Po przeczyszczeniu i krótkotrwałej głodówce podajemy herbatę z cukrem

Po przeczyszczeniu i krótkotrwałej głodówce podajemy herbatę z cukrem, kleiki, ryż, kasze, puree z ziemniaków lane kluseczki, kefir kilkudniowy, sucharki, po uzyskaniu wyraźnej poprawy kwaśne mleko, białe mięso gotowane, chudą, cienko krajaną szynkę.
W przypadkach ostrych nieżytów jelitowych należy dietę rozszerzać ostrożnie i stopniowo, gdyż łatwo o nawrót choroby przy niewielkich nawet stosunkowo błędach dietetycznych.
W leczeniu biegunek ostrych, zwłaszcza u dzieci, stosowana jest dość często dieta jabłkowa.
Dieta jabłkowa była używana od dawna dla leczenia biegunek w medycynie ludowej.
Do medycyny oficjalnej leczenie jabłkami biegunek wprowadził w 1928 Heisler, a następnie Moor.
Dietę tę stosował również Feer w Zurychu i Fanconi.
Niektórzy autorzy zalecali w leczeniu stanów biegunkowych dietę ziemniaczaną – 1500 g dziennie ziemniaków gotowanych w mundurkach.
Dieta marchwiowa znajduje zastosowanie w leczeniu biegunek u dzieci.
W diecie jabłkowej podajemy 5 razy dziennie po 200 g przetartych jabłek.
Jabłka powinny być w dobrym gatunku, obrane ze skórki, bez komory nasiennej i pestek, przetarte przez sito bezpośrednio przed podaniem.
Dietę jabłkową stosujemy przez •2-4 dni, nie podając przy tym innych pokarmów, przejście do żywienia zwykłego powinno być stopniowe i ostrożne.
Od 3-4 dnia kleiki, sucharki, herbata, kisiele, masło, potem chude mięso, jaja na miękko, jarzyny.
Nie podaje się słodyczy.
Biegunki przewlekłe należą do dość często spotykanych zaburzeń jelitowych.
Występują one w schorzeniach żołądka, jelit, trzustki, w zaburzeniach wegetatywno-hormonalnych (nadczynność tarczycy).
Często występują biegunki w bezsoku żołądkowym.
Brak kwasu solnego powoduje niedostateczne strawienie pokarmów białkowych, co powoduje podrażnienie jelita i nieprawidłową fermentację gnilną.
Układając dietę należy w tych przypadkach uwzględnić niedokwaśność oraz fermentację gnilną.
Przy złym wchłanianiu tłuszczów stwierdzamy pod mikroskopem dużą ilość kwasów tłuszczowych.
Jeżeli występuje niedomoga trzustki, to oprócz zaburzeń we wchłanianiu tłuszczów dochodzi także z powodu braku trypsyny do niedostatecznego trawienia włókien mięsnych poprzecznie prążkowanych, które zjawiają się wówczas w stolcu.
W tych przypadkach należy uwzględnić przede wszystkim podawanie przetworów trzustkowych.
W przewlekłych biegunkach na tle nadczynności tarczycy leczenie dietetyczne odgrywa rolę drugorzędną; równocześnie z opanowaniem sprawy zasadniczej ustępuj ą również biegunki.
Należy pamiętać i o innych przyczynach biegunek, jak gruźlica i rak jelit, awitaminozy (pelagra), a nawet przetoka żołądkowo-okrężnicza
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

DIETA W CZASIE LECZENIA „CHOROBY ROBACZEJ”

DIETA W CZASIE LECZENIA CHOROBY ROBACZEJ Ludowym środkiem przeciw owsikom i glistom jelitowym są świeże nasiona dyni.
Podaje się je bez twardej skorupki, zmieszane z mlekiem lub słodzoną wodą.
Suszone nasiona nie zawierają ciał działających czerwiogubnie.
Jednorazowa dawka nasion dyni wynosi 20-30 g (A.
Landau).
Czosnek, a w mniejszym stopniu cebula działają przeciwczerwiowo, a działanie to zależy od obecności olejków eterycznych zawierających dwusiarczki allylowe.
W czasie kuracji przeciw owsikom zaleca się podawanie przecieranej marchwi, selerów, czosnku, cebuli, szczypiorku.
Dla leczenia zakażeń owsikami zalecono ostatnio stosowanie diety z czarnych jagód.
Ten sposób leczenia podał Flnlandczyk, Landman (Nordisk Medicin 47/1952 : 673).
Autor ten podaje przez trzy dni dietę z czarnych jagód z dodatkiem mleka i cukru.
Nieraz trzeba przeprowadzać dwie – trzy serie leczenia.
Czarne jagody są skuteczne i w stanie suszonym, a więc leczenie to może być u nas stosowane i poza okresem zbierania jagód.
O dobrych wynikach leczenia owsicy za pomocą czarnych jagód donieśli u nas J.
Grott, Z.
Dzięciołowski i R.
Kuźmiński (Wiadomości Lekarskie 9/1953, str.
460).
Podczas leczenia przeciwczerwiowego (zwłaszcza przy użyciu paprotki samczej lub santoniny) dieta powinna być beztłuszczowa, gdyż środki przeciwczerwiowe rozpuszczając się Vi tłuszczach mogą ulec wessaniu i spowodować objawy zatrucia.
W ciągu najbliższych dni po kuracji przeciwczerwiowej należy stosować dietę lekko strawną.
WZDĘCIE (METEORISMUS) Wzdęcie należy do najczęściej spotykanych zaburzeń w cierpieniach przewodu pokarmowego, a w powstawaniu tego zjawiska gra rolę wiele czynników, jak nadmierne wytwarzanie gazów w jelitach, upośledzone ich wydalanie i wchłanianie, działalność bakterii, połykanie powietrza.
Należy podkreślić, że wzdęcie jest objawem, a nie jednostką chorobową, objaw ten może towarzyszyć rozmaitym chorobom przewodu pokarmowego, wątroby, układu krążenia, a nawet układu nerwowego.
Łykanie powietrza (aerophagia) jest dość częstym objawem występującym u neuropatów.
Mamy wówczas niedokładne żucie pokarmów i połykanie powietrza podczas jedzenia.
Gazy powstają w dużej ilości w czasie fermentacji węglowodanów zawierających dużo błonnika (chleb razowy, jarzyny strączkowe), skrobi.
Z błonnika podczas fermentacji powstają między innymi metan i wodór, ze skrobi dwutlenek węgla.
W czasie gnicia białek powstaje amoniak, siarkowodór, metan.
Dwutlenek węgla powstaje z węglanów, zawarty jest on też w napojach gazowanych.
Wzdęcie występuje często w chorobach serca (nieżyt zastoinowy przewodu pokarmowego), wątroby – w tych przypadkach trzeba leczyć energicznie chorobę podstawową
[przypisy: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu, potraw zimnych, piwa, czekolady, orzechów, migdałów, ciastek z kremem, żółtek jaj, smażonych ziemniaków, mięsa kaczek, gęsi, tłustych ryb, tłustych serów.
Podajemy cielęcinę, wołowinę, kury gotowane, duszone lub w potrawce.
Można pozwolić na nieco chudej szynki lub polędwicy, chude ryby (świeże).
Podajemy białka jaj, biały ser, twaróg, z jarzyn podajemy marchew, ziemniaki, zielony groszek, kwiat kalafiora, zieloną sałatę.
Owoce tak jak w okresie drugim najlepiej w postaci gotowanej, jabłka można podawać pieczone.
Należy podkreślić, że leczenie dietetyczne miąższowego zapalenia wątroby powinno trwać dość długo po ustąpieniu zmian w moczu i żółtaczki.
Dieta musi zawierać odpowiednią ilość węglowodanów, białek pełnowartościowych i witamin, chronić miąższ wątroby i ułatwiać odnowę uszkodzonych komórek.
W ostatnich latach zaproponowano szereg metod pomocniczych dla leczenia stanów zapalnych miąższu wątroby.
Autor radziecki Ratner podawał w przewlekłych stanach zapalnych miąższu wątroby dietę wysokokaloryczną bogatą w białko, węglowodany, ubogą w tłuszcz i chlorki z dodatkiem witamin, zwłaszcza zespołu B.
Leczenie trwało od 6-8 tygodni.
Dieta zawierała 135-150 g białka, 350-500 g węglowodanów i 50 g tłuszczu – 3000 do 3500 kalorii, płynów około 1200 ml.
Równocześnie podawano po 2 ml kampolonu domięśniowo, witaminy B1 10 mg doustnie, witaminy B2 3 mg doustnie, kwasu nikotynowego 30-50 mg doustnie oraz witaminy C (do 500 mg dziennie).
Przy Objawach skazy krwotocznej podawano witaminę K.
We wszystkich przypadkach stwierdzono szybką- poprawę kliniczną i polepszenie stanu czynnościowego wątroby (zwiększenie syntezy kwasu hipurowego).
Starostienko oraz Czerkes i Szejmuk stwierdzili lecznicze działanie kwasu nikotynowego u chorych z ostrym miąższowym zapaleniem wątroby.
Starostienko spostrzegał 55 chorych z żółtaczką miąższową.
Leczenie kwasem nikotynowym było stosowane u 31 chorych, w tym u 13 kobiet w dąży.
Chorym tym podawano 100 mg kwasu nikotynowego domięśniowo lub doustnie 100 mg 1-2 razy dziennie.
Wpływ leczenia kwasem nikotynowym zaznaczał się szybko, zwłaszcza prędko ustępowało swędzenie skóry, objawy niestrawności.
Bardzo dobre wyniki leczenia ostrego miąższowego zapalenia wątroby kwasem nikotynowym uzyskał też wspomniany badacz radziecki u kobiet w ciąży.
U 13 chorych stwierdził On szybkie ustępowanie objawów, wszystkie pacjentki wyzdrowiały, nie było ani jednego przejścia choroby w ostry żółty zanik wątroby.
Jak wiadomo, rozmaici autorzy podają częstość występowania tego bardzo ciężkiego powikłania u kobiet w ciąży i z miąższowym zapaleniem wątroby na 15-25 %
[patrz też: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka

Oczywiście, że dyskineza sprzyjając zastojowi żółci ułatwia rozwój zakażenia i zmian zapalnych, zastój żółci i jej zakażenia wiodą znowu do powstania kamicy żółciowej.
W ten sposób rozmaite zaburzenia dróg żółciowych zazębiają się.
W zaburzeniach dyskinetycznych hipotonicznych bez objawów zakażenia zaleca się dietę bogatą w łatwo przyswajalne tłuszcze.
Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka.
Należy jednak pamiętać, że dieta obfitująca w tłuszcze powoduje otyłość, wzmaga poziom cholesterolu we krwi i sprzyja stłuszczeniu wątroby.
Z tych, względów nie należy stosować diety obfitującej w tłuszcze przez dłuższy okres.
Opróżnianie pęcherzyka żółciowego pobudzamy przez podawanie soli kwasów żółciowych, decholiny, naparów ziół, skuteczne jest również płukanie dwunastnicy oraz leczenie zdrojowe (np.
Krynica).
W zaburzeniach dyskinetycznych typu hipertonicznego podajemy środki przeciwskurczowe (papaweryna, belladona, atropina), uspokajające, stosujemy kuracje ziołowe, ciepło, zabiegi fizykalne (diatermia).
W dyskinezie hipertonicznej ograniczamy znacznie tłuszcze, wyłączamy alkohol, ostre przyprawy, potrawy pieczone, smażone, konserwy, marynaty, wędliny, śledzie, sardynki, tłuste sery, czarny chleb, jarzyny strączkowe.
Na wydzielanie żółci wywiera znaczny wpływ podawanie wody.
Jak wynika z badań Węgierki, długotrwałe nawadnianie ustroju powoduje zwiększenie wydzielania żółci i jej rozwodnienie.
Mięso zwiększa umiarkowanie wydzielanie żółci, silnie zwiększają wydzielanie żółci masło, żółtka jaj, a zwłaszcza oliwa.
Węglowodany oraz soki jarzynowe nie mają działania żółciotwórczego.
Na wydzielanie żółci poważny wpływ posiadają używki i przyprawy.
Według badań Schmidta chrzan, pieprz, liście laurowe mają działanie żółciotwórcze, sok czosnku zagęszcza żółć i hamuje jej wydzielanie, ocet hamuje wybitnie czynność żółciotwórczą wątroby.
Alkohol, kawa ziarnista, herbata, papryka, goździki nie wywierały w doświadczeniach Schmidta większego wpływu na wydzielanie żółci.
W stanach zapalnych dróg żółciowych należy choremu zapewnić spokój, nie wolno w tym okresie podawać pokarmów pobudzających ruchy dróg żółciowych.
W okresie ostrym najlepiej rozpoczynać leczenie od 1-2-dniowej głodówki.
Następnie podajemy płyny słodzone, dalej soki owocowe i jarzynowe, kaszki, konfitury, puree z ziemniaków, sucharki.
Po uspokojeniu się objawów ostrych dieta w niekamicowym zapaleniu dróg żółciowych może być podobna jak w 3 okresie leczenia zapaleń miąższu wątrobowego tym bardziej, że zapalenie dróg żółciowych powoduje z czasem również i uszkodzenie komórek miąższu wątrobowego
[więcej w: , , ]
[patrz też: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Dlatego odżywianie przy wydolnym i niewydolnym krążeniu musi być odmienne

Dlatego odżywianie przy wydolnym i niewydolnym krążeniu musi być odmienne.
W okresie wydolności dieta zbliża się do diety normalnej z wystarczającą ilością białka, tłuszczów, węglowodanów, witamin i soli mineralnych i wyłączeniem silniej działających używek oraz potraw trudno strawnych, wzdymających, słonych.
Dla chorych tych, jak również dla chorych z lżejszymi postaciami niewydolności krążenia zaleca się następujące postępowanie higieniczno- dietetyczne.
Chory powinien unikać większego przepełnienia żołądka, posiłki podajemy częściej (4-6 razy dziennie), a w małej na raz objętości, ta zasada dotyczy zwłaszcza osób dotkniętych przekrwieniem biernym wątroby i przewodu pokarmowego.
Konsystencja potraw powinna być papkowata, niektóre potrawy podajemy w postaci przetartej.
Chory powinien odżywiać się regularnie, świeżo przyrządzonymi pokarmami, ostatni posiłek powinien być spożyty przynajmniej na 3 godziny przed snem.
Wyłączamy potrawy trudno strawne, zbyt słone, kwaśne, pieprzne (wywołują pragnienie), tłuste, wzdymające (groch, fasola, bób, kapusta gotowana, kalafiory), tłuste mięso, tłuste ryby (węgorz, łosoś, karp), marynaty, śledzie, wędliny (prócz chudej i niesłonej szynki), móżdżek, cynadry, czarny chleb, alkohol, napoje gazowane, mocną kawę i herbatę, Jeżeli niewydolność przybiera cięższe postacie lub jeżeli powstała na tle marskości nerek, te wyłączamy z diety potrawy mięsne.
Wolno jeść kasze, kleiki, owsiankę, ryż, sago, jarzyny gotowane, najlepiej przetarte (ziemniaki, marchew, buraczki bez octu, główki szparagów, zielony groszek cukrowy), podajemy soki owocowe i jarzynowe, dobrze osłodzone kompoty z jabłek, śliwek, gruszek, czereśni, biały czerstwy chleb, bułki, sucharki, biszkopty, masło niesolone, biały ser, miód pszczeli, marmoladę i dżemy owocowe.
Mleko ma duże znaczenie w odżywianiu chorych na serce.
Należy podawać zwykłe mleko słodkie, kwaśne oraz w postaci maślanki, która działa także, jako środek czyszczący.
Mleko słodkie należy podawać ogrzane do 20-40°.
Białka dostarczamy w postaci jaj na miękko (2-3 szt.
dz.
), białego gotowanego mięsa lub chudych ryb (szczupak, karaś, sandacz, dorsz).
Mięso lub ryby podajemy 3-4 razy tygodniowo w ilości 100-150 g.
Z innych pokarmów można podawać makaron cienko krajany, lane kluseczki, kisiele, galaretki owocowe na żelatynie, konfitury, kremy.
Doświadczenie kliniczne poucza, że białko mleka, sera i jaj jest lepiej trawione przyswajane w niewydolności krążenia niż białko mięsa.
W niewydolności krążenia podajemy głównie węglowodany, których trawienie jest najmniej upośledzone i które stanowią materiał pędny dla pracy serca
[więcej w: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Herbata zawiera adeninę

Herbata zawiera adeninę, która w znacznej, mierze równoważy szkodliwy wpływ kofeiny na układ krążenia.
Często można też pozwolić na małe dawki alkoholowe w postaci czerwonego wina lub koniaku, zwłaszcza zaś w celu sprowadzenia snu, natomiast bezwzględnie należy odstawić w niewydolności krążenia nikotynę.
Zakaz ten dotyczy zwłaszcza przypadków dławicy piersiowej, choroby Biirgera, daleko posuniętego stwardnienia naczyń i nieżytu zastoinowego oskrzeli.
DIETA W ZA WALE MIĘŚNIA SERCOWEGO W pierwszym okresie po wystąpieniu zawału należy chorego karmić, mocz i stolec chory.
Oddaje na basen.
Przez pierwsze 8-10 dni dieta powinna być płynna, lekko strawna.
Podajemy soki owocowe, galaretki, mleko, kleiki z masłem, kompoty słodzone, sucharki, biszkopty.
Należy podawać niewielkie Ilości pokarmów na raz.
Błędy dietetyczne popełniane w tym okresie mszczą sit, nieraz bardzo boleśnie.
W drugim tygodniu choroby rozpoczynamy podawanie przetartych jarzyn, białego pieczywa, białego sera, jaj na miękko, masła, miodu, konfitur.
Dietę rozszerzamy w miarę poprawy stanu ogólnego.
Po Zawale mięśnia sercowego dieta powinna zawierać jedynie minimum niezbędne białka, pokarmy powinny być łatwo strawne, podawane często, w małych, na raz ilościach, aby nie powodować przepełnienia żołądka i nadmiernej fermentacji.
Wskutek rozdęcia żołądka i przemieszczenia przepony, a także odruchowo poprzez nerw błędny mogą wystąpić zaburzenia sercowe i zmniejszenie przepływu krwi przez lewą tętnicę wieńcową.
Po podaniu trudno strawnych pokarmów objętość wyrzutowa serca może wzrastać o 300 %.
Podwyższenie pracy serca po posiłku Osiąga swój szczyt w 60 minut, trwa około 3 godzin i powoli opada.
Przyjęcie płynów zwiększa objętość wyrzutową w mniejszym stopniu niż pokarmów stałych.
Z tych powodów u osób, które przebyły zawał mięśnia sercowego, konieczny jest odpoczynek po obiedzie jeszcze przez długie miesiące.
Master i jego współpracownicy leczyli z powodzeniem swoich chorych na zawał za pomocą diety niskokalorycznej (80 g węglowodanów, 50 g białka, 80 g tłuszczu).
Dieta ta była podawana przez okres 4-6 tygodni, przy czym liczbę kalorii stopniowo podwyższano do 1500, a w końcu do 2000 kalorii.
W przewlekłym niedożywianiu podstawowa przemiana materii obniża się, a wskutek tego zmniejsza się także i praca serca.
Przy stracie 6 % początkowej wagi spadek podstawowej przemiany materii waha się od 15-35 %.
Naturalnie, że postępowanie to należy zalecić chorym otyłym lub normalnie odżywionym, a przeciwwskazane jest dla chorych wyniszczonych.
U chorych wyniszczonych trzeba stopniowo dążyć do osiągnięcia wagi zbliżonej do wagi normalnej i do prawidłowego składu krwi, ponieważ przy ogólnym wycieńczeniu i niedokrwistości słabnie również i czynność serca
[patrz też: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

LECZENIE DIETETYCZNE W CHOROBACH NEREK I DRÓG MOCZOWYCH

Jak podkreśla Łorie z punktu widzenia dietetycznego ważna jest nie tyle postać anatomiczna, ile charakter i stopień czynności nerek.
Przed zapisaniem diety musimy znać stan czynnościowy nerek, musimy wiedzieć, jakie składniki ulegają niepożądanemu zatrzymaniu w organizmie.
Według Rosenberga w chorobach nerek należy usunąć lub możliwie ograniczyć podawanie takich środków spożywczych, których wskutek nerkowej lub poza nerkowej niedomogi ustrój nie może wydalić bądź w całości, bądź w postaci wytworów ich rozpadu.
W chorobach nerek ważne jest zagadnienie płynów, soli kuchennej, białka, a w mniejszej mierze przypraw, płyny ogranicza się ściśle w ostrym rozlanym kłębuszkowym zapaleniu nerek.
Dieta sucha odbarcza w tym wypadku narząd krążenia i nerki, obniża tętnicze ciśnienie krwi i zapobiega wystąpieniu mocznicy drgawkowej.
Płyny ograniczamy również w nerczycy, stwardnieniu miażdżycowym nerek bez podwyższenia reszty azotowej, zagrażającej lub rozwiniętej mocznicy drgawkowej, podczas zakwaszania przy leczeniu zapaleń bakteryjnych dróg moczowych.
Obficie natomiast podajemy płyny w kamicy nerkowej, nieżycie pęcherza moczowego, w mocznicy prawdziwej (z wyjątkiem, kiedy grozi niewydolność krążenia i obrzęk płuc).
Dawniej podawano w chorobach nerek mleko.
Mleko zawiera jednak sporo białka i chlorku sodowego oraz fosforanów, drażniących miąższ nerkowy, nie jest, więc odpowiednie tam, gdzie chcemy ograniczyć białko lub sól kuchenną.
Nie należy też podawać w chorobach nerek wód mineralnych, napojów alkoholowych, gazowanych, mocnej herbaty i kawy.
Jako płyny zaleca się zwykle przegotowaną wodę, soki owocowe, płynne części kompotów, lekką herbatę.
Sól kuchenną ograniczamy w nerczycy z obrzękami, w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek, w mocznicy drgawkowej, stwardnieniu złośliwym nerek.
Zawarty w chlorku sodowym sód podnosi ciśnienie osmotyczne, wiąże wodę w ustroju i przyczynia się do powstawania obrzęków.
Wydzielanie soli kuchennej jest utrudnione w okresie niewydolności nerek, w tym też okresie sól kuchenna zwiększa kwasicę.
O stosowaniu i przygotowywaniu diety bez soli patrz rozdział Dieta bezsolna.
Istnieje tendencja (nawet u niektórych lekarzy) do uogólniania niekorzystnego Wpływu soli kuchennej na wszystkie choroby nerek.
To bezkrytyczne stanowisko naraża chorych na wiele przykrości i może nawet doprowadzić do rozwoju mocznicy hipochloremicznej.
Białko ograniczamy, a czasem nawet wyłączamy okresowo w tych chorobach nerek, które przebiegają z zatrzymaniem związków azotowych we krwi (ostre kłębuszkowe rozlane zapalenie nerek, przewlekłe zapalenie nerek, w okresie, gdy wydzielanie azotu pogarsza się (stwardnienie nerek złośliwe, mocznica prawdziwa, nerczyca sublimatowa)
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

STANY MOCZNIKOWE I ICH LECZENIE

Gdy mocznik zaczyna się podwyższać, ograniczamy białko do około 30 g.
Węglowodany powinny stanowić więcej niż połowę podaży kalorycznej, z tłuszczów podajemy masło, śmietanę, oliwę, ponadto jarzyny, owoce, soki owocowe i jarzynowe, lekką kawę, herbatę; alkohol wyłączamy, ilość płynów ograniczamy do 1200 ml.
Jeżeli występują objawy pękania naczyń krwionośnych na dnie oka lub grozi wy lew do mózgu, to ograniczenia dietetyczne zaostrzamy lub stosujemy jedną z diet specjalnych (dieta owocowa, Karela ziemniaczana).
STANY MOCZNIKOWE I ICH LECZENIE 1.
Mocznica prawdziwa – uraemia uerc.
Jeśli chory znajduje się w stanie mocznicowym, podajemy dietę owocową lub jarzynową i nie ograniczamy płynów.
Jeżeli poziom mocznika nie przekracza 70% mg, to Volhard pozwala jeszcze na podanie 10 g azotu na dobę – najlepiej w postaci białka roślinnego.
Można też podać żelatynę, która nie zawiera aminokwasów aromatycznych, odgrywających ważną rolę w patogenezie mocznicy prawdziwej.
Należy zawsze w tych razach ograniczać podawanie soli, gdy poziom chlorków w surowicy krwi zachowuje się normalnie.
Jeśli mocznica u chorego na nerki została spowodowana nie właściwą dietą lub niewydolnością układu krążenia, a chory ma jeszcze dostateczną ilość czynnego miąższu, to objawy zatrucia mocznicowego zwolna ustępują.
Gdy zaś mimo usunięcia białka i soli z pokarmów oraz podania dużej ilości płynów i węglowodanów choroba nie ustępuje, to pozostała część nerek nie potrafi wydalić trujących produktów przemiany materii, nie potrafimy już odwlec zbliżającej się śmierci.
2.
Mocznica drgawkowa – czyli eklamptyczna.
Za przyczynę mocznicy drgawkowej Traube uważał obrzęk mózgu, dziś przypuszczamy, że najpewniej napad jest spowodowany stanem kurczowym naczyń mózgowych pod wpływem bliżej nieznanego jadu.
Widal uzależniał wystąpienie napadu mocznicy eklamptycznej od nagromadzenia się w ustroju soli kuchennej.
W zagrażającej mocznicy kurczowej stosujemy głodówkę.
Nie wolno w tym okresie nawadniać ustroju ani podawać soli kuchennej.
Dawniej popełniano wiele błędów, gdyż podawano tym chorym dietę mleczną oraz duże ilości płynów.
3.
Mocznica rzekoma przewlekła.
Mocznicą rzekomą przewlekłą nazywamy zespół objawów mózgowych występujący zwykle przy długotrwałym nadciśnieniu tętniczym i zmianach w naczyniach mózgowych.
Leczenie dietetyczne jest podobne jak w chorobie nadciśnieniowej.
4.
Mocznica hipochloremiczna.
Leczenie tych stanów jest proste, polega przede wszystkim na podawaniu soli kuchennej.
Jeśli musimy działać szybko, to wstrzykujemy dożylnie 10-20 % roztwór NaCI (w ciężkich przypadkach podawano i 30-40 g)
[podobne: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Najbardziej przydatne dla odnowy krwi jest białko miąższowych narządów wewnętrznych

Najbardziej przydatne dla odnowy krwi jest białko miąższowych narządów wewnętrznych, jak wątroby i nerek, oraz mięso.
Według Seluela (J.
Nutr.
47/1952.
477) hemoglobina nie odnawia się, jeśli brak jest w pożywieniu histydyny i waliny, także prolina, leucyna i lizyna mają wielkie znaczenie dla powstawania krwinek czerwonych i hemoglobiny.
Odnowa granulocytów po, krwotokach zatrzymuje się przy braku w pożywieniu waliny.
W ostatnich latach poczyniono spostrzeżenia, że przemiana białkowa znajduje się w dużej zależności od witamin.
Hartman uważa, że zwłaszcza wit.
B odgrywa ważną rolę w zużytkowaniu białka przez organizm.
L.
Lis (Pat.
Polska 4/1952:341) udowodnił w doświadczeniach na szczurach, że dieta ubogo białkowa hamuje powstawanie krwinek czerwonych i że działanie krwiotwórcze wątroby zwierząt zależy od rodzaju pożywienia.
Wątroba zwierząt, którym podawano duże ilości białka posiada silniejsze działanie krwiotwórcze niż zwierząt, którym podawano dietę ubogo białkową.
W pewnej mierze do odnowy krwi przydatne jest żółtko jaj, drożdże, mleko natomiast do tego celu jest mało przydatne.
Spośród składników mineralnych zasadnicze znaczenie dla tworzenia krwinek czerwonych ma żelazo, którego dobowe zapotrzebowanie dorosłego człowieka wynosi około 15 mg.
Normalnie pożywienie zawiera tę ilość żelaza, ale może go w pewnych okresach życia brakować.
Warunki te zachodzą częściej u kobiet, które w czasie każdego okresu tracą 25-100 mg żelaza, a w ostatnich miesiącach ciąży oddają płodowi około 500 mg (w ciąży bliźniaczej więcej).
Do powstawania niedoboru żelaza przyczynia się brak kwasu solnego, biegunki, nieodpowiedni skład pokarmów.
Żelazo znajdujemy w mięsie, żółtkach jaj, szpinaku, szczawiu, pomidorach, szparagach, szczypiorku, rabarbarze, zielonej sałacie, czerwonej kapuście, marchwi, grochu, fasoli, śliwkach, morelach, brzoskwiniach, jabłkach i winogronach.
W 100 g świeżego produktu znajdujemy przeciętnie następującą ilość żelaza: w wątrobie cielęcej 5,2-6,8 mg, w nerkach 7,1 mg, w mięsie wołowym 3 mg, w żółtku jaj 8,7 mg, w płatkach owsianych 5,2 mg, w szpinaku 3,4 mg, śliwkach suszonych 3,5 mg, ziemniakach 1,1 mg, pomidorach 0,6 mg, winogronach 1,65 mg, figach 4,17 mg, rzodkiewkach 1,88 mg, ryżu 1,6 mg, jęczmieniu 3,6 mg.
Dla odnowy krwi ważna jest nie tylko absolutna ilość żelaza w pokarmach, ale i jego odsetkowa przyswajalność.
Żelazo żółtka jaj przyswaja się w 100 %, serca wieprzowego w 86 %, soi w 80 %, wątroby wołowej w 70 %, owsa w 57 %, moreli w 50 %, pszenicy w 47 % i szpinaku tylko w 20 %.
Pewną rolę w tworzeniu się krwinek czerwonych gra leż miedź, która katalizuje tworzenie się hemoglobiny, ułatwiając prawidłowe wykorzystanie żelaza
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Istnieją spostrzeżenia, że dieta obfitująca w tłuszcze zmniejsza aktywność tyroksyny

Istnieją spostrzeżenia, że dieta obfitująca w tłuszcze zmniejsza aktywność tyroksyny.
Abelin, Hoffmann i Loumos stwierdzili, że tłuszcze hamują toksyczne działanie tyroksyny.
Nadczynności tarczycy towarzyszy hipolipemia krwi, stwierdzano też, że zwierzęta ciężarne z hiperlipemią są najbardziej odporne na działanie tyroksyny.
Ershoff doniósł w roku 1947, że podawanie wątroby łagodzi objawy doświadczalnej tyreotoksykozy u szczurów.
Leczenie dietetyczne w nadczynności tarczycy jest tylko metodą pomocniczą.
Zwykle musimy uciekać się do leczenia metylotiouracylem i zabiegu operacyjnego po uprzednim przygotowaniu jodem.
II.
NADNERCZA CHOROBA ADDIONA Jeszcze w roku 1856 Brown Sequard w doświadczeniach na szczurach dowiódł, że usunięcie nadnerczy powoduje śmierć tych zwierząt i że nadnercza są niezbędne dla utrzymania życia.
Jak wykazały późniejsze badania, nadnercza biorą udział w gospodarce wodnej, mineralnej, węglowodanowej i tłuszczowej.
Niedomodze nadnerczy towarzyszą rozmaite zaburzenia humoralne.
Zaburzenia te dotyczą przede wszystkim elektrolitów – sodu, chloru i potasu, gospodarki wodnej, w mniejszym stopniu gospodarki węglowodanowej, tłuszczowej i białkowej.
W niedomodze nadnerczy zmniejsza się znacznie zawartość we krwi sodu i chloru (zawartość sodu obniża się więcej niż poziom chloru).
Ustrój nie tylko NaCI, ale i inne związki zawierające sód.
W doświadczalnej niedomodze nadnerczy stwierdza się obniżenie zasobu zasad, a dla prędszego i lepszego wyrównania zaburzeń gospodarki sodu obok podawania soli kuchennej wskazane jest podawanie dwuwęglanu sodu (Wilder).
W roku 1926 Beausrumi i Kurland donieśli o podwyższonym poziomie potasu we krwi w ostrej niedomodze nadnerczy u kotów.
Maranon i Colazzo stwierdzili, że zawartość potasu w surowicy krwi wynosiła od 21,7 do 49,5 mg% (norma 16-20 mg%).
Kora nadnerczy gra ważną rolę w regulacji wymiany płynów pomiędzy krwią a tkankami i zapewnia utrzymanie równowagi w układzie: osocze krwi, płyn śródkomórkowy, płyn wewnątrzkomórkowy.
W niedomodze nadnerczy, jak to wykazał Harrop, dochodzi do nagromadzenia się płynu w komórkach na koszt płynu śródkomórkowego i osocza.
Dochodzi do zagęszczenia krwi, zmniejszenia objętości minutowej serca i spadku ciśnienia tętniczego.
W niedomodze nadnerczy łatwo dochodzi do hipoglikemii wskutek braku łaknienia i zaburzeń fosforylacji węglowodanów.
Krzywa po obciążaniu glukozą jest płaska, a wrażliwość na insulinę bardzo znacznie zwiększona.
Wydzielanie 17 kevosteoidów w moczu jest znacznie zmniejszone.
Zaburzenia w przemianie materii w niedomodze nadnerczy zależne są od niedoboru rozmaitych hormonów kory nadnercza, z których najważniejszą rolę gra dezoksykortykosterori, innymi hormonami produkowanymi w korze nadnercza są kortykosteron, dehydrokortykosteron i hydroksydehydrokorty- kosteren (składnik E)
[podobne: , , ]
[hasła pokrewne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]