Soki na zdrowie

width=300Moda na zdrowe soki nie przemija. Mają dobroczynny wpływ na nasz cały organizm, polecane są szczególnie na wzmocnienie odporności, przy przeziębieniu oraz w rekonwalescencji. Możemy je przygotować ze świeżych owoców, warzyw lub ziół.

  • Sok z czarnego bzu na opryszczkę wargową, infekcje dróg oddechowych oraz zakażenia lekooporne szpitalne spowodowane gronkowcem i salmonellą

Podgrzane owoce czarnego bzu rozcieramy na miazgę i przecedzamy. Dodajemy cukier (w równych z sokiem proporcjach). Całość mieszamy, rozlewamy do butelek i pasteryzujemy. Pijemy 3 razy dziennie po 1-2 łyżeczki.

  • Sok buraczany na poprawę pracy wątroby oraz trawienia

Sok z buraka ma bardzo dużo właściwości wpływających pozytywnie na nasz organizm. M.in. oczyszcza krew, pobudza krążenie  i pomaga w otyłości. Przy nadciśnieniu tętniczym zaleca się wymieszać go z miodem (pół na pół) i pić 3 razy dziennie po łyżce stołowej. Wyciśnięty z buraka sok należy odstawić na 2-3 godziny przed wypiciem.

  • Sok z aloesu na poprawę układu odpornościowego oraz chorób o podłożu immunologicznym (łuszczyca, egzema, alergia, itp.)

Liście aloesu (ok. 30 g) wkładamy na noc do lodówki. Po wyjęciu przekrajamy wzdłuż na pół i wydrążamy łyżeczką miąższ. Do miąższu dodajemy pół l soku z cytryny, grejfruta lub pomarańczy i miksujemy. Przelewamy do ciemnych butelek i wkładamy na lodówki. Sok możemy przechowywać max tydzień. Sok z aloesu obniża również poziom cukru o osób chorych na cukrzycę.

  • Sok z brzozy na anemię, serce i oczyszczenie organizmu z toksyn

Sok z brzozy ma następujące właściwości:

-wzmacnia organizm i uzupełnia jego niedobory

-przeciwdziała chorobie niedokrwiennej i zakrzepicy

-usuwa z organizmu toksyny

-usprawnia pracę jelit i żołądka

-poprawia przemianę materii i reguluje florę bakteryjną

-obniża ciśnienie

-pomaga w chorzeniach wątroby

-pomaga w stanach zapalnych dróg moczowych, ma działanie mozcopędne

-poprawia zdolności filtracyjne nerek, zapobiega powstawaniu piasku i kamieni nerkowych

-pomaga w wydalaniu moczu i oczyszcza organizm ze złogów w przewodach moczowych

Można mieszać go z sokiem z jabłek lub cytryną (pół na pół) lub z żurawiną. Dziennie należy wypijać szklankę soku, kuracja powinna trwać ok. 3 tygodni.

 

 

 
[przypisy: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Mięso ograniczamy do 3-4 razy tygodniowo, podajemy raczej gatunki tłuste

Mięso ograniczamy do 3-4 razy tygodniowo, podajemy raczej gatunki tłuste.
Podobnie podajemy niewielkie ilości tłustych serów.
Zwalczając zaparcie stolca należy pamiętać jeszcze o kilku zasadach, m.
in.
nie wolno nigdy, lekceważyć pozwów na stolec.
Do ustępu należy chodzić o jednej porze, gdyż wówczas wyrabia się odruch warunkowy.
Należy unikać życia siedzącego, nie nosić uciskającej odzieży, gorsetów i pasów, posiłki należy spożywać regularnie i raczej częściej, gdyż wiemy, że perystaltyka żołądka przenosi się odruchowo na jelito grube.
W zaparciu należy dążyć do wzmocnienia czynności tłoczni brzusznej przez fachowe mieszenie i leczenie hydropatyczne.
W stanach kurczowych zaleca się kąpiele i ciepłe okłady, a w stanach atonicznych zimne natryski szkockie.
Jeżeli konieczne są już środki czyszczące, to nie należy ich nadużywać.
W zaparciu typu skurczowego dobre wyniki daje często parafina podana łącznie ze środkami przeciwskurczowymi.
Nieraz podajemy wody mineralne (np.
Zuber).
Zawsze należy zapewnić chorego cierpiącego na zaparcie, że chociaż jest ono dokuczliwe, to jednakże nie zagraża bynajmniej jego zdrowiu.
Należy zakazać rozmyślania o cierpieniach i rozmawiania na ten temat z otoczeniem.
Pomyślny wpływ wywiera zwykle zmiana miejsca otoczenia, uprawianie lekkiego sportu.
GUZY KRWAWNICOWE W przypadku guzów krwawicowych należy dbać, aby wypróżnienia były codzienne, papkowate.
Należy ograniczyć podawanie mięsa (gnicie), nie podajemy zwłaszcza mięsa marynowanego, peklowanego, konserw, kiełbas.
Należy unikać pokarmów i napojów, które wywołują przekrwienie narządów położonych w obrębie miednicy małej, podkreślić należy szczególnie bardzo szkodliwe działanie alkoholu.
Dieta powinna sprzyjać regularnemu oddawaniu stolca.
Lewatyw należy unikać, Podajemy kefir 2-dniowy, soki owocowe, jarzynowe, kompoty, chude gatunki mięsa i ryb, czerstwe pieczywo, masło, miód, biały ser, marmolady owocowe.
ZAPALENIE WYROSTKA ROBACZKOWEGO (APPENDICITIS) Choroba ta należy do dziedziny chirurgii i leczy się sposobem operacyjnym.
Przewlekłe zapalenie wyrostka robaczkowego kojarzy się często z zaparciem, w tych przypadkach zwykła dieta stosowana w zaparciu może wpływać łagodząco na przebieg cierpienia.
Należy unikać pokarmów powodujących fermentację i wzdęcia (cebula, kapusta, świeży chleb itp.
).
Leczenie dietetyczne ma ważne znaczenie po okresie ostrego napadu.
Ważne jest też odpowiednie postępowanie dietetyczne po zabiegu operacyjnym.
Zbyt wczesny powrót do/pełnego pożywienia może spowodować szereg dolegliwości, jak bóle, mdłości, wzdęcia
[podobne: , , ]
[podobne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Jeżeli jednak uszkodzenie miąższu jest bardzo duże

Jeżeli jednak uszkodzenie miąższu jest bardzo duże, to sprawa przybiera zły obrót i przechodzi w ostry żółty zanik wątroby.
W leczeniu ostrych zapaleń miąższu wątroby należy rozróżnić 3 okresy, w których postępowanie dietetyczne będzie się kształtowało nieco odmiennie: 1) okres objawów ostrych; 2) okres uspokajania się objawów; 3) okres powrotu do zdrowia.
W okresie pierwszym staramy się złagodzić objawy żołądkowo-jelitowe i uchronić wątrobę przed dalszym uszkodzeniem.
Zalecamy spoczynek w łóżku, okłady rozgrzewające na okolicę wątroby.
W razie wymiotów podajemy doodbytniczo i dożylnie glukozę (5 % doodbytniczo, 10-20 % dożylnie) łącznie z witaminą B1 i C.
Wczesne podanie Wyciągu z kory nadnerczy wpływa korzystnie na dalszy przebieg choroby i w pewnej mierze zmniejsza liczbę przypadków żółtego ostrego zaniku wątroby.
W tych wczesnych okresach dieta powinna składać się ze słodzonych płynów, herbaty, soków owocowych, jarzynowych, kompotów, miodu, kasz, ryżu, nieco później można dodać sucharki, biszkopty, przetarte ziemniaki.
Okres ten trwa zwykle 7-10 dni.
W okresie pierwszym nie podajemy większych ilości białka, gdyż istnieje brak łaknienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a prócz tego wiemy, że niedobory białkowe nie rozwijają się w ciągu kilku dni.
W tych wczesnych okresach można pewne ilości, białka podać w postaci zbieranego mleka i żelatyny.
W okresie drugim przechodzimy stopniowo do diety o większej zawartości kalorii i podajemy około 500 g węglowodanów, 100-120 g białka i 50 g tłuszczu (około 2800 kall.
Węglowodanów dostarczamy w postaci kasz (manna, grysik, perłowa, krakowska, tapioka, ryż), białego pieczywa, sucharków, biszkoptów, miodu, marmolad, ziemniaków (gotowane, puree), zupy mączne, kluseczki lane, kompoty, cukier.
Białko podajemy łatwo przyswajalne, pełnowartościowe, jak mleko w rozmaitych postaciach (mleko zbierane, zsiadłe, kefir), białko jaj, biały twarożek (do 250 g dziennie).
Z mięsa podajemy te gatunki w postaci gotowanej, które zawierają mało nukleoproteidów.
Jarzyny podajemy gotowane w postaci puree marchew, ziemniaki, buraczki (bez octu), czarną rzodkiew, która wzmaga wydzielanie żółci, nieco drobno pokrajanej sałaty z sokiem cytrynowym.
Nie podajemy trudno strawnych i wzdymających jarzyn strączkowych, a także szczawiu i szpinaku, zawierających w znacznych ilościach kwas szczawiowy.
Owoce podajemy w postaci kompotów, soków owocowych.
Okres drugi trwa od 8 do 12 tygodni, po czym dietę stopniowo i ostrożnie rozszerzamy.
W okresie trzecim chorzy po przebyciu ostrych spraw zapalnych miąższu wątroby muszą jednak zachowywać pewne przepisy dietetyczne
[więcej w: , , ]
[hasła pokrewne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

ZABURZENIA RUCHOWE DRÓG ŻÓŁCIOWYCH

Można podawać białka jaj, zbieranego mleka, biały ser, chude gotowane mięso cielęce, przecierane ziemniaki, marchewkę, kaszę, ryż, sucharki, biszkopty, cukier mlekowy, miód, galaretki żelatynowe, kompoty, soki owocowe.
W razie potrzeby należy podawać przetwory aminokwasowe doustnie lub dożylnie, dożylnie podajemy też glukozę.
Jeśli stan chorego na to pozwala, to dieta przedoperacyjna powinna trwać około 8-10 dni.
Jeśli istnieje niedokrwistość i poziom białek jest obniżony, to przed zabiegiem stosujemy przetoczenie krwi.
Podajemy również zespół witaminy B oraz witaminy K.
Witaminę K należy podawać przed i po operacji, gdyż do niedoboru protrombiny może dojść i po zabiegu wskutek uszkodzenia wątroby w okresie narkozy, wskutek krwawienia i niedoborów w odżywianiu.
W razie dużego uszkodzenia wątroby samo podanie witaminy K jest mało skuteczne, w tych przypadkach należy zawsze dokonać przetoczenia krwi.
ZABURZENIA RUCHOWE DRÓG ŻÓŁCIOWYCH, ZAPALENIE PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO NIEKAMICOWE I DYSKINEZJA CHOLECYSTITIS-DYSKINESIS BILIARIS Wpływ żółci z dróg żółciowych do dwunastnicy zależy od wielu czynników: od ciśnienia wydzielniczego wątroby, zdolności pęcherzyka do skurczu, działalności zwieracza Oddiego, zwieracza szyjki pęcherzyka.
W roku 1903 Krukengerg pierwszy doniósł o kolce żółciowej nie zależnej od zatkania dróg żółciowych, a w roku 1917 Meltzer doszedł do wniosku, że kolka żółciowa oraz żółtaczka mogą zależeć od długotrwałego skurczu zwieracza Oddiego.
W roku 1923 Westphal podał klasyfikacje zaburzeń czynnościowych dróg żółciowych.
Dyskineza ta może przybierać formę hipertoniczną i hipotoniczną.
Według Westphala mogą powstać następujące postacie dyskinezy: 1.
Nadmierna kurczliwość i wzmożona ruchliwość pęcherzyka powoduje jego szybkie opróżnianie się i występowanie bólów o charakterze kolki; 2.
Dyskineza hipertoniczna – wskutek skurczu pęcherzyka i zwieracza Oddiego następuje zahamowanie wypływu żółci; 3.
Dyskineza atoniczna – wskutek zwiotczenia pęcherzyka i skurczu zwieracza Oddiego następuje zahamowanie wypływu żółci.
W postaci 2 i 3 dochodzi również do bólów, a zastój sprzyja rozwojowi zakażenia i kamicy.
Skurcz zwieracza Oddiego może zależeć od odruchowego podrażnienia w schorzeniach narządów w jamie brzusznej.
Często spotyka się przerost tego zwieracza u osób cierpiących na Zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, wrzód dwunastnicy.
Postępowanie nasze w chorobach dróg żółciowych zależy głównie od tego, czy mamy do czynienia ze zmianami zapalnymi, czy z niezapalnymi na tle dyskinezy
[przypisy: , , ]
[patrz też: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Ludzie otyli żyją zwykle krócej.

Wiemy wreszcie, że otyłość prowadzi często do zaburzeń w przemianie materii i w czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego, otyłości często towarzyszy stwardnienie naczyń obejmujące również naczynia wieńcowe serca.
Ludzie otyli żyją zwykle krócej.
U chorych znajdujących się w okresie niewyrównania, jak to wykazały badania Eppingera, a zwłaszcza szkoły W.
Orłowskiego, występują znaczne zaburzenia w przemianie materii.
Zadaniem, więc diety jest uchronienie organizmu od szkodliwego wpływu niektórych rodzajów pożywienia, odciążenie przewodu pokarmowego, wątroby i usprawnienie przemiany materii.
Błędy dietetyczne popełniane przez chorych z niewydolnością krążenia są przyczyną bardzo niepomyślnych objawów i psują wynik leczenia farmakologicznego.
Zakwaszenie ustroju, spożywanie narządów miąższowych sprzyja powstawaniu stanów kurczowych w naczyniach obwodowych; po spożyciu mięsa lub tłustych pokarmów dochodzi w nocy nieraz do napadów dychawicy sercowej lub dusznicy bolesnej.
Niektórzy autorzy uważają, że w niewydolności krążenia należy zawsze dążyć do obniżenia wagi ciała chyba, że istnieje niedożywienie.
Podaje się w tym celu chorym z normalną wagą dietę niskokaloryczną (około 1200 kalorii dziennie).
Przy tego rodzaju diecie musi być zapewniony spory dowóz węglowodanów i utrzymany dodatni bilans azotowy, płyny ogranicza się do 800,1200 ml, sól kuchenną do 2-3 g.
Leczenie odtłuszczające należy przeprowadzać ostrożnie i stopniowo.
Utrata wagi powinna wynosić 100-150 g dziennie (około 4 kg na miesiąc).
W czasie leczenia odtłuszczającego nie wolno zwłaszcza dopuścić do rozwoju stanów niedocukrzenia krwi, na które szczególnie wrażliwi są chorzy ze zmianami w naczyniach wieńcowych.
Należy uwzględnić podaż witaminy B1 (15-25 mg) oraz witaminy C (100 mg).
Jak wiadomo, niedobór witaminy B1 może powodować szereg objawów sercowo- naczyniowych i naśladować nerwicę serca a nawet lżejsze postacie dławicy piersiowej.
Witamina B1 gra ważną rolę w przemianie węglowodanowej w mięśniu, sercowym, powoduje lepsze zużytkowanie glikogenu i pobudza czynność węzła zatokowego (w awitaminozie B1 występuje zwolnienie czynności serca).
Powszechnie znane są zaburzenia układu krążenia, występujące w beri-beri.
Zwłaszcza przy nadużyciu alkoholu w ciąży, w nadczynności tarczycy, w ostrych chorobach zakaźnych, przy podaży dużej ilości węglowodanów, w cukrzycy istnieje wzmożone zapotrzebowanie na witaminę B1.
Przy normalnym, krążeniu i dostatecznym ukrwieniu serca i narządów wewnętrznych procesy przemiany materii mają przebieg prawidłowy, w niewydolności krążenia zostaje zaburzona przemiana tkankowa na równi z zaburzeniami hemodynamicznymi
[przypisy: , , ]
[przypisy: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Stosujemy, więc diety niskosodowe

Stosujemy, więc diety niskosodowe.
Jak to wykazał jeszcze w r.
1911 Pfeiffer, jon sodu, a nie chloru wiąże wodę w ustroju.
W cięższych postaciach niewydolności krążenia diety zawierające 1,5-2,0 g NaCI (500-600 mg sodu), jak na przykład dieta Karela, zawodzą.
Dopiero po ograniczeniu podaży sodu do 400-200 mg, a według niektórych badaczy (Izeri) do 50 mg-dziennie, można w tych razach uzyskać wyraźną poprawę stanu chorych.
U nas pomyślne wyniki leczenia przewlekłej niewydolności krążenia dietą niskosodową przedstawił Żera (Zjazd Kardiologów.
Gdańsk 23.
XI.
1952).
Mało sodu zawierają: masło (płukane) 3,8 mg %, mąka pszenna 2,1 mg %, kasza perłowa jęczmienna 2,6 mg %, groszek cukrowy 0,5 mg %, ryż 6,3 mg %, kapusta brukselska gotowana 7,7 mg%, pomidory 2,8 mg%, ogórki 13 mg%, jabłka 2 mg %, wiśnie 2,8 mg %, cielęcina 107 mg %, wołowina 70 mg %, kurczę gotowane 98 mg% (cyt.
według McCancea i Widdowsona).
Żera podaje następujący przykład diety niskosodowej.
Śniadanie: herbata lub kawa z mlekiem, pieczywo, masło, jaja, miód.
Obiad: zupa ryżowa, pieczeń wołowa, ziemniaki, kapusta brukselska, kompot ze śliwek suszonych.
Podwieczorek: naleśniki z jabłkami.
Kolacja: herbata, pieczywo, masło, dżem.
Chleb należy wypiekać bez soli, wody używać destylowanej, gdyż woda wodociągowa zawiera zmienne ilości chlorku sodowego.
W czasie stosowania diety niskosodowej płynów nie należy Ograniczać.
Trzeba pamiętać, że dłuższe stosowanie diety niskosodowej nie jest pozbawione pewnych niebezpieczeństw, szczególnie przy równoczesnym podawaniu silnych środków moczopędnych.
W tych razach może dojść do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki i podwyższenia poziomu mocznika.
W czasie leczenia dietą niskosodową należy zwracać uwagę, czy nie pojawia się osłabienie, utrata łaknienia, senność, przyspieszenie tętna.
Obowiązkowo należy sprawdzać poziom diurezy oraz poziom mocznika w surowicy.
Z tego względu ścisłe diety niskosodowe należy stosować raczej tylko w warunkach klinicznych.
STOSOWANIE UŻYWEK Kawa i herbata niezbyt mocne, jeżeli nie ma wyraźnych przeciwwskazań (kołatanie serca, stany podniecenia itp.
), mogą być podawane w niewielkich ilościach, zwłaszcza chorym przyzwyczajonym do nich.
Ciała purynowe zawarte w kawie i herbacie rozszerzają naczynia, pobudzają diurezę, a także działalność kory mózgowej i serca.
Kofeina pobudza korę mózgową, rozszerza naczynia nerek, serca, mózgu, zwiększa siłę skurczu serca, powiększa wydzielanie moczu, Zwęża naczynia jamy brzusznej.
Korzystnie działa kofeina zwłaszcza po omdleniu, często w tych przypadkach zaleca filiżankę czarnej kawy
[patrz też: , , ]
[hasła pokrewne: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Zaleca się podawanie witaminy C (300-500 mg dziennie) i witaminy A (10 mg dziennie)

Zaleca się podawanie witaminy C (300-500 mg dziennie) i witaminy A (10 mg dziennie).
Pokarmy powinny być podawane często, a w małych na raz ilościach.
W wysiękowym zapaleniu opłucnej ograniczamy płyny i sól kuchenną, podobnie postępujemy i w rozszerzeniach oskrzeli.
Podajemy też witaminy C i A.
Uwzględniając przeważnie gruźliczą etiologię choroby należy dbać o dobre, pełnowartościowe odżywianie w czasie choroby, a także i w okresie rekonwalescencji.
Forsowne odżywianie jest konieczne w ropnym zapaleniu opłucnej, gdyż, choroba mą charakter wyniszczający.
W ostrych nieżytach oskrzeli należy dbać, aby pokarmy nie były zbyt zimne lub gorące.
Należy unikać pokarmów ostrych, drażniących, zaleca się ciepłe mleko, kleiki, herbatę itp.
W przewlekłym nieżycie oskrzeli dietę powinno układać się tak jak w chorobach serca.
W rozedmie płuc należy unikać pokarmów wzdymających, które przez nadmierne tworzenie gazów powodują uniesienie przepony ku górze.
Odpowiednio do stanu serca i rozwoju przekrwienia biernego w płucach stosujemy rozmaite diety zalecane w chorobach serca (dieta Karela, owocowa, ryżowa).
Należy też dbać o regularne wypróżnienia.
W dychawicy oskrzelowej należy zwrócić uwagę, czy nie ma uczulenia na pewne rodzaje pokarmów (jaja, mleko, białko zbóż itp.
), w tych przypadkach trzeba próbować diet eliminacyjnych.
Błędy w odżywianiu często pogarszają dychawicę oskrzelową, dieta powinna być łatwo strawna, z małą ilością odpadków, zaleca się zwłaszcza podawanie soków owocowych ze względu na ich właściwości czyszczące, należy zapewnić też dostateczny dowóz soli wapnia i witaminy C przy wzmożonej odczynowości organizmu i rozkojarzeniu nerwowo-wegetatywnym Pewzner poleca dietę z ograniczoną ilością węglowodanów.
Wyznacza się też dni rozładowujące (surówkowe, jabłeczne), niektórzy autorzy zalecają dietę ketogenną, inni bezpurynową (istnieją nieraz zaburzenia przemiany nukleinowej).
Korzystnie działa podawanie dużych dawek witaminy C oraz witamin A i D (tran, przetwory fabryczne).
LECZENIE DIETETYCZNE W CHOROBACH NEREK I DRÓG MOCZOWYCH Wstęp Postępowanie dietetyczne odgrywa bardzo ważną rolę w leczeniu chorób nerek, gdyż najczęściej nie mamy tu skutecznego leczenia farmakologicznego.
Leczenie zakażeń dróg moczowych dietą zakwaszającą i alkalizującą straciło obecnie wiele na znaczeniu po wprowadzeniu sulfonamidów i streptomycyny, ale i dzisiaj może stanowić cenną metodę pomocniczą.
Natomiast zastosowanie właściwej diety w wielu chorobach nerkowych (np.
ostrym, rozlanym kłębuszkowym zapaleniu nerek) może decydować o życiu lub zapobiec pogorszeniu, stanu chorego
[patrz też: , , ]
[patrz też: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Pokarmami szkodliwymi, które wzmagają obrzęki j wydalanie białka, są tłuszcze, natomiast białko i węglowodany są dobrze znoszone, sól należy podawać indywidualnie, zależnie od natężenia obrzęków

Pokarmami szkodliwymi, które wzmagają obrzęki j wydalanie białka, są tłuszcze, natomiast białko i węglowodany są dobrze znoszone, sól należy podawać indywidualnie, zależnie od natężenia obrzęków.
Wskazane jest podawanie znacznych ilości białka celem pokrycia strat i wyrównania, zaburzeń w osoczu krwi w ten sposób podnosimy ciśnienie osmotyczne osocza i powodujemy ustępowanie obrzęków.
Epstein zaleca 2-4 g białka na 1 kg wagi i dobę, podając dietę zawierającą 1300-2500 kalorii, przy czym białka od 120-240 g, tłuszczu od 20-40 g i węglowodanów od 150-300 g.
Nie należy przesadnie ograniczać płynów, gdyż powstaje silne pragnienie, a ilość moczu zmniejsza się i obrzęki pozostają bez zmian.
Płyny podawać najlepiej w postaci owoców, które dobrze gaszą pragnienie i zwiększają diurezę.
Do pokarmów dozwolonych należą: chude mięso cielęce, wołowe, drobiu, ryby gotowane i smażone (100-250 g dziennie), białko jaja ubite na pianę (3-4 dziennie), biały ser, żelatyna, puree z ziemniaków, marchwi, groszku zielonego, ryż, płatki owsiane, zbierane mleko, biały ser, białe pieczywo, miód, cukier, herbata, kawa.
Nie wolno podawać masła, oliwy, smalcu, śmietany, żółtek jaja, wątróbki, cynaderek, móżdżku; tłustego sera i mleka.
Jeżeli trzeba szybko podnieść poziom białek osocza, to dobrze jest stosować plazmę lub roztwory aminokwasowe.
Szczególne wskazania istnieją w czasie leczenia nerczyc po zatruciu solarni rtęci i bizmutu.
W pierwszym okresie, jeżeli nie mą wymiotów, podaje się białka jaj – tworzą się nierozpuszczalne białczany, które uniemożliwiają wchłonięcie trucizny.
W dalszym przebiegu choroby jednakże nie podajemy związków białkowych, gdyż ilość moczu zmniejsza się i zwiększa się ilość produktów azotowych we krwi.
Równocześnie istnieją ciężkie zaburzenia w gospodarce chlorowej.
W stanach tych należy śledzić nie tylko rozwój diurezy i poziom mocznika, ale również zachowanie się, chlorków we krwi.
W wielu przypadkach podaje się 12-16 g NaCI (co 6 godz.
3-4 g NaCI w postaci 10% roztworu dożylnie).
Postępowanie to ratuje często życie choremu.
LECZENIE MIAŻDŻYCY NEREK ŁAGODNEJ I ZŁOŚLIWEJ Miażdżyca tętnic nerek jest przeważnie częścią ogólnej miażdżycy naczyniowej.
W diecie ograniczamy miernie, ilość soli, i białka, płynów, zmniejszamy tak, że ogólną ilość pokarmów.
Ograniczenie kalorii jest miernego stopnia, podajemy zwykle 2000-2500 kal.
Gdy marskość nerek łagodna ma średnie natężenie, to podajemy dziennie około 70 g białka.
Z pokarmów białkowych podajemy mleko, jaja, mięso lub ryby 3 razy tygodniowo
[patrz też: , , ]
[więcej w: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

W diecie bezsolnej bez ograniczenia białka przepisujemy mięso

W diecie bezsolnej bez ograniczenia białka przepisujemy mięso, ryby słodkowodne, jaja, przetwory żelatyny.
Jeżeli zmuszeni jesteśmy do zastosowania dużego ograniczenia soli kuchennej, to mięso uprzednio moczymy.
Dietę tę jest łatwiej ułożyć niż dietę bezsolną z ograniczeniem białka, tym więcej, że możemy tu podać szereg przypraw, które w kłębuszkowym zapaleniu nerek są raczej przeciwwskazane, jak chrzan, cynamon, ocet.
Środki te należy jednak podawać w małych dawkach, gdyż wywołują pragnienie, a w większych ilościach uszkadzają nerki.
Tak zwanych namiastek soli należy unikać, niektóre przetwory fabryczne nie odpowiadają temu przeznaczeniu, drażnią błonę śluzową żołądka.
Jeżeli układamy prawidłowo dietę bezsolną, to namiastki te nie są potrzebne.
W celach orientacyjnych podajemy poniżej zawartość soli kuchennej w rozmaitych artykułach pokarmowych (według Straussa).
Od 0,01-0,05% NaCI zawierają: mąka pszenna, ryżowa, żółtka jaj, wiśnie, poziomki, agrest, marchew, kalarepa, cytryny, oliwki.
Od 0,05-0,10 % NaCI zawierają: ziemniaki, owsianka, makaron, buraki, dynie, brukiew, szczypiorek, szpinak, sałata, fasola, pomidory, pomarańcze.
Od 0,10-0,20 % NaCI zawierają: chuda wieprzowina i wołowina (0,114), cielęcina (0,13 %), wątroba cielęca (0,14 %), baranina (0,17 %), kaczka (0,14 %), kura (0,14 %), mleko (od 0,14-0,18 %), szpinak (0,17-0,21 %), soczewica (0,13-0,19 %).
Chleb pszenny zawiera od 0,18-0,20 %, chleb Grahama od 0,14-0,48 % NaCl.
Od 0,20-0,40 % NaCI zawierają: móżdżek cielęcy (0,29 %), cynadry (0,30 % ), jaja (0,21 %), chleb razowy (0,21-0,68), ser biały (0,25-0,49).
Od 0,4-0,9% NaCI zawierają: groch młody (0,67 %), kapusta kwaszona (0,73 %), fasola zielona (0,71 %), szparagi (0,83 %).
Znaczne ilości NaCI zawierają pewne gatunki serów, jak parmezan (1,93 %), szwajcarski (2,0 %).
Kiełbasa serdelowa zawiera (2,77 %), szynka gotowana (2,0-5,0 %), musztarda (2,66 %), kakao (1026 mg% według Noordena).
DIETA W CHOROBACH KRWI Od dawna wiedziano, że pewne pokarmy mają działanie krwiotwórcze.
Chińczycy polecali, jako środek przeciw anemiczny wątrobę, którą w roku 1925 Minot wprowadził do leczenia niedokrwistości Biermera.
Należy w tych przypadkach podawać wątrobę cielęcą lub wołową, wątroba ryb nie działa przeciw anemicznie.
Właściwości krwiotwórcze ma też serce i żołądek wołu, żołądek kury oraz rozmaite gatunki mięsa.
Bardzo ważne znaczenie dla odnowy krwi posiadają białka – osocze zawiera 70-80 g białka na litr, krwinki czerwone zawierają około 95 % białka.
Do budowy hemoglobiny potrzebne są wiązania pyrolowe, których organizm zwierzęcy nie syntetyzuje
[patrz też: , , ]
[patrz też: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]

Czynnikiem wolotwórczym w kapuście ma być związek cyjanowy

W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że surowa brukselka, kapusta i kalafiory powoduj ą u królików powstawanie wola.
Czynnikiem wolotwórczym w kapuście ma być związek cyjanowy.
Wolotwórczo działa też surowa soja.
Duże znaczenie ma zapobiegawcze podawanie jodu w okolicach dotkniętych wolem endemicznym.
W okolicach dotkniętych wolem dodaje się jodek potasu do soli kuchennej (0,10 mg KJ na 10 g NaCI).
Marine i Kimball w roku 1920 leczyli jodem duże grupy dziewcząt w wieku szkolnym.
Wole rozwinęło się tylko u 5 na 2190 dziewcząt, które otrzymywały jod natomiast, spośród 2305 które nie otrzymywały jodu, aż 495 dziewcząt zapadło na wole.
B.
Nadczynność tarczycy.
Obecnie odróżniamy nadczynność tarczycy od właściwej choroby Basedowa, gdzie dominuje wytrzeszcz i objawy pochodzenia ośrodkowego.
Nadczynność tarczycy i choroba Basedowa przebiegają ze zwiększoną przemianą materiałów pędnych organizmu i zwiększoną przemianą materii.
Wobec wzmożonej przemiany materii zasadniczym zagadnieniem jest dostarczenie odpowiedniej ilości kalorii, aby zapobiec zużywaniu się zapasów i tkanek organizmu.
Wskazana jest dieta wysokokaloryczna – obok normalnego zaopatrzenia w białko należy podać pewien nadmiar węglowodanów.
Zwykle wystarcza 3500-4000 kalorii.
Często trzeba jednak podać 5000-6000 kalorii.
Jeżeli nie podamy dostatecznej ilości kalorii, to ustrój zużywać będzie białka tkanek dochodzi wówczas do niedoboru białkowego i spadku wagi.
Chorzy z nadczynnością tarczycy wymagaj ą przede wszystkim wzmożonego dowozu łatwo przyswajalnych węglowodanów.
W tkankach dochodzi do wzmożonego spalania glukozy, a tyroksyna powoduje wzmożone uruchamianie glikogenu z wątroby i mięśni.
Marszak zaleca dietę ze zwiększoną ilością łatwo przyswajalnych węglowodanów oraz jarzyn – okresowo (raz na tydzień) zaleca dni rozładowujące z surowych jarzyn i owoców, ponadto podaje się witaminę C (odwar z głogu, kwas askorbinowy 300 mg dziennie), witaminę B1 (odwar z otrąb pszennych, tiaminę w tabletkach lub wstrzykiwaniach), witaminę A (sok z marchwi, witamina A 5-10 mg dziennie w postaci odpowiednich przetworów).
Witamina jest antagonistą tyroksyny, prócz tego wpływa pomyślnie na zaburzoną w nadczynności tarczycy czynność wątroby.
Wzmożone jest również zapotrzebowanie na witaminy B1 i C.
Wzmożone zapotrzebowanie na B1 jest proporcjonalne do wzmożonego zapotrzebowania kalorycznego.
Dieta chorego na nadczynność tarczycy składać się, więc będzie głównie z mleka, śmietanki, kasz, białego pieczywa, miodu, masła, owoców, jarzyn i cukru.
Przesadne ograniczanie białka zwierzęcego jest szkodliwe, nie poprawia przebiegu choroby, a wiedzie do zaburzeń, które są widoczne zwłaszcza w okresie pooperacyjnym.
Pobudliwość układu nerwowego jest znacznie wzmożona, dlatego też wyłączamy w tych razach mocną herbatę, czarną kawę, alkohol
[podobne: , , ]
[przypisy: cena rezonansu magnetycznego głowy, ile kosztują badania okresowe do pracy, pedodonta warszawa ]