W przewlekłym nieżycie jelit duże znaczenie ma dieta oszczędzająca chory narząd

W przewlekłym nieżycie jelit duże znaczenie ma dieta oszczędzająca chory narząd.
Z jadłospisu należy usunąć pokarmy, które silniej drażnią jelita mechanicznie (błonnik) czy też na drodze chemicznej (kwasy organiczne, cukry, dwutlenek węgla, ostre przyprawy i potrawy trudno strawne).
W nieżycie jelit cienkich podstawę diety stanowią pokarmy mączne, kleiki, kaszki, grzanki, sucharki, kisiele z dodatkiem soku z czarnych jagód, kakao na wodzie, czerwone wino, masło deserowe, chude mielone i siekane gotowane mięso, jaja na miękko.
Jarzyny przetarte i ziemniaki w postaci puree podajemy dopiero po uzyskaniu wyraźnej poprawy.
Mleko jest prawie zawsze źle znoszone.
Specjalną postać biegunki przewlekłej stanowi tzw.
nieżyt jelita grubego śluzowy (colitis mucosa).
Cierpienie to nie zawsze przebiega z biegunką przeważnie mamy na przemian okresy rozwolnień i zaparć.
W patogenezie tego cierpienia ważną rolę gra uczulenie (zwłaszcza na toksyny bakteryjne) i stan układu nerwowego.
Sprawa ta stanowi poniekąd pogranicze pomiędzy zaburzeniem nerwicowym i nieżytem.
W stolcu stwierdza się duże ilości śluzu.
W tej postaci nieżytu jelita grubego należy przede wszystkim zwrócić uwagę na stan układu nerwowego.
Dieta powinna być niedrażniąca, zawierać mało odpadków i pokarmów alergizujących (mleko, białko, jaja).
Podajemy kasze, kleiki, jarzyny w postaci puree, ziemniaki przetarte, białe pieczywo, delikatne gatunki gotowanego i duszonego mięsa, żelatynę, herbatę, odwar z czarnych jagód, czerwone wino.
Dieta nie powinna tu nigdy przez czas dłuższy opierać się na kleikach, gdyż prowadzi to do niedożywienia chorego wskutek niedoboru białka, związków mineralnych i witamin.
W tym przewlekłym i uporczywym, nawracającym cierpieniu należy zwłaszcza dbać o dowóz wapnia, żelaza i witaminy C.
WRZODZIEJĄCE ZAPALENIE JELITA GRUBEGO (COLITIS ULCEROSA CHRONICA) Jest to bardzo ciężkie zaburzenie zapalne jelita grubego o niezbyt dobrze poznanej etiologii.
Pewną rolę grają: uczulenie, błędy dietetyczne, braki w odżywieniu, nie leczone przewlekłe nieżyty.
Przebieg choroby jest podstępny z okresami zaostrzeń i samorodnych zwolnień, chorzy gorączkują, prędzej czy później dochodzi do wyniszczenia.
Dieta powinna oszczędzać chore jelito, zawierać mało odpadków.
Dieta oszczędzająca musi być podawana i w okresie remisji choroby.
Chory musi leżeć w łóżku.
Dieta powinna dostarczyć odpowiedniej ilości białka, węglowodanów, związków mineralnych i witamin, tłuszcze są zwykle źle znoszone.
Szczególnie należy zaopatrzyć chorego w odpowiednią ilość pełnowartościowego białka (około 120 g dziennie), gdyż ustrój traci duże ilości białka z płynem wysiękowym i krwią wypływającą z owrzodziałej powierzchni
[przypisy: , , ]
[więcej w: densytometria cena badania, neurolog dziecięcy radom, przychodnia mswia warszawa ]