Związek ten poprawia obraz krwi i leczy objawy neurologiczne w chorobie Biermera

Związek ten poprawia obraz krwi i leczy objawy neurologiczne w chorobie Biermera.
Poprawa następuje niesłychanie szybko można powiedzieć, że odkrycie tego związku zrewolucjonizowało nasze leczenie niedokrwistości Biermera.
Witamina B12 ma podobne znaczenie dla leczenia choroby Biermera, jak insulina dla leczenia cukrzycy.
Wywiera ona potężny wpływ na szpik, działa w dawkach bardzo małych – przeciętnie dawka lecznicza wynosi 10-20 mcg dziennie.
Witamina B12 wpływa też pomyślnie na syntezę kwasu foliowego i związków rybonukleinowych, ma działanie lipotropowe.
W leczeniu niedokrwistości dieta nie stanowi głównej metody leczniczej, gdyż mamy tu szereg środków działających szybciej i pewniej, niemniej jednak odpowiednie leczenie dietetyczne powinno wspierać zasadniczą linię postępowania, działacie jego powinno iść w tym samym kierunku.
W niedokrwistościach niedobarwliwych podajemy pokarmy obfitujące w żelazo, witaminę C.
W niedokrwistościach zasadniczo dieta powinna być mieszana z dostateczną ilością pełnowartościowego białka (100-120 g) z miernie ograniczoną ilością węglowodanów i tłuszczów.
Należy unikać nadmiaru słodyczy, które sycą, odbierają łaknienie i nie wywierają pomyślnego wpływu na odnowę krwi, nadmiar tłuszczów wpływa nawet hamująco na odbudowę krwi.
Dieta nie może być jednostronna, musi być smaczna i uwzględniać przyzwyczajenia i upodobania chorego I.
NIEDOKRWISTOŚCI NIEDOBARWLIWE W tej grupie niedokrwistości zasadniczym rysem jest upośledzenie tworzenia hemoglobiny.
Dieta powinna obfitować w mięso, jarzyny zawierające żelazo i witaminę C.
Na niedokrwistości niedobarwliwe z powodu braku żelaza w pożywieniu zapadają nieraz niemowlęta oraz młodzież w wieku szkolnym.
Oseski urodzone o czasie mają w wątrobie zapas żelaza (400-500 mg), który ulega stopniowo wyczerpaniu.
Mleko kobiece zawiera w litrze około 2 mg żelaza, krowie tylko około 0,25 mg na litr.
Przy zbyt długim karmieniu wyłącznie mlekiem, zwłaszcza krowim, rozwija się obraz niedokrwistości niedobarwliwej.
W leczeniu niedokrwistości wieku szkolnego należy dbać o dostateczny dowóz białka, wapnia, fosforu, dieta powinna być mieszana, zawierać dużo owoców, jarzyn.
Niedokrwistość niedobarwliwa rozwija się nieraz w ciąży i zależy od utraty żelaza na budowę płodu (około 400 mg), łożyska (około 500 mg), czynnikiem dodatkowym są wymioty oraz często spotykana w ciąży niedokwaśność.
Niedobarwliwe są też niedokrwistości po krwotokach.
II.
NIEDOKRWISTOŚCI NADBARWLIWE Chorobą Biermera.
Najwłaściwszym leczeniem jest podawanie przetworów wątroby lub witaminy B12 w postaci wstrzykiwań oraz odpowiednia dieta
[hasła pokrewne: , , ]
[więcej w: nfz bydgoszcz ekuz, koszt badania fsh, poradnia endokrynologiczna dla dzieci ]