Schematycznie dzielimy otyłość na zewnątrzpochodną i wewnątrzpochodną

Schematycznie dzielimy otyłość na zewnątrzpochodną i wewnątrzpochodną.
Czynniki powodujące otyłość wielokrotnie się z sobą splatają, zazębiają, a w niektórych przypadkach nie są jasne.
Tarejew podkreśla, że nie można wyjaśnić przyczyny, otłuszczenia chorobowego tylko dysproporcją kaloryczności pokarmu i rozchodowania energii przez organizm.
Podstawowa przemiana materii przeważnie jest prawidłowa, podobnie i swoiste dynamiczne działanie pokarmów.
Powiedzenie, że ktoś nie może zeszczupleć, ponieważ jeszcze zbyt dużo je, polega na nieznajomości tego zagadnienia.
Przemiana materii pozostaje pod wpływem mechanizmu neurowegetatywnego, zależnie od układu dokrewnego, a zwłaszcza kory mózgowej.
Z chwilą zachwiania się tej równowagi anabolizm zaczyna górować nad katabolizmem i dochodzi do magazynowania.
U chorych otyłych mamy często nadmiernie rozwinięte łaknienie.
Wiadomo, że w uszkodzeniach ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego dochodzi do otyłości (po zapaleniach mózgu, uszkodzeniach podwzgórza, pnia nerwu współczulnego, czasem po przebyciu ostrych chorób zakaźnych).
Z gruczołów wydzielania wewnętrznego na rozwój otyłości wpływa niedoczynność tarczycy.
Zmniejsza się wówczas intensywność utleniania, a zwiększa się zatrzymywanie wody przez tkankę tłuszczową.
W nadczynności trzustki dochodzi do nadmiernego magazynowania węglowodanów i tłuszczów, insulina wzmaga też łaknienie.
Obniżona czynność gruczołów płciowych sprowadza ograniczenie ruchliwości, zmniejsza wydatek energii.
W zaburzeniach czynności przysadki wchodzi w grę obniżona czynność tarczycy i gonad.
Pewne znaczenie w powstawaniu otyłości mają zaburzenia pośredniej przemiany materii.
Otyli po podaniu węglowodanów odkładają je raczej w postaci tłuszczu niż glikogenu i dlatego otyły prędzej-niż zdrowy odczuwa głód.
Zaburzenia tkankowe wiodą do tzw.
lipofilii – nadmiernego powinowactwa tkanki podskórnej do tłuszczów, przy czym lipofilia tkankowa związana jest zawsze z hydrofilią tkankową, gdyż tłuszcz wiąże wiele wody i soli.
Wszystkie podane powyżej fakty świadczą, że tło mechanizmu otłuszczenia jest skomplikowane.
W zasadzie otłuszczenie jest następstwem dodatniego bilansu energetycznego, nadmiernego dopływu energii z pokarmem albo jej zmniejszonego wydatkowania na wytwarzanie ruchu i ciepła.
Do zwolnienia procesów przemiany materii mogą przyczyniać się schorzenia gruczołów dokrewnych, jednakże należy podkreślić, że rola tych zaburzeń w powstawaniu otyłości jest nieduża.
Podstawowa przemiana materii – według Labbego – w 75 % jest normalna, w 15 % obniżona, a w 10 % nawet zwiększona
[patrz też: , , ]
[przypisy: stomatolog na nfz bydgoszcz, reishi zarodniki, endometrioza po cc ]