Miód na dolegliwości

width=300Chyba każdy wie o dobroczynnym wpływie miodu na zdrowie. W zależności od składu i sposobu przyrządzenia działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo, wzmacnia układ odpornościowy, pomaga zwalczyć przeziębienie oraz grypę. Jeśli dodamy do miodu zioła, przyprawy lub owoce to oprócz korzyści zdrowotnych, uzyskamy wspaniałe walory smakowe. Poniżej kilka przepisów na miody, które pomogą na dolegliwości.

 

  • Na wzmocnienie organizmu przy przeziębieniu i grypie

100 g soku ze świeżej pokrzywy dodajemy do 1 kg miodu. Pijemy po 1 łyżce 3 razy dziennie.

  • Na przeziębienie i kaszel

Świeże kwiaty lipy zalewamy spirytusem. Słój odstawiamy w ciepłe, słoneczne miejsce na 2 tygodnie. Po tym czasie odcedzamy alkohol. 700 g miodu gotujemy z 1 i 1/4 l wody, powstałą w czasie gotowania pianę zbieramy. Miód dodajemy do alkoholu, mieszamy i odstawiamy na kilka tygodni.

  • Na przeziębienie, zakażenia bakteryjne z wysoką gorączką oraz na poprawę przemiany materii

1/4 kg suchych płatków róży zalewamy 1 l wrzącej wody, mieszamy i odstawiamy na 1 dobę. Następnie odcedzamy, dodajemy ok 1 kg miodu i gotujemy tak długo, aż płyn zgęstnieje. Powstałą w czasie gotowania pianę zbieramy. Dzieciom podajemy 3 razy dziennie po łyżeczce, dorośli 1 łyżka.

  • Na wzmocnienie odporności

Liście aloesu przekrajamy wzdłuż i wyskrobujemy miąższ łyżeczką (powinniśmy uzyskać ok 100 g miąższu). Do aloesu dodajemy 100 g miodu, całość doprowadzamy do wrzenia, następnie przecedzamy przez gęste sito. Przechowujemy w lodówce.  Podajemy na godzinę przed posiłkiem 3 razy dziennie po łyżeczce. Zalecamy min 2 tygodniową kurację.

  • Przy osłabieniu i awitaminozie

Rozdrobnioną cebulę zalewamy mieszanką białego wina i miodu (600 ml na 100 g). Odstawiamy w ciemne miejsce na 3 doby, pijemy po łyżeczce 3 razy dziennie.

  • Na nieżyt gardła i krtani

Miód mieszamy z alkoholem (na 2 porcje miodu 1 porcja alkoholu), dodajemy świeżo zmielone ziele tymianku. Pijemy łyżeczkę miodu co 3 godziny.
[więcej w: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

W tych przypadkach pomocne być może tylko leczenie miejscowe

W tych przypadkach pomocne być może tylko leczenie miejscowe (czopki glicerynowe, lewatywy, wlewania oliwy do odbytnicy).
Niedowład mięśniówki jelita grubego spotyka się często przy otyłości, w wieku starszym, przy zwiotczeniu mięśni powłok brzusznych.
Stany hipotonicznie widuje się też przy niedoborze witaminy Br (Cowgill).
Według Robertsona i Doylea u szczurów trzymanych na diecie pozbawionej soli organicznych występowała utrata napięcia i zmniejszenie się ruchów przewodu pokarmowego.
Dodanie do pożywienia soli wapnia i potasu spowodowało poprawę.
Zaparcie typu kurczowego występuje zwykle u osób neuropatycznych i umiejscawia się w poprzecznicy i okrężnicy zstępującej.
W tym typie zaparcia dochodzi do stanów kurczowych mięśniówki, co hamuje lub uniemożliwia przesuwanie się zawartości jelit.
Niekiedy obmacywaniem można wyczuć poprzez powłoki brzuszne skurczone jelito grube w postaci twardego wałka.
W tej postaci zaparcia stolec ma barwę ciemnobrunatną, jest uformowany w postaci cienkich wałeczków, a Ilość jego jest mała.
Jest rzeczą znamienną, że w tych przypadkach mimo kilku nawet wypróżnień chory nie ma nigdy uczucia pełnego wypróżnienia.
Zaparciu kurczowemu towarzyszą często bóle brzucha i wzdęcia.
Kojarzenie się stanów atonicznych i kurczowych nie jest, niestety, rzadkością i ta postać jest najbardziej uciążliwa dla chorego i naj trudniej sza do leczenia.
Należy pamiętać, że stany kurczowe jelita grubego mogą być wywołane na drodze odruchowej przy sprawach chorobowych toczących się w narządach miednicy małej lub jamy brzusznej.
Schorzenia narządów kobiecych, gruczołu krokowego, pęcherzyka żółciowego, żołądka i dwunastnicy, stany gorączkowe, nerwicowe, przemęczenie, nadużycie środków czyszczących może powodować długotrwałe kurcze okrężnicy.
Wobec nadmiernej pobudliwości jelita grubego należy unikać środków drażniących, środki przeczyszczające oprócz oleju lnianego i parafinowego są przeciwwskazane.
Często pomocne są środki przeciwkurczowe: belladona, atropina, papaweryna.
Układając dietę należy wyłączyć z pożywienia pokarmy zawierające większe ilości błonnika, szkodliwie działają w zaparciu spastycznym, czarna kawa, mocna herbata, alkohol, palenie papierosów, przepracowanie i zdenerwowanie.
W zaparciu spastycznym podajemy mleko, mleko zsiadłe, kefir 1-2-dniowy, mleko z cukrem mlecznym, jarzyny przetarte, soki owocowe i jarzynowe (jabłka, pomarańcze, pomidory, marchew, buraki, kapusta), białe pieczywo, drobne kasze (manna, krakowska, jęczmienna), jaja na miękko, kompoty ze śliwek, jabłek, maliny, marmolady owocowe, dżemy, miód, masło, kawę zbożową z mlekiem, lekką herbatę
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

W niektórych przypadkach przyczyna uszkodzenia miąższu pozostaje nieznana

W niektórych przypadkach przyczyna uszkodzenia miąższu pozostaje nieznana.
Rozmaite czynniki stwarzają podatny grunt do wystąpienia uszkodzeń miąższu wątroby – należy tu niedożywienie, anoksemia, cierpienia gruczołu tarczowego, stany alergiczne, długotrwała gorączka.
Dieta uboga w białko, niedobór witamin, zwłaszcza witaminy A i zespołu B, grają ważną rolę usposabiającą, W stanach zapalnych miąższu wątroby komórki miąższu obrzmiewają, torebka Glissona zostaje napięta, a zatoki żylne uciśnięte.
Dopływ krwi i związków odżywczych zostaje w znacznym stopniu upośledzony.
U dobrze odżywionych Osób komórki wątroby mogą przetrzymać ten przejściowy okres, ale u osób źle odżywionych, z uszkodzonym już poprzednio krążeniem wewnątrzwątrobowym może dojść do zmian nieodwracalnych.
Wiemy, że części wątroby, które już w warunkach normalnych otrzymują krew uboższą w związki odżywcze (płat Iewy), bardziej cierpią w tych przypadkach.
O stopniu uszkodzenia wątroby w miąższowych zapaleniach wątroby decyduje siła czynnika uszkadzającego, ale wielką rolę gra również stan odżywienia chorego i krążenia wewnątrzwątrobowego.
Wątroba kontroluje wszystkie produkty wessane w przewodzie pokarmowym, odtruwa je, obarczona jest ogromną pracą.
Wszystkie te czynniki sprawiają, że stosunkowo często dochodzi do uszkodzeń miąższu wątroby.
Uszkodzenia miąższu wątroby na tle zakaźnym i toksycznym mogą przebiegać bardzo rozmaicie – objawy mogą być lekkie lub ciężkie, choroba może niespodziewanie zaostrzać się, może przebiegać z żółtaczką (zwykle) lub bez.
Virchow uważał, że ta postać żółtaczki zależy od zmian nieżytowych dwunastnicy i dużych dróg żółciowych, jednakże już w roku 1887 Aufrecht i Heitler po raz pierwszy wysunęli przypuszczenie, że icterus catarrhalis zależy, od uszkodzenia komórek miąższu wątroby.
Przypuszczenie to ugruntował swoimi badaniami w czasie pierwszej wojny światowej klinicysta wiedeński Eppinger.
Należy podkreślić, że jeszcze w ubiegłym stuleciu klinicysta rosyjski Botkin podkreślał, że wiele żółtaczek zależy od tła zakaźnego.
Późniejsze badania potwierdziły to spostrzeżenie w całej rozciągłości.
Miąższowe zapalenie wątroby z żółtaczką występuje zwykle u ludzi młodych, okres objawów wstępnych trwa 2-7 dni.
Zjawiają się dolegliwości rzekomogrypowe; bóle głowy, stawów, mięśni, osłabienie, stany gorączkowe, brak łaknienia, mdłości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Mocz staje się ciemny, zjawia się wreszcie żółtaczka, której natężenie i czas trwania jest bardzo różny.
Przeciętnie miąższowe zapalenie wątroby trwa 4-6 tygodni, przy właściwym leczeniu i niezbyt silnym uszkodzeniu wątroby choroba uspokaja się
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

TŁUSZCZOWA WĄTROBA Wątroba człowieka w warunkach fizjologicznych zawiera 3-8 % lipoidów

TŁUSZCZOWA WĄTROBA Wątroba człowieka w warunkach fizjologicznych zawiera 3-8 % lipoidów, w pewnych warunkach ilość ta może wzrosnąć nawet do 40-50 %.
Umiarkowany wzrost zawartości tłuszczu nie jest groźny dla wątroby, jednakże znaczne jego nagromadzenie może spowodować uszkodzenie, a według niektórych badaczy nawet marskość wątroby.
Stłuszczenie wątroby może wystąpić wskutek działania rozmaitych czynników: 1.
Wskutek długotrwałego podawania diety bogatej w tłuszcze; 2.
Pod wpływem głodzenia; 3.
Wskutek podawania ketogennej frakcji przedniego płata przysadki, wskutek zatrucia czterochlorkiem węgla, fosforem, arsenem, alkoholem, w czasie niektórych ostrych zakażeń bakteryjnych; 4.
Wskutek braku choliny i przy diecie ubogiej w białko.
W obrazie wątroby tłuszczowej możemy wyodrębnić 2 typy tego schorzenia: 1) naciekowy (infiltratio adiposa hepatis); 2) zwyradniający (steatosis degenerativa hepatis).
W postaci pierwszej tłuszcz pochodzący z innych okolic organizmu zostaje za pośrednictwem krwi odłożony w wątrobie.
W postaci drugiej chodzi o pierwotne zwyrodnienie tłuszczowe uszkodzonych komórek wątroby.
Postać zwyrodnienia występuje po zatruciu fosforem, arsenem, alkoholem, chloroformem, w przebiegu żółtego ostrego zaniku wątroby.
Typ naciekowy spotykamy zwykle w otyłości, w przebiegu niedokrwistości, wyniszczenia i niektórych schorzeń zakaźnych, jak np.
dur brzuszny.
Do usuwania ciał tłuszczowych z wątroby potrzebne są ciała lipotropowe.
Wielu autorów uważa, że aby tłuszcze mogły opuścić wątrobę, muszą przybrać postać fosfolipidów.
Przy nacieczeniu tłuszczowym wątroby gromadzą się w niej tłuszcze obojętne, tłuszcz ten ma niską liczbę jodową.
Dieta bogata w tłuszcze a uboga w białko powoduje w wątrobie wzrost zawartości tłuszczu o niskiej liczbie jodowej.
Normalna przemiana tłuszczów wątroby wymaga nie tylko w diecie choliny, metioniny, tłuszczów obojętnych i białek, ale także obfitej podaży węglowodanów i ich normalnego zużytkowania; Jakże często widzimy, że tłuszczowe zwyrodnienie wątroby kojarzy się ze zmniejszoną zawartością glikogenu w wątrobie.
Przyczyną stłuszczenia wątroby w cukrzycy nie jest brak ciał lipotropowych w diecie, ale nienormalna przemiana węglowodanów.
Jak wynika z dotychczasowych doświadczeń, najlepszym sposobem leczenia zwyradniających zmian miąższu wątrobowego jest podawanie diety bogatej w węglowodany i białko.
ŻÓŁTACZKA MECHANICZNA Leczenie żółtaczki mechanicznej jest zagadnieniem chirurgicznym.
Ważne jest jednakże odpowiednie przygotowanie chorego do operacji.
Podajemy wówczas dietę bogatą w węglowodany i białko (500 g węglowodanów, 100 g białka), a ubogą w tłuszcze (50 g)
[przypisy: , , ]
[hasła pokrewne: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]

Często występuje jednocześnie bezsok żołądkowy, w tych przypadkach podajemy kwas solny

Często występuje jednocześnie bezsok żołądkowy, w tych przypadkach podajemy kwas solny.
LECZENIE DIETETYCZNE W CHOROBACH UKŁADU KRĄŻENIA Choroby układu krążenia stanowią dziś jedno z najważniejszych zagadnień w medycynie ze względu na ich szerokie rozpowszechnienie i poważny wpływ na zdrowie oraz na zdolność do pracy.
Mimo niewątpliwie znacznych postępów na odcinku etiologii, jak i leczenia chorób układu krążenia, do dziś dnia postęp ten nie jest całkowicie zadowalający.
Leczenie dietetyczne powinno mieć szerokie zastosowanie w walce z chorobami układu krążenia.
Nawet najlepiej dostosowane i przeprowadzone leczenie farmakologiczne może zawieść, jeżeli nie będzie poparte odpowiednim leczeniem dietetycznym.
W tym kryje się nieraz sekret uzyskiwania dobrych wyników za pomocą środków, które poprzednio zawodziły.
Odżywianie nie może być szablonowe i jednakowe dla wszystkich chorych, podobnie jak nie można szablonowo stosować naparstnicy.
W wyrównanych wadach serca, w przebiegu stwardnienia naczyń, w nadciśnieniu tętniczym, w przewlekłym zwłóknieniu mięśnia sercowego.
W okresie wyrównania odpowiednia dieta przy oszczędnym trybie życia stanowi podstawę leczenia.
Stosowanie diety daje wyraźniejsze wyniki w nadciśnieniu i w chorobach mięśnia sercowego, mniej wyraźne – w wadach zastawkowych.
Lepsze wyniki w tym przypadku daje leczenie wypoczynkowe i stosowanie środków nasercowych, jednak i przy takiej kuracji konieczne jest leczenie dietetyczne.
Praca układu krążenia zależy od natężenia procesów przemiany materii, od stopnia spalań tkankowych, od podaży kalorycznej.
Wiemy też, że praca i stan przewodu pokarmowego wywierają znaczny wpływ na układ krążenia.
Wszyscy klinicyści wiedzą, że chorzy z niewydolnością układu krążenia po spożyciu obfitszego posiłku skarżą się na bicie serca, duszność i dolegliwości dławicowe.
Bodźce płynące z przewodu pokarmowego na drodze odruchowej wywierają w tym przypadku niekorzystny wpływ na układ krążenia.
Spostrzeżono, że stan krążenia poprawiał się u wielu otyłych chorych, którzy z konieczności znaleźli się na skąpej, ubogiej kalorycznie diecie.
Ograniczenie wagi ciała zmniejsza pracę serca, zmniejsza się poziom przemiany materii i zapotrzebowania na tlen, a wskutek tego obniża się też i praca serca.
Serce osoby otyłej obłożone- jest zwałami tłuszczu, który mechanicznie utrudnia pracę, ponadto tłuszcz wnika pasmami pomiędzy włókna mięśnia sercowego i rozsuwa je.
Przy otyłości występuje dysproporcja pomiędzy masą mięśnia sercowego i masą ciała.
Nagromadzenie tłuszczu w jamie brzusznej powoduje uniesienie ku górze przepony, a wskutek tego dochodzi do utrudnienia oddechu i czynności serca
[podobne: , , ]
[hasła pokrewne: pojemnik na odpady medyczne, powiekszanie ust szklanka, u ginekologa badanie ]