota).
Zaobserwowano też, że u chorych na marskość wątroby obniża się poziom karotenu w surowicy krwi, również i poziom witaminy C jest zwykle w tych przypadkach niski, nierzadko daje się wykazać brak witaminy B1 czy B2.
Patek i Post opisali w przebiegu marskości wątroby zmiany skórne o charakterze pelagry, zmiany zapalne nerwów, zanik brodawek języka.
Podawanie witaminy B1 wskazane jest w marskości wątroby i z powodu równoczesnego podawania diety wysokowęglowodanowej.
Dieta w przebiegu marskości wątroby zależy w znacznej mierze od okresu, w którym znajduje się chory, schematycznie rozróżniamy okres przedpuchlinowy i puchlinowy.
W okresie pierwszym należy unikać w pokarmach błonnika, który usposabia do wzdęć, tak znamiennych dla tego okresu choroby
[podobne: , , ]
[patrz też: restauracja bracka, powiekszanie ust wroclaw, ośrodek terapii uzależnień nfz ]

We krwi obniża się poziom albumin i fibrynogenu

We krwi obniża się poziom albumin i fibrynogenu, czas protrombinowy jest przedłużony.
Leczenie ostrego żółtego zaniku wątroby jest zadaniem trudnym.
Podawanie plazmy i aminokwasów dożylnie nie przynosi poprawy, gdyż w tym okresie komórki wątroby nie mogą ich zużytkować.
Jeżeli chory może jeszcze jeść, to podajemy dietę obfitującą, w węglowodany (500 g) i białko (100 g), jeżeli odżywianie doustne jest niemożliwe, to podajemy dożylnie 300 g glukozy w postaci 10 % roztworu.
Podajemy też witaminę Bi 50-iDO mg dziennie domięśniowo oraz do 500 mg kwasu nikotynowego doustnie, metioninę 5,0 g doustnie, domięśniowo wyciągi z wątroby, witaminę K (2-4 mg).
Niektórzy zalecają aureomycynę (jeżeli zanik następuje na tle zakażenia wirusowego) oraz witaminę E.
4.
MARSKOŚĆ WĄTROBY (CIRRHOSIS HEP ATIS) Marskość wątroby może być spowodowana długotrwałym zatkaniem dróg żółciowych, wskutek ciężko przebiegającego miąższowego zapalenia wątroby, zatruciem arsenem, chloroformem.
Dawniej przypuszczano, że bardzo ważnym czynnikiem jest alkohol etylowy, dzisiaj poglądy nasze uległy zmianie.
Wiemy obecnie z doświadczeń na zwierzętach, ze sam alkohol marskości nie powoduje, musi on działać synergicznie z innymi czynnikami.
Alkohol natomiast pogarsza wchłanianie pokarmów, a dieta alkoholików jest często uboga w zasadnicze składniki odżywcze.
Marskość występuje często u osób, które nie piją alkoholu.
Rozmaite badania wykazały, że sposób odżywiania wpływa na stopień wrażliwości wątroby na rozmaite czynniki szkodliwe.
Apie i Alford w 1914 r.
oraz Davis i Whipple w 1919 spostrzegli, że zwierzęta laboratoryjne są rozmaicie wrażliwe na zatrucie chloroformem zależnie od tego, jaką im podajemy dietę.
W 1935 r.
Weichselbaum spostrzegł, że dieta uboga w białko powoduje u zwierząt laboratoryjnych śmierć, a na sekcji stwierdza się marskość wątroby.
Liuie, Daft i SebreLL wywołali marskość wątroby u szczurów, których pożywienie było ubogie w białko (4-10 %) i w aminokwasy zawierające siarkę.
Spostrzeżono również, że nacieczenie tłuszczowe poprzedza stan marskości, a stłuszczeniu temu zapobiegają tzw.
ciała lipotropowe (Hershey i Soskin).
Do ciał tych należy między innymi cholina i metionina, związki te dostarczaj grup metylowych – CH3, bez których organizm nie może budować zdolnych do przeniesienia z wątroby fosfolipidów.
W braku związków lipotropowych tłuszcz gromadzi się w wątrobie i uszkadza ją, dochodzi do anoksemii i uszkodzenia przemian w komórce wątrobowej.
Himsworth uważa, że dla zapobiegania marskości wątroby potrzebna jest też grupa sulfhydrylowa Metionina zawiera zarówno grupy metylowe, jak i grupę sulfhydrylową
[więcej w: , , ]
[więcej w: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

OSTRY ŻÓŁTY ZANIK WĄTROBY

Inny klinicysta radziecki, Rogoboj podał w 1949 r.
interesujące spostrzeżenia o leczeniu ostrych zapaleń miąższowych wątroby nastojem z chrzanu.
Leczono w ten sposób 18 chorych, uzyskując bardzo zachęcające wyniki lecznicze.
Nastój przygotowywano w sposób następujący: kilogram chrzanu ucierano na tarce, zalewano 3-4 litrami wrzątku (zależnie od mocy chrzanu) i pozostawiano na dobę w zamkniętym naczyniu.
Do nastoju dodawano nieco cukru dla smaku i podawano po 1/2 szklanki 3 X dziennie przed jedzeniem.
Chrzan zawiera witaminę C.
Jego działanie lecznicze polega między innymi na wywoływaniu przekrwienia czynnego wątroby, polepszeniu łaknienia.
Zawarte w chrzanie olejki eteryczne wpływają na wydzielanie żółci oraz działają hamująco na rozwój bakterii w jelitach.
Może działają tu jeszcze inne niewykryte dotąd ciała czynne.
BerLin, Lejtes i Rjazanska podawali w miąższowych zapaleniach wątroby twaróg i pankreatynę (wysuszony i pozbawiony tłuszczu proszek z trzustki).
Twaróg zawiera dużo metioniny, która wzmaga tworzenie się fosfolipidów w wątrobie i zapobiega jej stłuszczeniu.
To lipotropowe działanie metioniny, jak wykazały badania Lejtesa i Jakuszewej, może być wzmocnione przez podawanie wyciągów z trzustki lub surowej trzustki.
Podawanie ciał lipotropowych zapobiega stłuszczeniu wątroby, a tym samym przyśpiesza wyzdrowienie.
Równocześnie badacze radzieccy podawali swoim chorym dietę -Pewznera, zawierającą 100 g białka, 400 g węglowodanów i 60 g tłuszczu w postaci masła śmietankowego.
3.
OSTRY ŻÓŁTY ZANIK WĄTROBY (ATROPHIA HEPATIS ACUTA FLAVA) W tej niezwykle ciężkiej chorobie rozwijającej się z ostrego miąższowego zapalenia wątroby zmiany postępują bardzo szybko i dlatego leczenie musi być od razu bardzo energiczne.
Śmiertelność w miąższowym zapaleniu wątroby jest niska i wynosi około 0,2-0,4 %.
Jednakże w r.
1944 Witts doniósł o śmiertelności 4 %.
Ciąża, starszy wiek, zły stopień odżywienia, oparzenia, zabiegi operacyjne usposabiają do przejścia zmian zapalnych wątroby w żółty ostry zanik.
Początek ostrej niewydolności miąższu wątroby jest nagły, zwykle zjawiają się objawy mózgowe, podniecenie, potem zamroczenie i śpiączka.
Ciepłota ciała jest niewysoka lub normalna, czasem nawet niższa od prawidłowej.
Tętno przyspiesza się, jest ono drobne.
Zjawia się skaza krwotoczna, z ust daje się wyczuć charakterystyczny słodkawy zapach foetor hepaticus.
We krwi stwierdza się leukopenię ze względną limfocytozą, w moczu spada ilość mocznika, wzrasta ilość aminokwasów we krwi.
Komórki wątroby obumierają, a uwolniona z nich leucyna i, tyrozyna pojawia się w moczu
[patrz też: , , ]
[więcej w: nfzbydgoszcz, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]

Stąd wypływa ważne znaczenie związków lipotropowych (metioniny, choliny, inozytolu)

Stąd wypływa ważne znaczenie związków lipotropowych (metioniny, choliny, inozytolu).
Wiemy też już od dawna, że obfita podaż węglowodanów jest czynnikiem ochronnym i leczniczym dla miąższu wątroby.
To lecznicze działanie białek i węglowodanów jest potęgowane przez równoczesne podawanie wyciągów wątroby i witamin, zwłaszcza witamin A, C oraz zespołu witaminy B.
Za pomocą nowoczesnych diet możemy obecnie leczyć z całkowitym powodzeniem choroby wątroby, które do niedawna były nieuleczalne.
Lekarz powinien nieustannie śledzić za postępami w tej dziedzinie, aby podołać leczeniu rozmaitych postaci chorób wątroby.
Należy w końcu podkreślić, że w odżywianiu chorych na wątrobę ogromną rolę gra odpowiednie przyrządzenie i obróbka kulinarna potraw.
Odpowiednie przygotowanie pokarmów musi ułatwiać przyswojenie pokarmów, uczynić je smacznymi i zachować wszystkie niezbędne dla ustroju składniki (białka, witaminy, sole mineralne).
W okresach zaostrzeń Marszak poleca dietę przeciwzapalną z ograniczeniem bodźców chemicznych i mechanicznych dla przewodu pokarmowego.
Okresowo włącza się dni głodowe.
Następnie autor ten zaleca stosowanie diety zawierającej łatwo przyswajalne węglowodany z ograniczeniem tłuszczów do 30 go, następnie ilość tłuszczów podwyższa się do 49-50 g.
Raz na 7-10 dni stosuje się dzień rozładowujący – cukrowy, ryżowo-kompotowy, owocowy.
LECZENIE DIETETYCZNE W CHOROBACH TRZUSTKI.
PRZEWLEKŁE ZAPALENIE TRZUSTKI W przewlekłym zapaleniu trzustki-sok tego gruczołu ma ograniczoną zdolność trawienną, a stolce zawierają części niestrawionego tłuszczu, białek i węglowodanów – są miękkie, obfite.
Badanie mikroskopowe wykrywa niestrawione tłuszcze, skrobię, włókna mięsne.
W niedomodze trzustkowej obok nadmiernej utraty ze stolcem tłuszczów występuje również -znaczne upośledzenie przyswajania ciał azotowych, których -utrata może dojść do 80 % pobieranego białka.
Azotorrhoea przekraczająca 3-4 g azotu w stolcu na dobę przy podawaniu diety próbnej Schmidta przemawia za niewydolnością trzustki.
W ten sposób można odróżnić niedomogę trzustki od innych spraw przebiegających ze stolcami tłuszczowymi.
W rozpoznaniu schorzeń trzustki pomocne może być śniadanie Grotta, 30 g owsianki ugotowanej z 20 g masła, 40 g sucharków, 2 szklanki mleka.
Bada się mocz na zawartość diastazy w dwie godziny po śniadaniu.
Cyfry ponad 100 jed.
przemawiają za schorzeniem trzustki.
W przewlekłym zapaleniu trzustki należy przede wszystkim ograniczyć podawanie tłuszczów, wyłącza- się smalec, słoninę, boczek, śmietanę, a w cięższych przypadkach także i masło
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: restauracja bracka, powiekszanie ust wroclaw, ośrodek terapii uzależnień nfz ]

Unikamy pokarmów obfitujących- w cholesterol (wątroba, móżdżek, nerki, żółtka jaj)

Unikamy pokarmów obfitujących- w cholesterol (wątroba, móżdżek, nerki, żółtka jaj).
Wątroba w kamicy przerabia cholesterol na kwasy żółciowe jedynie w ilości niedostatecznej tak, że gromadzi się en w żółci i może wypadać w postaci złogów.
Przy układaniu diety należy zawsze zwrócić uwagę, czy chory jest otyły, czy wychudzony i odpowiednio do tego dostosować wartość kaloryczną pożywienia.
U osób otyłych ograniczamy ilość kalorii oraz zmniejszamy w sposób umiarkowany płyny.
Leczenie zachowawcze, dietetyczne może być zalecane w wielu przypadkach kamicy żółciowej, jako jedyna metoda lecznicza.
W wielu przypadkach choroba nie ma skłonności do postępowania i liczni nosiciele kamieni dochodzą do sędziwego wieku bez większych dolegliwości.
Na sekcjach stwierdza się często w drogach żółciowych złogi, gdy za życia nie było żadnych dolegliwości.
Jednakże, jak wynika z codziennych spostrzeżeń klinicznych i statystyk, chorzy cierpiący na kamicę żółciową narażeni są na liczne powikłania, jak ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatkanie przewodu żółciowego wspólnego (żółtaczka mechaniczna), zatkanie przewodu pęcherzykowego (wodniak lub ropniak pęcherzyka), uszkodzenie wątroby i trzustki i dlatego w dłużej trwającej kamicy opornej na leczenie zachowawcze, jeżeli nie ma przeciwwskazań (np.
choroby serca, nerek), należy chorym doradzać zabieg operacyjny.
Trzeba podkreślić, że śmiertelność po operacjach wykonanych w przypadkach niepowikłanych jest bardzo nieznaczna – 1 %.
Zabieg operacyjny nie zwalnia jednak chorego od zachowania pewnych przepisów dietetycznych i trybu życia.
Operacja usuwa źródło zakażenia, możliwość pewnych powikłań, ale i po operacji pozostaje wątroba chora, wymagająca odpowiedniego leczenia dietetycznego i zdrojowego.
ZAKOŃCZENIE W latach ostatnich zanotowano ogromne postępy- w leczeniu schorzeń wątroby, zwłaszcza miąższu wątroby.
Poznano zwłaszcza dokładnie rolę białka i tzw.
ciał lipotropowych.
Udowodniono, że wątroba jest wrażliwa na niedobór białka, że komórka wątroby uboga w białko staje się wrażliwa na działanie jadów.
Rozmaici badacze stwierdzili, że w miarę ubytku białek w wątrobie nagromadza się tłuszcz i zanika glikogen, wskutek czego dochodzi do zmian strukturalnych i czynnościowych.
Nagromadzenie tłuszczu powoduje upośledzenie odkładania glikogenu, utleniania, a wreszcie rozwój tkanki łącznej, marskość.
Przekonano się, że tłuszcz, aby być usunięty z wątroby – i zużyty przez ustrój, musi najpierw ulec fosforylacji.
W tym celu wątroba musi mieć odpowiednią ilość grup metylowych i kwasu fosforowego
[podobne: , , ]
[podobne: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

KAMICA ŻÓŁCIOWA (CHOLELITHIASIS)

KAMICA ŻÓŁCIOWA (CHOLELITHIASIS) Objawy kliniczne kamicy żółciowej są ogólnie znane, nie będziemy się, więc nimi tu zajmowali.
Należy tylko nadmienić, że w przebiegu, choroby mamy okresy ostrych napadów i prawie bezobjawowe lub mało objawowe okresy międzynapadowe.
Specjalnego postępowania dietetycznego wymaga leczenie ostrego napadu kolki żółciowej.
W okresie kolki podajemy płyny i węglowodany, które spalają się całkowicie i podnoszą sprawność komórek wątroby.
Ogrzane płyny powodują wydzielanie się dużych ilości rozcieńczonej żółci, przeciwdziała to zastojowi w drogach żółciowych i usuwa produkty zapalne.
Płyny podajemy często, ale w małych na raz ilościach, przeładowanie żołądka płynami może w tych przypadkach wywołać nowy napad kolki.
Podajemy herbatę z cukrem i sokiem cytrynowym, wadę z sokiem owocowym lub same soki owocowe z pomarańcz, jabłek, marchwi, cytryn.
Podajemy na raz nie więcej niż 1/4-1/3 szklanki.
W miarę ustępowania ostrych objawów podajemy przetarte osłodzone kompoty, przetarte surowe owoce z cukrem, niewielkie ilości białego pieczywa.
Jeśli dolegliwości nie powtarzają się, to do diety włączamy gotowane przetarte jarzyny, nieco masła, pieczone jabłka, konfitury.
W okresie międzynapadowym stosowanie odpowiedniej diety ma ważne znaczenie.
Pokarmy bogate w cholesterol, jak tłuszcze, móżdżek, żółtka jaj, powinny być znacznie ograniczone.
Dieta zupełnie pozbawiona cholesterolu, jaką niektórzy lekarze zapisują chorym cierpiącym na kamicę żółciową, jest trudna do utrzymania i wątpliwej wartości, gdyż cholesterol może być syntetyzowany w organizmie.
W każdym razie należy unikać, pokarmów bogatych w cholesterol.
Wyłączamy również z pożywienia pokarmy trudno strawne, wzdymające, konserwy, marynaty, ostre przyprawy, czarny chleb, wódkę, piwo, lody.
Dieta wpływa z pewnością na częstość występowania kamieni żółciowych, wiemy, że przekarmianie, zwłaszcza tłuszczami, jest ważnym czynnikiem w powstawaniu hipercholesterolemii.
Kamica, żółciowa występuje względnie rzadko u ludzi, którzy stosuj ą dietę głównie węglowodanową z małą zawartością tłuszczów.
Dieta dla chorego znajdującego się w okresie międzynapadowym powinna być wystarczająca pod względem kalorycznym, powinna pobudzać wydzielanie i wydalanie żółci.
Nie wolno chorych tych głodzić, gdyż w ten sposób powstaje zastój żółci w pęcherzyku, co pociąga za sobą nowe napady, a niepotrzebne ograniczenia sprowadzają szybko wyniszczenie.
W okresie międzynapadowym podajemy zwykle chude mleko, mleko zsiadłe, masło, oliwę, miód, marmolady owocowe, kompoty dobrze słodzone, jarzyny przetarte, mięso białe (cielęcina, drób, najlepiej gotowane lub duszone) chudą niesłoną szynkę cienko krajaną, mięso wołowe przepuszczone przez maszynkę, gotowane chude ryby, białe pieczywo, sucharki, biszkopty, kasze, ryż, konfitury, kisiele
[więcej w: , , ]
[przypisy: nfzbydgoszcz, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]

Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka

Oczywiście, że dyskineza sprzyjając zastojowi żółci ułatwia rozwój zakażenia i zmian zapalnych, zastój żółci i jej zakażenia wiodą znowu do powstania kamicy żółciowej.
W ten sposób rozmaite zaburzenia dróg żółciowych zazębiają się.
W zaburzeniach dyskinetycznych hipotonicznych bez objawów zakażenia zaleca się dietę bogatą w łatwo przyswajalne tłuszcze.
Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka.
Należy jednak pamiętać, że dieta obfitująca w tłuszcze powoduje otyłość, wzmaga poziom cholesterolu we krwi i sprzyja stłuszczeniu wątroby.
Z tych, względów nie należy stosować diety obfitującej w tłuszcze przez dłuższy okres.
Opróżnianie pęcherzyka żółciowego pobudzamy przez podawanie soli kwasów żółciowych, decholiny, naparów ziół, skuteczne jest również płukanie dwunastnicy oraz leczenie zdrojowe (np.
Krynica).
W zaburzeniach dyskinetycznych typu hipertonicznego podajemy środki przeciwskurczowe (papaweryna, belladona, atropina), uspokajające, stosujemy kuracje ziołowe, ciepło, zabiegi fizykalne (diatermia).
W dyskinezie hipertonicznej ograniczamy znacznie tłuszcze, wyłączamy alkohol, ostre przyprawy, potrawy pieczone, smażone, konserwy, marynaty, wędliny, śledzie, sardynki, tłuste sery, czarny chleb, jarzyny strączkowe.
Na wydzielanie żółci wywiera znaczny wpływ podawanie wody.
Jak wynika z badań Węgierki, długotrwałe nawadnianie ustroju powoduje zwiększenie wydzielania żółci i jej rozwodnienie.
Mięso zwiększa umiarkowanie wydzielanie żółci, silnie zwiększają wydzielanie żółci masło, żółtka jaj, a zwłaszcza oliwa.
Węglowodany oraz soki jarzynowe nie mają działania żółciotwórczego.
Na wydzielanie żółci poważny wpływ posiadają używki i przyprawy.
Według badań Schmidta chrzan, pieprz, liście laurowe mają działanie żółciotwórcze, sok czosnku zagęszcza żółć i hamuje jej wydzielanie, ocet hamuje wybitnie czynność żółciotwórczą wątroby.
Alkohol, kawa ziarnista, herbata, papryka, goździki nie wywierały w doświadczeniach Schmidta większego wpływu na wydzielanie żółci.
W stanach zapalnych dróg żółciowych należy choremu zapewnić spokój, nie wolno w tym okresie podawać pokarmów pobudzających ruchy dróg żółciowych.
W okresie ostrym najlepiej rozpoczynać leczenie od 1-2-dniowej głodówki.
Następnie podajemy płyny słodzone, dalej soki owocowe i jarzynowe, kaszki, konfitury, puree z ziemniaków, sucharki.
Po uspokojeniu się objawów ostrych dieta w niekamicowym zapaleniu dróg żółciowych może być podobna jak w 3 okresie leczenia zapaleń miąższu wątrobowego tym bardziej, że zapalenie dróg żółciowych powoduje z czasem również i uszkodzenie komórek miąższu wątrobowego
[więcej w: , , ]
[patrz też: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

ZABURZENIA RUCHOWE DRÓG ŻÓŁCIOWYCH

Można podawać białka jaj, zbieranego mleka, biały ser, chude gotowane mięso cielęce, przecierane ziemniaki, marchewkę, kaszę, ryż, sucharki, biszkopty, cukier mlekowy, miód, galaretki żelatynowe, kompoty, soki owocowe.
W razie potrzeby należy podawać przetwory aminokwasowe doustnie lub dożylnie, dożylnie podajemy też glukozę.
Jeśli stan chorego na to pozwala, to dieta przedoperacyjna powinna trwać około 8-10 dni.
Jeśli istnieje niedokrwistość i poziom białek jest obniżony, to przed zabiegiem stosujemy przetoczenie krwi.
Podajemy również zespół witaminy B oraz witaminy K.
Witaminę K należy podawać przed i po operacji, gdyż do niedoboru protrombiny może dojść i po zabiegu wskutek uszkodzenia wątroby w okresie narkozy, wskutek krwawienia i niedoborów w odżywianiu.
W razie dużego uszkodzenia wątroby samo podanie witaminy K jest mało skuteczne, w tych przypadkach należy zawsze dokonać przetoczenia krwi.
ZABURZENIA RUCHOWE DRÓG ŻÓŁCIOWYCH, ZAPALENIE PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO NIEKAMICOWE I DYSKINEZJA CHOLECYSTITIS-DYSKINESIS BILIARIS Wpływ żółci z dróg żółciowych do dwunastnicy zależy od wielu czynników: od ciśnienia wydzielniczego wątroby, zdolności pęcherzyka do skurczu, działalności zwieracza Oddiego, zwieracza szyjki pęcherzyka.
W roku 1903 Krukengerg pierwszy doniósł o kolce żółciowej nie zależnej od zatkania dróg żółciowych, a w roku 1917 Meltzer doszedł do wniosku, że kolka żółciowa oraz żółtaczka mogą zależeć od długotrwałego skurczu zwieracza Oddiego.
W roku 1923 Westphal podał klasyfikacje zaburzeń czynnościowych dróg żółciowych.
Dyskineza ta może przybierać formę hipertoniczną i hipotoniczną.
Według Westphala mogą powstać następujące postacie dyskinezy: 1.
Nadmierna kurczliwość i wzmożona ruchliwość pęcherzyka powoduje jego szybkie opróżnianie się i występowanie bólów o charakterze kolki; 2.
Dyskineza hipertoniczna – wskutek skurczu pęcherzyka i zwieracza Oddiego następuje zahamowanie wypływu żółci; 3.
Dyskineza atoniczna – wskutek zwiotczenia pęcherzyka i skurczu zwieracza Oddiego następuje zahamowanie wypływu żółci.
W postaci 2 i 3 dochodzi również do bólów, a zastój sprzyja rozwojowi zakażenia i kamicy.
Skurcz zwieracza Oddiego może zależeć od odruchowego podrażnienia w schorzeniach narządów w jamie brzusznej.
Często spotyka się przerost tego zwieracza u osób cierpiących na Zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, wrzód dwunastnicy.
Postępowanie nasze w chorobach dróg żółciowych zależy głównie od tego, czy mamy do czynienia ze zmianami zapalnymi, czy z niezapalnymi na tle dyskinezy
[przypisy: , , ]
[patrz też: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Trawienie białka jest już bardziej upośledzone, a najbardziej zaś trawienie tłuszczów

Trawienie białka jest już bardziej upośledzone, a najbardziej zaś trawienie tłuszczów.
Łaknienie u chorych na serce jest przeważnie upośledzone i to w znacznym nieraz stopniu, potrawy, więc powinny być smaczne i estetycznie podane.
Brak łaknienia może być groźny, gdyż doprowadza do wyniszczenia organizmu.
Umiejętny dobór pokarmów łatwo strawnych, smacznych, o niedużej objętości i wystarczającej wartości kalorycznej ma duże znaczenie w leczeniu chorób układu krążenia.
Podawanie goryczek, jak Tincturi amara i in.
nie odnosi zwykle większego skutku.
Zwiększona podaż białka (100-150 g dziennie) może znaleźć zastosowanie tylko okresowo po chorobach wyczerpujących organizm lub po długo trwającym ubogim w białko odżywianiu, które doprowadziło do hipoproteinemii.
Białko wywiera swoiste dynamiczne działanie, wzmaga przemianę materii, ci tym samym podnosi zapotrzebowanie na tlen i stwarza dodatkową pracę dla serca.
Z mięsa powinniśmy usuwać przez gotowanie ciała wyciągowe, pobudzające układ krążenia i ośrodkowy układ nerwowy.
Bezpośrednią przyczyną naruszenia czynności serca są zmiany w biochemizmie pracującego mięśnia, wskutek czego dochodzi do zaburzeń, przekształcania energii chemicznej w mechaniczną: czynność serca słabnie, a wskutek tego następuje zmniejszenie szybkości obiegu krwi i zwiększenie ilości krwi krążącej.
Zwolnienie prądu krwi powoduje niewystarczający dopływ tlenu do samego mięśnia sercowego oraz do ważnych dla życia narządów (wątroba, nerki).
Wskutek niedostatecznej ilości tlenu zostaje naruszona przemiana tkankowa, gromadzą się produkty pośredniej przemiany materii, organizm się zakwasza, rezerwa alkaliczna ulega zmniejszaniu.
Przekrwienie bierne odbija się przede wszystkim na wątrobie, która obrzmiewa, a czynność jej staje się upośledzona.
Zmniejsza się zwłaszcza tworzenie glikogenu, dezaminacja i powstawanie mocznika, ulega zaburzeniu regulacja gospodarki wodnej.
Wskutek zaburzeń hydrostatycznych i zaburzeń w odżywianiu, ścian naczyń włosowatych zwiększa się ich przepuszczalność i powstają obrzęki, które z kolei utrudniają obieg krwi i limfy.
W niewydolności krążenia ulega zaburzeniu przemiana białkowa – zmniejsza się ilość ogólna białka we krwi, dochodzi do spadku wskaźnika albuminowo-globulinowego, zwiększa się we krwi ilość polipeptydów, aminokwasów, a czasem i mocznika.
Zaburzenia dotyczą również przemiany węglowodanowej, co wyraża się spłaszczeniem krzywej po obciążeniu glukozą, wzmożeniem poziomu kwasu mlekowego i pirogrenowego we krwi.
W okresie niewyrównania występują zaburzenia oksydoredukcyjne w tkankach i wzmaga się zapotrzebowanie na witaminy, zwłaszcza B1 i C
[przypisy: , , ]
[więcej w: nfzbydgoszcz, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]