W wątrobie odkładają się również witaminy zespołu B, ale w ilości stosunkowo niewielkiej

W wątrobie odkładają się również witaminy zespołu B, ale w ilości stosunkowo niewielkiej.
Działalność miąższu wątroby zależy w dużej mierze od sposobu odżywiania.
Dieta lecznicza powinna chronić wątrobę przed przeciążeniem, a uszkodzonemu narządowi ułatwić funkcjonowanie.
Dawniejsze, diety zalecały w chorobach miąższu wątroby ograniczenie białka do możliwie niskiego minimum.
Jak wykazały późniejsze badania, założenie to było zupełnie fałszywe, gdyż białko jest niezbędne dla prawidłowej czynności wątroby i zachowania odporności tego narządu.
Jeszcze w roku 1930 kolektyw Kliniki Żywienia Leczniczego w Moskwie na dużym materiale klinicznym i w doświadczeniach na zwierzętach udowodnił, że podawanie białka, zwłaszcza mięsa, nie powstrzymuje powrotu do normy działalności wątroby, ale że przeciwnie, dieta wysokobiałkowa przyśpiesza regenerację miąższu wątroby (cyt.
według Peioznerat).
Dopiero w roku 1941 ukazały się prace amerykańskie, potwierdzające spostrzeżenia autorów radzieckich.
Należy podkreślić, że w czasie Wielkiej Wojny Narodowej Lejtes niezależnie od badaczy anglosaskich stwierdził lecznicze działanie związków lipotropowych.
Te nowe dane o wpływie białka i związków lipotropowych dały naukową podstawę dla stosowania nowych diet w chorobach miąższu wątroby.
Jak wykazały doświadczenia Ravdina i jego współpracowników, wątroba najlepiej opierała się czynnikom uszkadzającym jej miąższ, kiedy w diecie 20 % kalorii przypadało na białko, około 70 % na węglowodany, a ilość tłuszczów nie przekraczała 6 %.
Na tych założeniach opiera się dieta Pateka i Posta w marskości wątroby.
Autorzy ci podają w tych przypadkach dietę o wysokiej zawartości białka i węglowodanów, a małą ilość tłuszczów.
Patek i Post wykazali statystycznie, że w drugim roku po wystąpieniu puchliny brzusznej w przebiegu marskości wątroby u chorych żywionych dietą wysokobiałkową pozostało przy życiu 45 %, gdy w kontrolnej tylko 21 %.
Miąższ wątroby jest również bardziej odporny, kiedy zawiera większą ilość węglowodanów, dlatego w cierpieniach miąższu wątroby w diecie uwzględniamy wysoką podaż cukru.
2.
USZKODZENIA MIĄŻSZU WĄTROBY (HEPATITIS I HFPATOSIS) Rozmaite czynniki chorobotwórcze mogą uszkadzać wątrobę – schematycznie dzielimy je na zakaźne i toksyczne.
Do pierwszych zaliczamy zakażenia wirusami (choroba Botkina), krętkami (choroba Weila, kiła), pneumokokami, pałeczkami duru rzekomego B, do grupy drugiej zatrucia arsenobenzenami, chloroformem, atofanem, czterochlorkiem węgla, dwunitrobenzenem, sulfonamidami, fosforem, arsenem, miedzią, ołowiem, grzybami
[hasła pokrewne: , , ]
[hasła pokrewne: stomatolog na nfz bydgoszcz, reishi zarodniki, endometrioza po cc ]