Po przeczyszczeniu i krótkotrwałej głodówce podajemy herbatę z cukrem

Po przeczyszczeniu i krótkotrwałej głodówce podajemy herbatę z cukrem, kleiki, ryż, kasze, puree z ziemniaków lane kluseczki, kefir kilkudniowy, sucharki, po uzyskaniu wyraźnej poprawy kwaśne mleko, białe mięso gotowane, chudą, cienko krajaną szynkę.
W przypadkach ostrych nieżytów jelitowych należy dietę rozszerzać ostrożnie i stopniowo, gdyż łatwo o nawrót choroby przy niewielkich nawet stosunkowo błędach dietetycznych.
W leczeniu biegunek ostrych, zwłaszcza u dzieci, stosowana jest dość często dieta jabłkowa.
Dieta jabłkowa była używana od dawna dla leczenia biegunek w medycynie ludowej.
Do medycyny oficjalnej leczenie jabłkami biegunek wprowadził w 1928 Heisler, a następnie Moor.
Dietę tę stosował również Feer w Zurychu i Fanconi.
Niektórzy autorzy zalecali w leczeniu stanów biegunkowych dietę ziemniaczaną – 1500 g dziennie ziemniaków gotowanych w mundurkach.
Dieta marchwiowa znajduje zastosowanie w leczeniu biegunek u dzieci.
W diecie jabłkowej podajemy 5 razy dziennie po 200 g przetartych jabłek.
Jabłka powinny być w dobrym gatunku, obrane ze skórki, bez komory nasiennej i pestek, przetarte przez sito bezpośrednio przed podaniem.
Dietę jabłkową stosujemy przez •2-4 dni, nie podając przy tym innych pokarmów, przejście do żywienia zwykłego powinno być stopniowe i ostrożne.
Od 3-4 dnia kleiki, sucharki, herbata, kisiele, masło, potem chude mięso, jaja na miękko, jarzyny.
Nie podaje się słodyczy.
Biegunki przewlekłe należą do dość często spotykanych zaburzeń jelitowych.
Występują one w schorzeniach żołądka, jelit, trzustki, w zaburzeniach wegetatywno-hormonalnych (nadczynność tarczycy).
Często występują biegunki w bezsoku żołądkowym.
Brak kwasu solnego powoduje niedostateczne strawienie pokarmów białkowych, co powoduje podrażnienie jelita i nieprawidłową fermentację gnilną.
Układając dietę należy w tych przypadkach uwzględnić niedokwaśność oraz fermentację gnilną.
Przy złym wchłanianiu tłuszczów stwierdzamy pod mikroskopem dużą ilość kwasów tłuszczowych.
Jeżeli występuje niedomoga trzustki, to oprócz zaburzeń we wchłanianiu tłuszczów dochodzi także z powodu braku trypsyny do niedostatecznego trawienia włókien mięsnych poprzecznie prążkowanych, które zjawiają się wówczas w stolcu.
W tych przypadkach należy uwzględnić przede wszystkim podawanie przetworów trzustkowych.
W przewlekłych biegunkach na tle nadczynności tarczycy leczenie dietetyczne odgrywa rolę drugorzędną; równocześnie z opanowaniem sprawy zasadniczej ustępuj ą również biegunki.
Należy pamiętać i o innych przyczynach biegunek, jak gruźlica i rak jelit, awitaminozy (pelagra), a nawet przetoka żołądkowo-okrężnicza
[hasła pokrewne: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

DIETA W CZASIE LECZENIA „CHOROBY ROBACZEJ”

DIETA W CZASIE LECZENIA CHOROBY ROBACZEJ Ludowym środkiem przeciw owsikom i glistom jelitowym są świeże nasiona dyni.
Podaje się je bez twardej skorupki, zmieszane z mlekiem lub słodzoną wodą.
Suszone nasiona nie zawierają ciał działających czerwiogubnie.
Jednorazowa dawka nasion dyni wynosi 20-30 g (A.
Landau).
Czosnek, a w mniejszym stopniu cebula działają przeciwczerwiowo, a działanie to zależy od obecności olejków eterycznych zawierających dwusiarczki allylowe.
W czasie kuracji przeciw owsikom zaleca się podawanie przecieranej marchwi, selerów, czosnku, cebuli, szczypiorku.
Dla leczenia zakażeń owsikami zalecono ostatnio stosowanie diety z czarnych jagód.
Ten sposób leczenia podał Flnlandczyk, Landman (Nordisk Medicin 47/1952 : 673).
Autor ten podaje przez trzy dni dietę z czarnych jagód z dodatkiem mleka i cukru.
Nieraz trzeba przeprowadzać dwie – trzy serie leczenia.
Czarne jagody są skuteczne i w stanie suszonym, a więc leczenie to może być u nas stosowane i poza okresem zbierania jagód.
O dobrych wynikach leczenia owsicy za pomocą czarnych jagód donieśli u nas J.
Grott, Z.
Dzięciołowski i R.
Kuźmiński (Wiadomości Lekarskie 9/1953, str.
460).
Podczas leczenia przeciwczerwiowego (zwłaszcza przy użyciu paprotki samczej lub santoniny) dieta powinna być beztłuszczowa, gdyż środki przeciwczerwiowe rozpuszczając się Vi tłuszczach mogą ulec wessaniu i spowodować objawy zatrucia.
W ciągu najbliższych dni po kuracji przeciwczerwiowej należy stosować dietę lekko strawną.
WZDĘCIE (METEORISMUS) Wzdęcie należy do najczęściej spotykanych zaburzeń w cierpieniach przewodu pokarmowego, a w powstawaniu tego zjawiska gra rolę wiele czynników, jak nadmierne wytwarzanie gazów w jelitach, upośledzone ich wydalanie i wchłanianie, działalność bakterii, połykanie powietrza.
Należy podkreślić, że wzdęcie jest objawem, a nie jednostką chorobową, objaw ten może towarzyszyć rozmaitym chorobom przewodu pokarmowego, wątroby, układu krążenia, a nawet układu nerwowego.
Łykanie powietrza (aerophagia) jest dość częstym objawem występującym u neuropatów.
Mamy wówczas niedokładne żucie pokarmów i połykanie powietrza podczas jedzenia.
Gazy powstają w dużej ilości w czasie fermentacji węglowodanów zawierających dużo błonnika (chleb razowy, jarzyny strączkowe), skrobi.
Z błonnika podczas fermentacji powstają między innymi metan i wodór, ze skrobi dwutlenek węgla.
W czasie gnicia białek powstaje amoniak, siarkowodór, metan.
Dwutlenek węgla powstaje z węglanów, zawarty jest on też w napojach gazowanych.
Wzdęcie występuje często w chorobach serca (nieżyt zastoinowy przewodu pokarmowego), wątroby – w tych przypadkach trzeba leczyć energicznie chorobę podstawową
[przypisy: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu

Nie wolno spożywać większych ilości tłuszczu, potraw zimnych, piwa, czekolady, orzechów, migdałów, ciastek z kremem, żółtek jaj, smażonych ziemniaków, mięsa kaczek, gęsi, tłustych ryb, tłustych serów.
Podajemy cielęcinę, wołowinę, kury gotowane, duszone lub w potrawce.
Można pozwolić na nieco chudej szynki lub polędwicy, chude ryby (świeże).
Podajemy białka jaj, biały ser, twaróg, z jarzyn podajemy marchew, ziemniaki, zielony groszek, kwiat kalafiora, zieloną sałatę.
Owoce tak jak w okresie drugim najlepiej w postaci gotowanej, jabłka można podawać pieczone.
Należy podkreślić, że leczenie dietetyczne miąższowego zapalenia wątroby powinno trwać dość długo po ustąpieniu zmian w moczu i żółtaczki.
Dieta musi zawierać odpowiednią ilość węglowodanów, białek pełnowartościowych i witamin, chronić miąższ wątroby i ułatwiać odnowę uszkodzonych komórek.
W ostatnich latach zaproponowano szereg metod pomocniczych dla leczenia stanów zapalnych miąższu wątroby.
Autor radziecki Ratner podawał w przewlekłych stanach zapalnych miąższu wątroby dietę wysokokaloryczną bogatą w białko, węglowodany, ubogą w tłuszcz i chlorki z dodatkiem witamin, zwłaszcza zespołu B.
Leczenie trwało od 6-8 tygodni.
Dieta zawierała 135-150 g białka, 350-500 g węglowodanów i 50 g tłuszczu – 3000 do 3500 kalorii, płynów około 1200 ml.
Równocześnie podawano po 2 ml kampolonu domięśniowo, witaminy B1 10 mg doustnie, witaminy B2 3 mg doustnie, kwasu nikotynowego 30-50 mg doustnie oraz witaminy C (do 500 mg dziennie).
Przy Objawach skazy krwotocznej podawano witaminę K.
We wszystkich przypadkach stwierdzono szybką- poprawę kliniczną i polepszenie stanu czynnościowego wątroby (zwiększenie syntezy kwasu hipurowego).
Starostienko oraz Czerkes i Szejmuk stwierdzili lecznicze działanie kwasu nikotynowego u chorych z ostrym miąższowym zapaleniem wątroby.
Starostienko spostrzegał 55 chorych z żółtaczką miąższową.
Leczenie kwasem nikotynowym było stosowane u 31 chorych, w tym u 13 kobiet w dąży.
Chorym tym podawano 100 mg kwasu nikotynowego domięśniowo lub doustnie 100 mg 1-2 razy dziennie.
Wpływ leczenia kwasem nikotynowym zaznaczał się szybko, zwłaszcza prędko ustępowało swędzenie skóry, objawy niestrawności.
Bardzo dobre wyniki leczenia ostrego miąższowego zapalenia wątroby kwasem nikotynowym uzyskał też wspomniany badacz radziecki u kobiet w ciąży.
U 13 chorych stwierdził On szybkie ustępowanie objawów, wszystkie pacjentki wyzdrowiały, nie było ani jednego przejścia choroby w ostry żółty zanik wątroby.
Jak wiadomo, rozmaici autorzy podają częstość występowania tego bardzo ciężkiego powikłania u kobiet w ciąży i z miąższowym zapaleniem wątroby na 15-25 %
[patrz też: , , ]
[podobne: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka

Oczywiście, że dyskineza sprzyjając zastojowi żółci ułatwia rozwój zakażenia i zmian zapalnych, zastój żółci i jej zakażenia wiodą znowu do powstania kamicy żółciowej.
W ten sposób rozmaite zaburzenia dróg żółciowych zazębiają się.
W zaburzeniach dyskinetycznych hipotonicznych bez objawów zakażenia zaleca się dietę bogatą w łatwo przyswajalne tłuszcze.
Podajemy śmietankę, masło śmietankowe, oliwę, jajka.
Należy jednak pamiętać, że dieta obfitująca w tłuszcze powoduje otyłość, wzmaga poziom cholesterolu we krwi i sprzyja stłuszczeniu wątroby.
Z tych, względów nie należy stosować diety obfitującej w tłuszcze przez dłuższy okres.
Opróżnianie pęcherzyka żółciowego pobudzamy przez podawanie soli kwasów żółciowych, decholiny, naparów ziół, skuteczne jest również płukanie dwunastnicy oraz leczenie zdrojowe (np.
Krynica).
W zaburzeniach dyskinetycznych typu hipertonicznego podajemy środki przeciwskurczowe (papaweryna, belladona, atropina), uspokajające, stosujemy kuracje ziołowe, ciepło, zabiegi fizykalne (diatermia).
W dyskinezie hipertonicznej ograniczamy znacznie tłuszcze, wyłączamy alkohol, ostre przyprawy, potrawy pieczone, smażone, konserwy, marynaty, wędliny, śledzie, sardynki, tłuste sery, czarny chleb, jarzyny strączkowe.
Na wydzielanie żółci wywiera znaczny wpływ podawanie wody.
Jak wynika z badań Węgierki, długotrwałe nawadnianie ustroju powoduje zwiększenie wydzielania żółci i jej rozwodnienie.
Mięso zwiększa umiarkowanie wydzielanie żółci, silnie zwiększają wydzielanie żółci masło, żółtka jaj, a zwłaszcza oliwa.
Węglowodany oraz soki jarzynowe nie mają działania żółciotwórczego.
Na wydzielanie żółci poważny wpływ posiadają używki i przyprawy.
Według badań Schmidta chrzan, pieprz, liście laurowe mają działanie żółciotwórcze, sok czosnku zagęszcza żółć i hamuje jej wydzielanie, ocet hamuje wybitnie czynność żółciotwórczą wątroby.
Alkohol, kawa ziarnista, herbata, papryka, goździki nie wywierały w doświadczeniach Schmidta większego wpływu na wydzielanie żółci.
W stanach zapalnych dróg żółciowych należy choremu zapewnić spokój, nie wolno w tym okresie podawać pokarmów pobudzających ruchy dróg żółciowych.
W okresie ostrym najlepiej rozpoczynać leczenie od 1-2-dniowej głodówki.
Następnie podajemy płyny słodzone, dalej soki owocowe i jarzynowe, kaszki, konfitury, puree z ziemniaków, sucharki.
Po uspokojeniu się objawów ostrych dieta w niekamicowym zapaleniu dróg żółciowych może być podobna jak w 3 okresie leczenia zapaleń miąższu wątrobowego tym bardziej, że zapalenie dróg żółciowych powoduje z czasem również i uszkodzenie komórek miąższu wątrobowego
[więcej w: , , ]
[patrz też: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]

Dlatego odżywianie przy wydolnym i niewydolnym krążeniu musi być odmienne

Dlatego odżywianie przy wydolnym i niewydolnym krążeniu musi być odmienne.
W okresie wydolności dieta zbliża się do diety normalnej z wystarczającą ilością białka, tłuszczów, węglowodanów, witamin i soli mineralnych i wyłączeniem silniej działających używek oraz potraw trudno strawnych, wzdymających, słonych.
Dla chorych tych, jak również dla chorych z lżejszymi postaciami niewydolności krążenia zaleca się następujące postępowanie higieniczno- dietetyczne.
Chory powinien unikać większego przepełnienia żołądka, posiłki podajemy częściej (4-6 razy dziennie), a w małej na raz objętości, ta zasada dotyczy zwłaszcza osób dotkniętych przekrwieniem biernym wątroby i przewodu pokarmowego.
Konsystencja potraw powinna być papkowata, niektóre potrawy podajemy w postaci przetartej.
Chory powinien odżywiać się regularnie, świeżo przyrządzonymi pokarmami, ostatni posiłek powinien być spożyty przynajmniej na 3 godziny przed snem.
Wyłączamy potrawy trudno strawne, zbyt słone, kwaśne, pieprzne (wywołują pragnienie), tłuste, wzdymające (groch, fasola, bób, kapusta gotowana, kalafiory), tłuste mięso, tłuste ryby (węgorz, łosoś, karp), marynaty, śledzie, wędliny (prócz chudej i niesłonej szynki), móżdżek, cynadry, czarny chleb, alkohol, napoje gazowane, mocną kawę i herbatę, Jeżeli niewydolność przybiera cięższe postacie lub jeżeli powstała na tle marskości nerek, te wyłączamy z diety potrawy mięsne.
Wolno jeść kasze, kleiki, owsiankę, ryż, sago, jarzyny gotowane, najlepiej przetarte (ziemniaki, marchew, buraczki bez octu, główki szparagów, zielony groszek cukrowy), podajemy soki owocowe i jarzynowe, dobrze osłodzone kompoty z jabłek, śliwek, gruszek, czereśni, biały czerstwy chleb, bułki, sucharki, biszkopty, masło niesolone, biały ser, miód pszczeli, marmoladę i dżemy owocowe.
Mleko ma duże znaczenie w odżywianiu chorych na serce.
Należy podawać zwykłe mleko słodkie, kwaśne oraz w postaci maślanki, która działa także, jako środek czyszczący.
Mleko słodkie należy podawać ogrzane do 20-40°.
Białka dostarczamy w postaci jaj na miękko (2-3 szt.
dz.
), białego gotowanego mięsa lub chudych ryb (szczupak, karaś, sandacz, dorsz).
Mięso lub ryby podajemy 3-4 razy tygodniowo w ilości 100-150 g.
Z innych pokarmów można podawać makaron cienko krajany, lane kluseczki, kisiele, galaretki owocowe na żelatynie, konfitury, kremy.
Doświadczenie kliniczne poucza, że białko mleka, sera i jaj jest lepiej trawione przyswajane w niewydolności krążenia niż białko mięsa.
W niewydolności krążenia podajemy głównie węglowodany, których trawienie jest najmniej upośledzone i które stanowią materiał pędny dla pracy serca
[więcej w: , , ]
[więcej w: laryngolog poznań nfz, obrażenia po wypadku samochodowym, ułożenia rtg ]