Zasadniczej przyczyny zaburzeń wagi ciała

Zasadniczej przyczyny zaburzeń wagi ciała, podobnie jak zaburzeń ciepłoty, należy szukać w układzie nerwowym ośrodkowym i wegetatywnym.
Zaburzenia leżące na obwodzie w gruczołach wydzielania wewnętrznego, w narządach wewnętrznych (np.
w wątrobie), w tkankach mogą przyczyniać się do powstawania otyłości i powodować wtórne zakłócenie regulacji ośrodkowej.
Według badań Bykowa i jego szkoły metabolizm tkanek może ulegać zmianom pod wpływem impulsów nerwowych.
Bykow w swej znanej książce Kora mózgowa i narządy wewnętrzne pisze: Intensywność zużycia energii może być regulowana impulsami powstającymi w korze mózgowej wielkość strat energii zależy nie tylko od stopnia spoczynku (lub czynności) mięśnia i nie tylko od temperatury i odżywiania, ale także w znacznej mierze od wpływów nerwowych z kory mózgowej.
Badania Olnjanskiej (w latach 1932-37) dowiodły, że bodźce korowe mogą zmieniać wielkość podstawowej przemiany materii na długie okresy czasu (cyt.
według Bykowa).
Układ nerwowy wpływa na natężenie procesów przemiany materii zapewne za pośrednictwem enzymów komórkowych – oksydaz i lipaz.
Należy zapobiegać rozwojowi otyłości, gdyż obciąża ona układ krążenia, sprzyja powstawaniu nadciśnienia tętniczego i miażdżycy naczyń oraz kamicy żółciowej.
Cukrzyca występuje daleko częściej u otyłych.
Joslin nazywa otyłość otwartymi drzwiami do cukrzycy.
Osoby otyłe są mniej odporne na choroby zakaźne i zabiegi chirurgiczne.
Otyli szybko się męczą, pocą, a regulacja cieplna jest zaburzona.
Znaczny wzrost wagi staje się z czasem przyczyną ograniczenia sprawności i powodem utrapienia tych chorych.
Ebstein podzielił otyłych na trzy grupy: 1) którzy wyglądem swym budzą zazdrość; 2) którzy budzą śmiech); 3) którzy wywołują współczucie.
Leczenie otyłości musi być prowadzone rozsądnie, po gruntownym klinicznym badaniu, opartym na koniecznych badaniach pracownianych.
Musimy zawsze pilnie uważać, czy otyłość nie jest powikłana innym schorzeniem, które zmniejsza odporność ustroju, i odpowiednio dostosować leczenie dietetyczne i program ćwiczeń fizycznych, aby nie stawiać osłabionemu osobnikowi zbyt dużych wymagań.
Zanim przystąpimy do leczenia, należy również ustalić typ otyłości, udział czynników zewnątrzpochodnych i wewnątrzpochodnych i ich wzajemne ustosunkowanie się.
U jednych chorych nadwaga zależy od nadmiernego dowozu pokarmów, w tych przypadkach powstaje dodatni bilans energetyczny i nie mamy poważniejszych zaburzeń w spalaniu i zużytkowaniu pokarmów.
Przez rozsądne ograniczenie pokarmów i umiarkowane dawkowanie ćwiczeń fizycznych nadwaga zostaje usunięta
[podobne: , , ]
[więcej w: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]

Istnieją również przypadki cukrzycy

Istnieją również przypadki cukrzycy (akromegalia, zespół Cushinga) oporne na działanie wielkich nawet dawek insuliny.
WNIOSKI Leczenie cukrzycy opiera się głównie na racjonalnej diecie i podawaniu insuliny.
Należy jednak pamiętać, że uwzględnienie także i innych momentów może wywierać wysoce korzystny wpływ na przebieg tej przewlekłej choroby.
W cukrzycy bardzo często schorzeniu ulega także wątroba, wiemy, że narząd ten jest w dużej mierze odpowiedzialny za powstawanie przecukrzenia krwi, kwasicy, Iipemii i nadmiernej glikoneogenezy.
Wątroba osób chorych na cukrzycę jest często powiększona, wykazuje nacieczenie tłuszczowe i niską zawartość glikogenu.
Dlatego – niezależnie od innych wskazań – dieta osób chorych na cukrzycę powinna zawierać dostateczną ilość węglowodanów i pełnowartościowego białka oraz witamin.
Nie wolno podawać konserw, marynat, nadmiaru tłuszczów, octu, alkoholu.
Leczniczo działają w cukrzycy wody alkaliczne, np.
woda Zubera, która obniża hiperglikemię.
W lekkich i średnio ciężkich przypadkach cukrzycy umiarkowana praca fizyczna jest czynnikiem, który wpływa korzystnie na przyswajanie węglowodanów i poprawia poczucie chorego.
Dodatni wpływ na przebieg cukrzycy ma też leczenie uzdrowiskowe, zwłaszcza w klimacie podgórskim.
W zdrojowisku w atmosferze spokoju chorzy przy tej samej ilości insuliny i tej samej diecie wydzielają mniej cukru z moczem i czują się lepiej.
Współczesne kompleksowe leczenie cukrzycy nie tylko przedłuża życie chorym na cukrzycę, ale czyni je łatwiejszym, zaoszczędza cierpień i zmniejsza ilość powikłań.
W ZSRR zarządzeniem Ludowego Komisariatu Ochrony Zdrowia z dnia 25.
X.
1935 stworzone zostały specjalne przychodnie dla chorych na cukrzycę oraz specjalne oddziały szpitalne.
Przychodnie prowadzą ewidencję i ambulatoryjne leczenie chorych, bezpłatnie rozdzielają insulinę i kierują do odpowiednich stołówek dla chorych na cukrzycę, a w razie potrzeby zarządzają hospitalizację.
B.
DNA (DIATHESIS URICA) Dna jest schorzeniem o nieznanej etiologii.
Charakteryzuje się głównie napadami zapalenia stawów, zaburzeniami przemiany purynowej, podwyższonym poziomie kwasu moczowego we krwi, odkładaniem kryształów moczanu sodu w tkankach stawowych, okołostawowych, w tkance podskórnej, a czasami w nerkach.
Zagadnienie patogenezy dny, pomimo odkrycia kwasu moczowego, do dnia dzisiejszego jest jeszcze w wielu punktach niejasne i sporne.
Pewnym jest, że dużą rolę gra konstytucja chorych, ich sposób odżywiania się oraz tryb życia.
U chorych na dnę występuje często otyłość, nierzadko cierpią oni na kamicę nerkową, rozedmę płuc, przedwczesną miażdżycę naczyń, wyprysk
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]

Dieta jest bogata w węglowodany

Dieta jest bogata w węglowodany, wskutek czego młodociani chorzy rzadziej cierpią na hipoglikemię i kwasicę, mniejsza jest hipercholesterolemia i lepsze działanie insuliny.
Inny schemat zaleca podawanie kalorii wedle wieku i wagi, np.
100 kal.
na kg wagi do 5 lat, 75 kal.
na kg wagi do 10 lat i 50 kal.
na kg wagi do 15 lat.
Około 60 % kalorii powinno przypadać na węglowodany, około 25 % na tłuszcze i około 15 % na białka.
Górnicki od roku 1939 stosuje typ diety wysokowęglowodanowej (200-300 g węglow.
dz.
) przy 15 % białka w pożywieniu oraz w diecie tuczącej 400 g węglowodanów przy 20 % białka.
Wszystkie dzieci cierpiące na cukrzycę powinny otrzymywać insulinę, a dokładna jej ilość musi być ustalona po określeniu diety i bilansu węglowodanowego.
Nie należy ograniczać się jedynie do stosowania insuliny zwykłej.
Podobnie jak i w leczeniu cukrzycy dorosłych, należy podawać łagodniej i dłużej działające insuliny: protaminowo-cynkową i globinową.
Hipoglikemia zdarza się u dzieci częściej niż u dorosłych i jest zwykle wynikiem błędów w stosowaniu diety, niekiedy przyczyną usposabiającą może być zmiana rodzaju wstrzykiwanej insuliny.
Feix i Urbanek podkreślają, że w okresie dojrzewania cukrzyca jest często, oporna na działanie insuliny, co zależy pewnie od chwiejności hormonalnej i intensywnej działalności przedniego płata przysadki i nadnerczy.
Autorzy czescy podawali w tym okresie chłopcom chorym na cukrzycę po 25 mg testosteronu dziennie (łącznie 375-650 mg).
Pod wpływem tego leczenia zwiększała się waga, tolerancja na węglowodany, w niektórych przypadkach można było obniżyć dawkę insuliny.
Wpływ leczniczy zależy również od zahamowania przedniego płata przysadki przez testosteron.
Groźnym powikłaniem jest śpiączka, która występuje u dzieci nawet częściej niż u dorosłych, gdyż dzieci mają mniejsze zapasy glikogenu, częściej popełnia się u nich błędy w odżywianiu i opuszcza wstrzykiwania insuliny.
Dzieci są też mniej oporne na zakażenia.
Leczenie śpiączki cukrzycowej musi być oparte na tych samych zasadach, co leczenie u dorosłych.
Cukrzyca u dzieci sprowadza szereg powikłań – wiedzie do opóźnienia wzrostu, zwłaszcza, jeśli choroba rozpoczyna się przed 5 rokiem życia.
Leczniczo należy podawać w tych przypadkach większe niż zwykle dawki insuliny oraz hormon wzrostowy.
Jeśli Ieczenie zaburzeń wzrostu rozpoczyna się po 15 roku żyda, to wyniki leczenia są niezadowalające.
Nierzadko dochodzi do rozwoju przedwczesnej miażdżycy naczyń.
Czynnikiem usposabiającym jest hipercholesterolemia.
Najczęściej dotknięte wstają tętnice oczu, nerek, podudzi, naczynia wieńcowe
[przypisy: , , ]
[więcej w: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]

Sałata

Sałata, szpinak, szczaw, szparagi, selery, ogórki, rabarbar, kalarepa, karczochy, kwaśna kapusta zawierają 1-3 % węglowodanów.
Pomidory, kalafiory, kapusta, zielony groszek, rzodkiewki zawierają od 3 % do 5 % węglowodanów.
Buraki, marchew, brukselka, fasola, dynia, rzepa, cebula zawierają około 10 % węglowodanów, a ziemniaki około 20 %.
W następujących ilościach owoców znajdujemy 10 g węglowodanów: poziomki, truskawki – 150 g, jeżyny – 120 g, pomarańcze – 100 g, gruszki, śliwki, brzoskwinie – 90 g, maliny – 80 g, jabłka – 70 g wiśnie – 60 g, suszone śliwki – 50 g.
Orzechy zawierają 12-15 % węglowodanów, ale są to wielocukry znacznie gorzej przyswajalne niż skrobia, Dzięki dużej zawartości tłuszczu orzechy mają dość znaczną wartość kaloryczną (100 g do 600 kal.
).
Można też przepisywać węglowodany w gramach białego chleba, przyjmując, że 20 g białego chleba odpowiada 12 g węglowodanów.
Dla zmiany i urozmaicenia diety można wymieniać obliczone ilości chleba rozmaite inne środki żywnościowe, zawierające również 12 g węglowodanów.
Można też dokonywać zamiany środków spożywczych w inny sposób.
Zamiast 100 g ziemniaków można podać 200-g jarzyn, zawierających 10% węglowodanów, lub 400 g jarzyn 5 %, lub 40 g razowego chleba.
Zamiast 100 mI mleka można dać 50 g śmietanki, 35 g sera białego lub 135 ml kefiru.
Zamiast 1 jajka można podać 25 g szynki, 75 g ryby, w miejsce 100 g chleba – 5 g bułki, 230 g ziemniaków lub 300 g makaronu.
Zamiast 100 g mięsa 110 g wątróbki, 100 g móżdżku lub 15U g ryby.
Zamiast cukru wielu autorów poleca miód; cukier karmelizowany zostaje tylko częściowo zużyty, ale jest też i mniej pożywny.
Natomiast z całą energią należy zwalczać bezsensowny anachronizm, jakim jest podawanie sacharyny.
Źródłem białka dla chorego na cukrzycę powinno być mięso, ryby, jaja, sery.
Mięso i ryby zawierają od 15-20 % białka.
Dawniejsze diety chorych na cukrzycę zawierały nadmiar białka, dziś wiemy, że równowaga azotowa może być utrzymana przez podanie 1,0 białka na kg wagi należnej.
Ilość tę zwiększamy w cukrzycy jedynie w pewnych okolicznościach, np.
w cukrzycy u dzieci i młodzieży, w cukrzycy powikłanej gruźlicą.
Przekarmianie białkiem jest w cukrzycy przeciwwskazane, gdyż pogarsza tolerancję węglowodanową i zwiększa zakwaszenie.
Spośród pokarmów białkowych najbardziej ketogennie działa mięso, w mniejszym stopniu jaja.
Źródłem tłuszczu powinno być głównie masło, śmietana, żółtka jaj, sery, mięso.
Podawanie tłuszczu powinno w cukrzycy zabezpieczać jedynie fizjologiczne potrzeby organizmu.
Nadmiar tłuszczu jest szkodliwy, gdyż pogarsza wybitnie tolerancję węglowodanową oraz wiedzie do zakwaszenia ustroju, zwłaszcza przy niewystarczającym dowozie węglowodanów
[patrz też: , , ]
[hasła pokrewne: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]

W okresie głodzenia ustrój broni stałości poziomu glukozy we krwi

Wiadomo jest ogólnie, że ograniczenie pokarmowe u otyłych chorych na cukrzycę wpływa pomyślnie na przebieg choroby.
W okresie głodzenia ustrój broni stałości poziomu glukozy we krwi: 1) zwiększając wytwarzanie glikogenu ze źródeł nie węglowodanowych; 2) zmniejszając zużytkowanie glukozy przez tkanki.
Na oba te mechanizmy wpływ mają czynniki dokrewne – przedni płat przysadki i nadnercze poprzez ACTH i hormony sterolowe kory nadnerczy.
Wykazano doświadczalnie, że sterole kory nadnerczy utlenione w pozycji 11 zmniejszają zużytkowanie węglowodanów.
Po długim podawaniu tych związków dochodzi do stanu cukrzycowego, opornego na działanie insuliny.
Zużytkowanie węglowodanów zmniejsza się również po podaniu wyciągów z przedniego płata przysadki.
Adrenalina powoduje rozpad glikogenu w wątrobie i mięśniach oraz wpływa na uwalnianie się ACTH z przedniego płata przysadki.
Przy hipoglikemii wskutek podrażnienia ośrodków w pniu mózgu zostaje pobudzona istota rdzenna nadnerczy – dochodzi do uwolnienia się adrenaliny.
Adrenalina zwalnia glukozę z wątroby i ACTH z przedniego płata przysadki – podnosi się wówczas poziom cukru we krwi, ACTH poprzez korę nadnerczy wpływa na uwolnienie hormonów kory nadnercza zawiadujących glikoneogenezą (11 ketosteroidy).
Te nowe zdobycze z dziedziny fizjologii przemiany węglowodanów pozwalają dziś lepiej zrozumieć rozmaite zaburzenia występujące w przebiegu cukrzycy i udowadniają, że w regulacji przemiany węglowodanowej oprócz trzustki biorą udział także inne narządy i gruczoły wydzielania wewnętrznego.
W powstawaniu cukrzycy ważną rolę należy przypisać również zaburzeniom w ośrodkowym i wegetatywnym układzie nerwowym.
Przecukrzenie krwi zjawia się w wielu chorobach ośrodkowego układu nerwowego.
Wpływ układu nerwowego na glikemię pozwala zrozumieć występowanie przecukrzenia krwi po emocjach i urazach (nawet bez widocznych obrażeń zewnętrznych).
Stwierdzono wielokrotnie podwyższanie się poziomu cukru we krwi u kandydatów przed egzaminami, u chorych, kto rym oznajmiano, że wykonana będzie u nich operacja.
Zaburzenia kory mózgowej madą niewątpliwy wpływ na działanie ośrodków wegetatywnych, gruczołów wydzielania wewnętrznego, czynności wątroby i przemianę tkankową.
Według Tarajewa cukrzycę pod względem etiologii patogenezy należy postawić na równi z takimi korowo-trzewiowymi chorobami, jak nadciśnieniowa lub choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
Zakażenia mają znaczenie drugorzędne, pogarszają one raczej przebieg istniejącej już choroby lub przyczyniają się do ujawnienia w przypadkach przebiegających skrycie
[przypisy: , , ]
[przypisy: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog na nfz poznań, u ginekologa badanie ]