Należy podawać delikatnie mielone i siekane mięso

Należy podawać delikatnie mielone i siekane mięso, ryby, jaja na miękko, żelatynę, mieloną wątrobę cielęcą.
W razie potrzeby podajemy dożylnie plazmę, roztwory aminokwasów, przetaczamy krew.
Dawki krwi i osocza powinny być duże – 500-1000 ml.
Pełna krew jest lepsza od osocza, gdyż dostarcza równocześnie ciał odpornościowych.
Z innych pokarmów podajemy kasze, ryż, lane kluseczki, sucharki, miazgę z jabłek, czarne jagody, czerwone wino.
Tłuszcze podajemy w postaci masła deserowego i śmietanki, jednakże w niedużych ilościach.
We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego mleko jest z zasady źle znoszone.
Często istnieje tu wyraźne uczulenie na mleko, a czasem i na inne pokarmy.
W tych przypadkach należy się liczyć ze zdaniem chorego.
Zapotrzebowanie na witaminy jest zwiększone – podajemy 5000 – 30000 jednostek witaminy A, 30-40 mg witaminy B1, około 10 mg witaminy B2, 15 mg niacyny, 200 mg witaminy C i 50 mg kwasu pantotenowego.
Stosowanie autoszczepionek i surowic przeciwko pałeczkom okrężnicy, paciorkowcom, enterokokom podawanie bakteriofagów – nie daje wyników zadowalających.
Podobnie nie ma większej poprawy po sulfonamidach – nieraz nawet objawy zaostrzają się.
Proponowane zabiegi chirurgiczne nie często pomagają i dają dużą śmiertelność.
Antybiotyki (penicylina, streptomycyna) są stosowane z różnym skutkiem.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest cierpieniem ciężkim i niewdzięcznym pod względem leczenia.
GRUŹLICA JELIT (TUBERCULOSIS INTESTINORUM) Gruźlica jelit jest następstwem i powikłaniem długotrwałej gruźlicy.
Jest to powikłanie ciężkie – już Hipokrates w swych aforyzmach mówił, że jeśli biegunka wystąpi u osób chorych na gruźlicę, to jest to objaw śmiertelny.
Anatomiczny obraz gruźlicy jelit opisał w 1855 Rokitansky i podkreślił, że jest ona następstwem gruźlicy płuc.
Dieta w tych przypadkach-wobec owrzodzeń w jelitach powinna zawierać mało odpadków (błonnik, hemiceluloza).
Nie wolno podawać surowych pokarmów z wyjątkiem soków owocowych.
Podajemy kleiki, kasze, ryż, sucharki, grzanki, jaja na miękko, sok mięsny, herbatę, kakao żołędziowe, odwary z czarnych jagód, kisiele, czerwone wino.
Dieta nie może być zbyt surowa i ograniczona, gdyż nie możemy dopuścić do osłabienia chorego.
Zaleca się podawanie przetworów trzustkowych zawsze należy sprawdzić wydzielanie żołądkowe.
Pomyślne wyniki daje stosowanie odmy brzusznej.
W niektórych przypadkach znajduje zastosowanie leczenie chirurgiczne (przebicie owrzodzenia, zwężenie jelita w postaci przerostowej).
ZAPARCIE STOLCA (OBSTIPATIO) Zaparcie jest zaburzeniem, w którym dochodzi do opóźnionego i niezupełnego opróżniania jelit
[patrz też: , , ]
[przypisy: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

W tych przypadkach trzeba podawać duże ilości glukozy dożylnie

W tych przypadkach trzeba podawać duże ilości glukozy dożylnie, aby zwalczyć rozwijającą się hipoglikemię.
Glikogen może powstać nie tylko z węglowodanów, ale także z niektórych aminokwasów, z kwasów tłuszczowych, z kwasu mlekowego i pirogronowego.
To powstawanie glikogenu ze związków nienależących do cukrów zwie się glikoneogenezą.
W Okresie głodu białka tkankowe mogą być zużyte do produkcji węglowodanów.
Zawartość glikogenu w wątrobie wynosi normalnie około 6 proc.
, poziom ten zmienia się pod wpływem działania układu dokrewnego.
Wątroba gra niezmiernie ważną rolę w przemianie białek, tu powstają rozmaite gatunki: albuminy, globuliny, fibrynogen.
Meek spostrzegł, że po wyłączeniu wątroby z normalnego krążenia za pomocą przetoki Ecka nie następowała odnowa fibrynogenu we krwi, wiemy też, że po wycięciu wątroby zawartość fibrynogenu w surowicy krwi spada.
Rozmaici autorzy dowiedli wprawdzie, że niewielkie ilości fibrynogenu mogą powstawać i w innych narządach (jelita, szpik), jednakże głównym producentem jego jest wątroba.
Globuliny powstają w układzie siateczkowo-śródbłonkowym, a więc i poza wątrobą tak, że poziom ich w krwi nie jest zależny w tak wysokim, stopniu od działalności wątroby, albuminy powstają natomiast tylko w wątrobie.
Jak wynika z badań Whipplea w roku.
1942, wątroba ma dosyć znaczne rezerwy białkowe, które są uruchamiane w okresie głodzenia.
W okresie głodzenia wątroba traci znacznie więcej białek niż inne narządy wewnętrzne.
W wątrobie zachodzi również intensywna przeróbka ciał tłuszczowych, wątroba bogata jest w fosfatydy i nienasycone kwasy tłuszczowe, z tych ostatnich pochodzą prawdopodobnie cholesterol i kwasy żółciowe.
Wątroba reguluje poziom cholesterolu we krwi, od działalności wątroby zależy zwłaszcza poziom we krwi estrów cholesterolu.
Już w roku 1918 Feigl doniósł, że ilość estrów cholesterolu zmniejsza się w ostrych miąższowych schorzeniach wątroby, następnie Epstein stwierdził spadek poziomu cholesterolu u chorych z rozlanymi zmianami miąższowymi.
W piśmiennictwie naszym sprawę zachowania się estrów cholesterolu w niedomodze wątrobowej omówił szczegółowo Marian Górski w pracy wykonanej jeszcze w roku 1939.
Praca z powodu wybuchu drugiej wojny światowej została ogłoszona dopiero w roku 1946 (nakładem Pol.
Akad.
Um.
).
Sole kwasów żółciowych powstają tylko w wątrobie, związki te znikają z płynów ustrojowych po usunięciu wątroby.
Sole kwasów żółciowych są pochodnymi cholanu.
Należy podkreślić, że rozmaite związki o wielkim znaczeniu fizjologicznym i biologicznym mają budowę chemiczną, która wskazuje na ich związek z cholanem
[podobne: , , ]
[przypisy: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

We krwi obniża się poziom albumin i fibrynogenu

We krwi obniża się poziom albumin i fibrynogenu, czas protrombinowy jest przedłużony.
Leczenie ostrego żółtego zaniku wątroby jest zadaniem trudnym.
Podawanie plazmy i aminokwasów dożylnie nie przynosi poprawy, gdyż w tym okresie komórki wątroby nie mogą ich zużytkować.
Jeżeli chory może jeszcze jeść, to podajemy dietę obfitującą, w węglowodany (500 g) i białko (100 g), jeżeli odżywianie doustne jest niemożliwe, to podajemy dożylnie 300 g glukozy w postaci 10 % roztworu.
Podajemy też witaminę Bi 50-iDO mg dziennie domięśniowo oraz do 500 mg kwasu nikotynowego doustnie, metioninę 5,0 g doustnie, domięśniowo wyciągi z wątroby, witaminę K (2-4 mg).
Niektórzy zalecają aureomycynę (jeżeli zanik następuje na tle zakażenia wirusowego) oraz witaminę E.
4.
MARSKOŚĆ WĄTROBY (CIRRHOSIS HEP ATIS) Marskość wątroby może być spowodowana długotrwałym zatkaniem dróg żółciowych, wskutek ciężko przebiegającego miąższowego zapalenia wątroby, zatruciem arsenem, chloroformem.
Dawniej przypuszczano, że bardzo ważnym czynnikiem jest alkohol etylowy, dzisiaj poglądy nasze uległy zmianie.
Wiemy obecnie z doświadczeń na zwierzętach, ze sam alkohol marskości nie powoduje, musi on działać synergicznie z innymi czynnikami.
Alkohol natomiast pogarsza wchłanianie pokarmów, a dieta alkoholików jest często uboga w zasadnicze składniki odżywcze.
Marskość występuje często u osób, które nie piją alkoholu.
Rozmaite badania wykazały, że sposób odżywiania wpływa na stopień wrażliwości wątroby na rozmaite czynniki szkodliwe.
Apie i Alford w 1914 r.
oraz Davis i Whipple w 1919 spostrzegli, że zwierzęta laboratoryjne są rozmaicie wrażliwe na zatrucie chloroformem zależnie od tego, jaką im podajemy dietę.
W 1935 r.
Weichselbaum spostrzegł, że dieta uboga w białko powoduje u zwierząt laboratoryjnych śmierć, a na sekcji stwierdza się marskość wątroby.
Liuie, Daft i SebreLL wywołali marskość wątroby u szczurów, których pożywienie było ubogie w białko (4-10 %) i w aminokwasy zawierające siarkę.
Spostrzeżono również, że nacieczenie tłuszczowe poprzedza stan marskości, a stłuszczeniu temu zapobiegają tzw.
ciała lipotropowe (Hershey i Soskin).
Do ciał tych należy między innymi cholina i metionina, związki te dostarczaj grup metylowych – CH3, bez których organizm nie może budować zdolnych do przeniesienia z wątroby fosfolipidów.
W braku związków lipotropowych tłuszcz gromadzi się w wątrobie i uszkadza ją, dochodzi do anoksemii i uszkodzenia przemian w komórce wątrobowej.
Himsworth uważa, że dla zapobiegania marskości wątroby potrzebna jest też grupa sulfhydrylowa Metionina zawiera zarówno grupy metylowe, jak i grupę sulfhydrylową
[więcej w: , , ]
[więcej w: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

Unikamy pokarmów obfitujących- w cholesterol (wątroba, móżdżek, nerki, żółtka jaj)

Unikamy pokarmów obfitujących- w cholesterol (wątroba, móżdżek, nerki, żółtka jaj).
Wątroba w kamicy przerabia cholesterol na kwasy żółciowe jedynie w ilości niedostatecznej tak, że gromadzi się en w żółci i może wypadać w postaci złogów.
Przy układaniu diety należy zawsze zwrócić uwagę, czy chory jest otyły, czy wychudzony i odpowiednio do tego dostosować wartość kaloryczną pożywienia.
U osób otyłych ograniczamy ilość kalorii oraz zmniejszamy w sposób umiarkowany płyny.
Leczenie zachowawcze, dietetyczne może być zalecane w wielu przypadkach kamicy żółciowej, jako jedyna metoda lecznicza.
W wielu przypadkach choroba nie ma skłonności do postępowania i liczni nosiciele kamieni dochodzą do sędziwego wieku bez większych dolegliwości.
Na sekcjach stwierdza się często w drogach żółciowych złogi, gdy za życia nie było żadnych dolegliwości.
Jednakże, jak wynika z codziennych spostrzeżeń klinicznych i statystyk, chorzy cierpiący na kamicę żółciową narażeni są na liczne powikłania, jak ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatkanie przewodu żółciowego wspólnego (żółtaczka mechaniczna), zatkanie przewodu pęcherzykowego (wodniak lub ropniak pęcherzyka), uszkodzenie wątroby i trzustki i dlatego w dłużej trwającej kamicy opornej na leczenie zachowawcze, jeżeli nie ma przeciwwskazań (np.
choroby serca, nerek), należy chorym doradzać zabieg operacyjny.
Trzeba podkreślić, że śmiertelność po operacjach wykonanych w przypadkach niepowikłanych jest bardzo nieznaczna – 1 %.
Zabieg operacyjny nie zwalnia jednak chorego od zachowania pewnych przepisów dietetycznych i trybu życia.
Operacja usuwa źródło zakażenia, możliwość pewnych powikłań, ale i po operacji pozostaje wątroba chora, wymagająca odpowiedniego leczenia dietetycznego i zdrojowego.
ZAKOŃCZENIE W latach ostatnich zanotowano ogromne postępy- w leczeniu schorzeń wątroby, zwłaszcza miąższu wątroby.
Poznano zwłaszcza dokładnie rolę białka i tzw.
ciał lipotropowych.
Udowodniono, że wątroba jest wrażliwa na niedobór białka, że komórka wątroby uboga w białko staje się wrażliwa na działanie jadów.
Rozmaici badacze stwierdzili, że w miarę ubytku białek w wątrobie nagromadza się tłuszcz i zanika glikogen, wskutek czego dochodzi do zmian strukturalnych i czynnościowych.
Nagromadzenie tłuszczu powoduje upośledzenie odkładania glikogenu, utleniania, a wreszcie rozwój tkanki łącznej, marskość.
Przekonano się, że tłuszcz, aby być usunięty z wątroby – i zużyty przez ustrój, musi najpierw ulec fosforylacji.
W tym celu wątroba musi mieć odpowiednią ilość grup metylowych i kwasu fosforowego
[podobne: , , ]
[podobne: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]

Polepsza się zużytkowanie cukru, zmniejsza się poziom kwasu mlekowego i pirogrenowego we krwi.

Autorzy radzieccy (Lumczer, Tatarinowa) stwierdzili, że podawanie witaminy B1 usprawnia przemianę węglowodanową w ustroju człowieka cierpiącego na niewydolność układu krążenia.
Polepsza się zużytkowanie cukru, zmniejsza się poziom kwasu mlekowego i pirogrenowego we krwi.
Podawanie 20-50 mg witaminy B1 dodatnio wpływa na Ieczenie niewydolności krążenia.
Osobnego omówienia Wymaga sprawa stosowania płynów i soli w niewydolności krążenia.
Już Corrigan w 1832 t.
zalecił ograniczanie płynów w niewydolności krążenia: do podobnych wniosków doszli Mackenzie, Stokes i Karel, nie znano w tym czasie roli soli kuchennej w powstawaniu obrzęków.
Dopiero Widal, Ambartl i Strauss podkreślili zasadnicze znaczenie NaCI w powstawaniu obrzęków nerkowych, a wkrótce potem Merklen udowodnił, że sól kuchenna gra również ważną rolę w powstawaniu obrzęków pochodzenia sercowego.
W r.
1922 Allen i Schenil podkreślili znaczenie ograniczenia soli kuchennej w leczeniu obrzęków u chorych na serce.
U chorych na serce i u chorych na nerki istnieje zmniejszona zdolność do wydalania soli kuchennej, Jak wykazały badania Merrila, Rossa i Leiterc, przepływ krwi przez nerki zmniejsza się do 30 % wartości normalnej, dochodzi do zmniejszenia się filtracji kłębuszkowej.
Już Widal i Lemierre spostrzegli, że zmniejszenie podaży soli kuchennej polepsza tolerancję chorych na płyny.
Prace Gamblea Van Slykea ustaliły związki, zachodzące pomiędzy jonem sodowym a powstawaniem obrzęków.
Odtąd stało się jasne, że dla zwalczenia obrzęków daleko większe znaczenie ma ograniczenie soli kuchennej, niż ograniczenie płynów, Mechanizm powstawania obrzęków w niewydolności krążenia jest sprawą złożoną i zależy od szeregu czynników (zatrzymanie sodu, wzrost ciśnienia hydrostatycznego, nierzadko niski poziom białek w surowicy krwi).
Z czynników tych najważniejszą rolę gra zatrzymanie jonów sodowych.
Jeżeli będziemy podawać dietę niskosodową, to podawanie znacznych nawet ilości płynów nie spowoduje powstawania czy też powiększania się obrzęków ani podwyższenia wagi ciała.
Jest rzeczą udowodnioną, że przy zbyt małej ilości płynów mocznik nie może zostać wydalony (50-55 g na litr), a stężenie chloru nie przekracza w moczu 2 %.
Pewna ilość płynów jest niezbędna, aby nerki pracowały i wydalały prawidłowo.
Wiadomo też z badań Petersa, że zwiększenie zawartości wody w moczu pobudza nerki do pracy.
Duże ograniczenie płynów zmniejsza dopływ ich do nerek, a tym samym sprzyja zatrzymaniu mocznika i soli w organizmie.
W tych przypadkach płyny pozakomórkowe stają się hipertoniczne i woda przechodzi z komórek do środowiska zewnątrzkomórkowego
[hasła pokrewne: , , ]
[patrz też: nfz bydgoszcz ekuz, ekuz bydgoszcz, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]